Ankara’nın Kuzey Irak politikasını anlamakta zorluk çekenler var. Kabul ediyorum; çünkü oyunu başka türlü kurmuşlardı; buna göre, Türkiye önce Kuzey Irak’ta kurulacak devlete, sonra Kuzey Suriye’deki devlete çanak tutacak, hatta Barzani ve PKK’nın devletleşmesine destek verecekti; en sonunda ise sıra kendi topraklarımıza gelecek ve ya seve seve ya da zorla ülkenin bir bölümü PKK/HDP’ye peşkeş çekilecekti.

Evet, Küreselcilerin 1990’lardan sonra fiili olarak uygulamaya soktuğu politikaya göre işler böyle ilerleyecekti.

Bu oyunu bozan Ankara oldu. İşin doğrusu devlet, uzun süre bu sinsi politikadan habersizdi. Yer yer de bu küresel oyunun bir parçası oldu. İnsan merkezli bir diplomasi uygulayarak komşu ülkelerle iyi geçinmeye çalıştı. Meseleye “Kürt meselesi” zaviyesinden yaklaştığı için de Türkiye üzerinde oynanan oyunları, dönen dolapları fark edemedi.

“Çözüm süreci”nin olumlu neticelenmemesi, aksine PKK/HDP ve FETÖ’nün iç savaş çıkararak Türkiye’yi bölmeye çalışması, 15 Temmuz darbe denemesi, devletin geç de olsa -tam anlamıyla- uyanmasını sağladı. Ankara, Irak ve Suriye’deki gelişmelerin merkezinde Türkiye’nin bulunduğunu, devletin bekasının tehlikede olduğunu sonunda kavradı.

Bu nedenle Türkiye’nin Irak, Suriye ve genel olarak Ortadoğu haritasının değiştirilme faaliyetlerine ilgisiz, tarafsız kalması düşünülemez.

Ankara ne Suriye’nin, ne Irak’ın bölünmesine taraf olabilir.

Öyle söylendiği gibi “Barzani devlet kursun, bize bağlansın”, “PYD’yi tanıyalım, düşmanımız olacağına dostumuz olsun” safsatalarıyla da devlet yönetilmiyor.

Sanıyorlar ki, PKK/PYD’yi kuran güç, Barzani’yi 50 yıldır destekleyen güç, Irak ve Suriye’yi Türkiye’ye bırakacak!

Başkasının kurduğu örgütleri, başkasının var ettiği güçleri devletleştirip, Türkiye’nin hizmetine vereceklerini sananlar var; bu kesimler, maalesef “Düşmanımız olacaklarına dostlarımız olsunlar” diye devlete akıl satmaya da kalkıyorlar. Türkiye’ye karşı kurulan örgütlerin, Türkiye’nin hizmetine gireceğini düşünecek kadar dünyadan bihaberler.

Neyse ki, artık ne devlet ne de millet bu palavralara kanıyor.

Ankara, bir daha kendisine karşı kurulan terör ordularını destekleme gafletine düşmez.

Mesud Barzani’nin “Bağımsızlık referandumu”na alınan tavrın sebebi budur.

Ankara, Irak’ı bölecek bir girişime çanak tutamaz.

Ankara, Ortadoğu’yu yüzyıllık bir etnik ve mezhep savaşının içine sokacak, kendi ülkesinde iç savaşı tetikleyecek bir girişimi destekleyemez.

Ankara kendi topraklarının parçalanmasının önünü açacak bir gelişmeyi ayakta alkışlayamaz.

Bunu engellemek için elinden ne geliyorsa yapar.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, siyasi olarak gerekli tüm uyarıları muhataplarına yaptı.

Milli Güvenlik Kurulu, dün Kuzey Irak’taki referanduma karşı alınacak tedbirler gündemiyle toplandı.

Irak ve Suriye ile ilgili tezkere bugün Meclis’te gündeme geliyor.

Ankara’nın, bu dönemde yaşayacağı en küçük bir kafa karışıklığı, ikirciklik ülkeyi bölünmeye, parçalanmaya kadar götürür. Mevcut istikamet doğrudur; Ankara, dışarıdan gelen seslere kulak asmadan, bu yolda ilerlemeye devam etmelidir.