İçeriden ve dışarıdan 1128 akademisyen ve araştırmacının hazırladıkları bildiri, tıpkı Gezi Olaylarındaki gibi bir yerlerden düğmeye basıldığını gösteriyor. Ancak “müstemleke aydınları” bu defa, şehitlerin acıları ile dağlanan yüreklere, yavrularının, eşlerinin feryatları ile ayağa kalkan maşeri vicdana tosladılar. Müstemleke aydınları, çünkü bizimle, bizim değerlerimizle, hissiyatımızla, milletimizin sağduyusu ile hiçbir irtibatları, bağları yok. Tıpkı İngiliz mandası isteyen, yabancı gözlemci daveti yapan müstemleke aydınları gibi yabancı gözlemci çağırıyorlar. Türkiye’nin uluslararası antlaşmaları ihlal ettiğini, suç işlediğini dışarıya jurnalliyorlar. Bir de “barış istiyoruz” diyerek gözümüzün içine baka baka yalan söylüyorlar.

Bildirinin satırlarındaki tek taraflı, samimiyetsiz dilleri, bir rol dağılımında üstlendikleri görevlerini deklare etmenin pervasızlığı ile sırıtıyor... Aklımızla alay edildiğini düşünmesek, bunlar herhalde bizim yaşadığımız Türkiye’de yaşamıyorlar deriz.

Bu derece at gözlüğü ile tek taraflı ve “görev icabı” yazılmış bir bildiri olamaz. Şırnak’ta PKK’lı teröristlerin saldırısı sonucu şehit olan Jandarma Uzman Çavuş Ramazan Emet’in cenazesi, memleketi Afyonkarahisar’ın Bolvadin İlçesi’nde 20 bin kişi tarafından uğurlandı. Her gün iki-üç şehit cenazesi gözyaşlarıyla uğurlanıyor. Bu şehitleri, onların ardından ağlayan eşleri, çocukları, ana, babaları görmüyorsunuz, yakılan yıkılan camileri, okulları görmüyorsunuz, kazılan hendekleri, kurulan bombalı tuzakları, roketatarlar, suikast silahları ile bu milletin polisini, askerini katleden hainleri görmüyorsunuz ve şunu diyorsunuz:

“Türkiye Cumhuriyeti; vatandaşlarını Sur’da, Silvan’da, Nusaybin’de, Cizre’de, Silopi’de ve daha pek çok yerde haftalarca süren sokağa çıkma yasakları altında fiilen açlığa ve susuzluğa mahkûm etmekte, yerleşim yerlerine ancak bir savaşta kullanılacak ağır silahlarla saldırmaktadır. Bu kasıtlı ve planlı kıyım, uluslararası hukukun emredici kurallarının da ağır bir ihlali niteliğindedir. Devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı gerçekleştirdiği katliamın suç ortağı olmayacağımızı beyan ediyoruz.”

Okurken tahammül edebildiniz mi bilmiyorum. Ama bu bildiri, bu ülkenin akademisyenlerinin kaleminden değil, ancak bu milletin ve devletin düşmanlarının kaleminden çıkabilir. Bu ifadeler, aydın ihanetinin belgesi değilse nedir?

PKK terör örgütünü suçlayan, kınayan tek satır yok. Bildirinin tek eksiği, Selahattin Demirtaş gibi “Hendeklerde direnenlere selam. Yiğitler, kahramanlar, direnişinizde sizlerle birlikteyiz” dememişler.

Bunlar akademisyen olamazlar. Akademisyenlerde ciddiyet olur, dürüstlük olur, bilim namusu olur. Önyargı olmaz, beşinci kol görevleri için yanıp tutuşma olmaz. Teröre terör diyemeyen, teröristin yaptıklarını görmeyen, asker-polis, masum vatandaş, bebek, yaşlı ayırt etmeden katleden canilere toz kondurmayan adama aydın denmez.

Aydın topluma yön gösterendir. Bunlar bu milleti hiç tanımadılar, tanımak da istemediler. Kafalarında muhayyel bir toplum var hep ona yön gösteriyorlar. Bunlar yönsüz değil, bunların yönü var ama hep dışarıya doğru, hep milletten uzaklaşan tarafa doğru.

Bu bildiriye imza atanların zihniyetinin, fikriyatının, düşüncesinin bu toplumda, siyasette hiçbir zaman karşılığı olmadı. Bu zihniyet sahipleri, en doğruyu kendilerinin bildiği saplantısıyla parti de kurdular. Halktan yüzde 1 bile oy alamadılar.

Yayınladıkları bildiri, millet vicdanında ters tepecektir. Müstemleke aydınlarının sesine ancak bölücüler ve Erdoğan/AK Parti düşmanlığı üzerinden muhalefet yapmaya kalkanlar ses verecektir.

Bu müstemleke aydınları, asla barış istemiyor. Barışı değil, hendekleri, silahlı direnişi, devlete isyanı savunuyorlar. Barışı değil, devletimize diz çöktürülmesini savunuyor ve istiyorlar... Devletin bölücü terör örgütü ile müzakere masasına oturmasını, kendilerinin de gözlemci olmasını istiyorlar...

Millet de, devlette de sizin ne yapmak istediğinizin farkında. Görev icabı yazılan bildiri, sadece paçavradır. Yırtılıp, atılır...