Danıştay’dan çıkan ‘başörtülü avukat’ kararı önemli. Dileriz, Türkiye hem bütün ‘başörtüsü ayıpları’ndan, hem de demokrasiyi ilgilendiren özgürlük ve insan hakları ayıplarından bir an önce kurtulur.

Yıl 1988, Aralık ayı. 12 Eylül darbesinin lideri Evren Cumhurbaşkanı, ANAP lideri Özal Başbakan.
Meclis’ten bir öğrenci affı çıkıyor. Üniversitelerde başörtüsü dahil kılık kıyafet serbestisini öngören bir yasa.
Evren vetoyu basıyor.
Gerekçede de buyuruyor:
“...kılık kıyafet özgürlüğü devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünün, milli egemenliğin, milli güvenliğin, kamu düzeninin ciddi şekilde bozulmasına neden olabilecektir.”
O tarihte Cumhuriyet’in genel yayın yönetmeniyim. Evren’i eleştiren bir yazı yazıyorum, “Kılık kıyafetle uğraşmaktan vazgeçelim” başlığını taşıyan.
Bazı satırları şöyle:
“Yirmi birinci yüzyılın eşiğindeyiz, hâlâ insanların kılığıyla kıyafetiyle, saçıyla sakalıyla uğraşıyoruz. Olacak iş mi? Demokrasiyi içimize sindirebildiğimiz ölçüde sorunların üstesinden daha kolay geliriz. Korkmayalım demokrasiden!”
Aradan çeyrek yüzyıl geçti. Demokrasi korkusu sürüyor. İlerleme var ama daha yapacak çok şey var.
Üniversitelerde başörtüsü yasağı büyük ölçüde fiilen kalkmış durumda.
Kolay olmadı bu da.
Anımsayın.
TBMM’de 411 milletvekilinin oyuyla 2007 genel seçimlerinden sonra kaldırılan üniversitelerdeki başörtüsü yasağı Anayasa Mahkemesi’nde iptal edilmiş, sonra da Ak Parti 2008’de kapatılmaktan kıl payı kurtulmuştu.
Cumhurbaşkanlığı makamı, yani Çankaya Köşkü bir zamanlar başörtülü kadınlara kapatılmıştı. Eşi başörtülü olan siyaset adamı cumhurbaşkanı olabilir mi, başbakan olabilir mi, meclis başkanı olabilir mi tartışmaları yaşamıştık.
Bu konuda bazı cumhurbaşkanlarının, bazı komutanların açıklamaları vardı, itirazlarını kamuoyu önünde beyan eden...
Geçiyorum bu ayıpları da...
Başörtüsü konusunda dün Danıştay’ın bir kararı açıklandı.
Önemli bir karar.
Kararın özeti şu:
Başörtülü bir avukat, kimliğinin yenilenmesi için Türkiye Barolar Birliği’ne başvuruyor. Ancak, başvurusunda başörtülü fotoğrafı var.
Başvuru reddediliyor.
Başörtülü bir avukat, bunun üzerine Türkiye Barolar Birliği meslek kurallarının 20. maddesinin iptali istemiyle Danıştay’da dava açıyor.
Danıştay 8. Dairesi, “Avukat ve avukat stajyerleri mesleğe yaraşır bir kılık ve kıyafetle başları açık olarak mahkemelerde görev yaparlar” düzenlemesindeki “başları açık” ibaresinin yürütmesini oy çokluğuyla durduruyor.
Avukatlığın hizmet açısından bir kamu hizmeti, ancak mesleki faaliyet olarak serbest meslek olduğu ifade edilen gerekçede şu da belirtiliyor:
“Mesleğin kendine özgü kuralları bulunduğundan, avukatlık mesleği anayasada yapılan kamu görevlisi tanımı içinde de değerlendirilmemektedir. Aksine bir yaklaşımla, sadece yürütülen hizmetin kamu hizmeti olmasından hareketle kamu görevlilerinin tabi olduğu kurallara tabi kılınması mesleğin niteliği ve gerekleriyle örtüşmeyecektir.”
Danıştay kararı böyle. Evet, önemli bir karar.
Dileriz, Türkiye hem ‘başörtüsü ayıpları’ndan, hem de demokrasiyi ilgilendiren özgürlük ve insan hakları alanındaki tüm ayıplardan bir an önce kurtulur.

Elektrik kontağı Marslı mı?
Galatasaray Üniversitesi’nin 142 yıllık tarihi binası alev alev yanarken, aklı başında herkesin de içi yandı, içi hüzünle doldu. Çünkü kültürel mirasımızın bir parçasıydı, bir tarihti yanan aynı zamanda. ‘Elektrik kontağı’ özellikle İstanbul’da peşimizi hiç bırakmıyor. Galatasaray Üniversitesi öğretim üyelerinden tarihçi Ahmet Kuyaş, “Elektrik kontağı sanki uzaydan gelen bir şey. Gelip kültürel mirasımızı alıp götüren bir Marslı falan...” demiş, (Cem Erciyes’in Radikal’deki yazısından). Haklı. Bakalım ne zaman ‘elektrik kontakları’ndan kurtaracağız tarihimizi, kültürel mirasımızı?.. Yazıktır, günahtır!