Dün gazeteleri dipli köşeli okuyup notlar çıkartmıştım ki gene notlarımda yer alan Ergenekon Davası'nda bir gelişme oldu… Bu davanın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu, sabah televizyonlar bu davanın tümden düzmece olduğunu iddia edenlerle doluydu.

Ancak, burada şayet hukuk yoksa ve her şey siyasal çıkarlara göre şekilleniyorsa, dün ceza alan bugün sütten çıkma ak kaşık sayılabiliyorsa, yeniden görüşülecek olan bu davanın sonuçları için de şimdiden kesin bir şey söylenemez.

***

Birincisi, burada hukuk bağımsızlaşana kadar davanın ipi gene siyasetin elinde, siyasetin ne zaman ne olacağı da belli değil… İkincisi, Batı kampında bulunan bir ülke, üyesi olduğu kulübün evrensel kurallarını ne kadar daha yok sayabilecek?

Ayrıca bu davanın sanıkları arasında Hrant Dink duruşmasında Hrant'a bozuk para atan, Susurluk Süreci'nin anlı şanlı generalleri de var.

AKP milletvekillerinin ‘bizim' dediği yargının bu dönemdeki kararları, hukuk açısından ‘son söz' olamayabilir.

Siyasal iktidarın 17-25 Aralık sonrasında yaptığı gibi yargı bağımsızlığını yok edip, çakma mahkemelerle siyasal bir terör yaratmak da bir çıkar yol değil… Hiç beklemediğin bir anda duvara toslayabilirsin çünkü…

***

Meslekten men edilip sanık konumuna düşürülen 17 Aralık Dosyası'nın savcısı Celal Kara'nın Yargıtay 5. Ceza Dairesi'ndeki duruşmasında avukatı Niyazi Atasoy, Zarrab hakkında ABD'de hazırlanan 21 sayfalık iddianame ile Türkçe tercümesini dosyaya koymuş.

Gerçek bir devlette hukukun işlemesi ile 17-25 Aralık sonrasında siyasal iktidarın şekillendirdiği Türkiye hukuku arasındaki yakıcı fark şimdi dosyada.

Ne yapsan bundan kaçamazsın.

***

Gene önceki günkü, Sarıyer Armutlu'da polisin gözler önünde vurup öldürdüğü Dilek Doğan davasında hiç bir tutuklu sanık olmaması, üstüne üstlük mahkemenin bundan böyle kapalı yapılacak olması, yakınlara ve avukatlara reva görülen tavır da kan dondurucuydu.

Gazeteciler hapse atılıyor, insan öldürenler tutuksuz yargılanıyor.

Bunlar da kayıtlara geçiyor.

***

Karaman davasının detaylarını da dikkatle izledim.

Dava, pek de rastlanmayan bir acelecilikle ilk duruşmada sona erdi. 10 erkek öğrenciden 7'sine tecavüz, 2'sine cinsel taciz, 1'ine de müstehcen görüntü izletip taciz etmekten Muharrem Büyüktürk toplam 508 yıl 3 ay hapis cezası aldı.

Belli ki siyasal İslamcı ahlâk, bu çocukların ırzına geçme meselesinin yine ahlâksızca üstünü örtmeye çalışmakta…

***

“Mağdur çocuklar, iddianamedeki kayıtlara göre 2002-2004 doğumlular. Cinsel istismara uğradıkları yıllar ise 2012, 2013, 2014, 2015…

Öğretmen, 10 çocuktan 8'ine cinsel istismar, 1'ine cinsel tacizde bulunmuş, 1'ine ise insan, hayvan porno filmi seyrettirmiş. Çocukların bir bölümü varlıklı, bir bölümü yoksul.

Ensar Vakfı'nın adı, iddianamede sadece 1 çocuğun ifadesinde geçiyor: ‘Hocam bana 2012 yılında bir akşam Ensar yurdunda istismarda bulundu.'

9 çocuğun hepsi, hocalarının cinsel istismarına Karaman Anadolu İmam Hatip Lisesi Mezunları Derneği (KAİMDER) evlerinde maruz kaldıklarını söylüyor.”

Ama tek suçlu var, öyle mi?

***

Siyasal İslam yargı bağımsızlığını ortadan kaldırınca… Ne ülke kalır, ne devlet, ne yargı, ne hukuk, ne de ırzına geçilen çocukların faillerinin ‘suç ortaklarının' ortaya çıkarılması…

Çocukların ırzına geçip üstünü örtmek, yeni dönemin en sarsıcı görüntüsü galiba…

Ama bu ülke bu rezaleti de unutmayacak.