Çözüm Süreci’nde kaçınılmaz yol ayrımına gelinmiş gibi. Bunun menfi tarafı, sürecin alt katmanında varlığını hep hissettiren çelişkinin yüzeye vurması ile normalleşme için gereken “sakin” zamanların sona erebilecek olması.

Müspet tarafı ise, bu çelişkinin giderilmeden sürecin bu fazda daha fazla ilerleyemeyeceğinin anlaşılması.

Her halükarda taraflar için yeni bir dönem açılıyor. 6-7 Ekim, maalesef potansiyel olarak Kandil’in muhayyilesinde hep vardı ve işlevselleşecek anı kolluyordu. Kobani konusu bu açıdan bulunmaz bir fırsat oldu. Çünkü 6-7 Ekim türünden bir çılgınlığı kendi tabanları nezdinde meşru çıkaracak bir durum yoktu.

Patoloji artık bellidir. Kandil Kobani savaşı ile Güneydoğu’da Kürt milliyetçiliğini etkileşime sokarak karanlık tarafa mı geçecek, yoksa siyasileşme cesaretini mi gösterecek? PKK için silahla yola devam cesaret gerektirmemekte, aslında bir korkunun ifadesi olmaktadır. Asıl özgüven isteyen siyasi/etkili varlık yaratmaktır.

6-7 Ekim’de asıl güvencenin toplumun şiddete olan inancının zayıflaması ve barışı öncelemesi olduğu görülmüştür. Savaş iradesi oksijensiz kalmış, beklenen sonuç yaratılamamıştır.

Kandil etkisini şiddetin artmasına hapsetmiş, karşılık gelmeyince denklem eksik kalmıştır. Bu durum, Kandil adına bir skandal olmuşsa da, bu skandal kendileri için bir fırsat daha doğurmuştur.

Muhtemelen HDP heyetinin Öcalan’ı ziyaretinden sonra, alınan talimatlar Kandil’e ulaştırılacaktır. Bu talimatların en önemlisi, (Türkiye’de) silahsızlanma sürecinin başlaması ve tamamlanması olacaktır. Çözüm Süreci’nin gidişatı, Hükümet ve İmralı’nın üzerinde uzlaştıkları yol haritasına Kandil’in cevabına bağlı gelişecektir. Kabaca üç seçenek bulunuyor.

Öcalan’a hayır denmeyecek ama gizli ajanda ile bir yandan barışa bir yandan da savaşa hazır olmaya devam edilecektir. Süreç esnetilerek araya provokasyonların girmesine elverişli ortam sağlanacaktır.

Kandil rasyonel bir değerlendirme yapacak ve barış konusunda netleşecektir. Yol haritasına uyacaktır.

Öcalan’a hayır denerek örgütün bölünmesi göze alınacaktır.

Birinci şıkkın artık geçerliliği kalmadığını ifade edelim. Devlet, Kandil’in pozisyonundan emin olmadıkça ilk dönemin motifine dönmeyecektir. İkinci şık tabii ki herkesin kazanacağı tek seçenektir. ABD’nin Esed’e karşı dönüyor olması ve İran’la yapılan nükleer müzakerelerindeki tıkanma bu süreci destekler mahiyettedir. Kandil, Güneydoğu ve Kobani’de bir PKK Kuzey Kore’si yaratma projesinin bir Hollywood ütopyası olmaktan öteye geçemeyeceğini görebilir, aklıselimle hareket edebilir.

Üçüncü şık ise oldukça zor görünse de, yeni süreçte yaşanması mümkün bir durum haline gelmiştir. Kandil’in savaşta diretmesi durumunda Öcalan’ın bu karara direnemeyerek geri çekilmesi, sonra ilk fırsatta bir kurtarıcı olarak güçlenerek geri dönmesi şıkkı kanımca artık geçerli değildir. Öcalan liderliğini korumak istiyorsa bu resti görecektir. Bu durumda Kandil’in hiçbir şansı olmayacaktır.

6-7 Ekim’den sonra her şey değişmiştir. Artık daha gerçekçi bir zemindeyiz.

Kandil’in şu anki pozisyonu, ancak Türkiye doksanlı yılların şiddet ve akılsızlık sarmalına yeniden düşerse sürdürülebilirdir. PKK’nın savaşmasını hükümetin hal edilmesi için çılgınca arzulayan kesimlerin “Doksanlı yıllara döndük” serzenişleri, aslında bir lapsustur. Onlar bundan şikâyet etmiyorlar, arzuluyorlar.

Bunun olacağını sanmıyorum. O zaman Kandil’in tabanının hızla eriyeceğini öngörebiliriz. Hızlı bir toparlanmayla sürece geri dönülmemesi halinde, hükümet de eski devlet reflekslerine kapılmazsa, gelecek seçimlerde HDP’nin oylarındaki düşüş sürpriz olmayacaktır.

Kandil içeriden ve dışarıdan gelen fısıltılara kanarak bir Rus ruleti oynadı. Kurşun sıyırsa da zarar verdi. Seçimlere kadar az ama yeterli bir süre var. Bu sürede barış iradesi sahiplenilirse herkes yaşananları kötü bir anı olarak unutmaya hazır gibidir.

Kandil’in tamamı dolu o silahla Rus ruleti oynamaktan vazgeçmesi ve yavaşça yere bırakması en hayırlısı olacaktır.