Kaybolmuş bir çocuk nasıl anlatır yerini?

Hele ki tüm dünya unutmuşsa,

Babasının göğsünde hıçkıran,

Annesini titreyerek arayan gözleri.

Gazze’de bir çocuk nasıl duyurur sesini?

Nere desin çocuk? Ne var çevrende?

Dağ, çöl, nehir, deniz belki.

Belki kökleri toprağa saklanmış bir kuru çınar.

Anlat, ne yandan doğar güneş?

Nehirler ne renk akar, anlat.

Çelik levhalarla kaplıysa havadaki bulutlar,

Gök delinse de yağan, yağmur değilse,

Hep savaşsa mevsim,

Sabahları çığlık,

Akşamları yas düşerse toprağa,

Her sene başka bir acıyla anıyorsan doğduğun günü,

Bildim çocuk, bildim.

Bilirim yerini ama bulamam seni.

Tutup kollarından bir çırpıda,

Sarıp sarmalayıp o cılız bedenini,

Göğüs kafesimin içine saklayamam.

Küsme ne olur.Anlatamam.

Sorma sakın nedenini.

Ben, koca dünya belki ama,

Bağlı dünyanın da gözü, elleri.

Bir meret girmiş günahına

Politika dedikleri adına,

İnsan maskeli şeytanları,

Elleri kalem de tutar,

Dilleri zehirli askerleri.

Küsme çocuk, küsme.Unut beni.