Entelektüeli, düşünceyi, siyaseti tehlike olarak gören, hedef gösteren 'düşük zeka, kötü niyet ve tetikçilik' üzerine kurulu, gazeteleri üs kılmış bir faaliyet yıllardır yakamızdan düşmez...

Bu faaliyet, fikre, siyasete, kesim ve kişilere yönelik zaman zaman ölümcül olabilecek hamleleri kolaylaştırmak işini görür. Bu, aslında, son günlerde 28 Şubat vesilesiyle dilden düşmeyen 'psikolojik harekat' faaliyetidir.

Bu faaliyetin 'operatörleri', ahlaksız, kullanılan, kendisini kullanıma açmış veya asli işi bu olan adamlardır. Bunlar bazen basın patronudur, bazen yöneticisi, bazen yazar ya da muhabiri...

Bu köşeyi takip edenler bilirler...

Kurucuları arasında Türk gazeteci ve akademisyenlerinin de olduğu DPI adlı bir sivil toplum örgütü var.

Bu kuruluş Kürt meselesinde 'siyaset imkanları'nın geliştirilmesi için bir platform oluşturmuş durumda. Amacı ise dünyanın farklı ülke ve bölgelerinde yaşanan, Kürt meselesine benzer etnik sorunların nasıl seyrettiğini , nasıl çözüldüğünü anlamaya çalışmak, incelemek ve bunlardan dersler çıkarmak...

Bu niyetle AK Parti, CHP ve BDP'li 9 milletvekili, Hasan Cemal, Cengiz Çandar, Hilal Kaplan, Ayhan Bilgen ve benim aralarında yer aldığım gazeteciler, Mithat Sancar, Sevtap Tokuş, gibi öğretim üyelerinden oluşan bir grup, çeşitli ülkelerde yerinde incelemeler yapıyor ve sorunları doğrudan muhattaplarının ağzından dinliyor.

Bu çerçevede Kuzey İrlanda, İrlanda Cumhuriyeti, İngiltere gezileri yapıldı. Galler, İspanya, Güney Afrika ve Korsika gezilerinin yapılması planlanıyor.

Bu geziler dışında, Tony Blair'in sağ kolu olarak görev yapmış, İRA meselesinin çözümünde önemli rol oynamış Johatten Powell kimi önemli ve deneyimli isimler Türkiye'ye geliyor, siyasetçi, gazeteci ve akademisyenlere deneyimleri aktarıyorlar.

Bu platformda yer alan gazeteciler izlenimlerini okurlarıyla, siyasiler partileriyle paylaşıyorlar, kendi aralarında konuşuyorlar.

Hem öğrenme, hem etkileşim, hem şeffaf bir aktarım...

İçe kapalı zihinleri açma, düşünce ve siyaset...

Yani olması gereken...

Ne var ki, yukarıda andığımız türden kimi gerçekten az akıllı, kimi gerçekten görevli, kimi gerçekten tetikçi 'gazeteciler', karanlık bir geleneğin devamlığını sağlamaya çalışıyor, DPI'yı ve çalışmalarını bir asayiş meselesi, bir karanlık ilişkiler şebekesi ya da özel siyasi misyonu olan bir yapı gibi sunmaya gayret ediyorlar.

Az akıllı olanları, internetten Vikipedi'den bu kuruluşun yöneticilerinin ya da yurt dışı gezilerinde karşılaştığı bazı isimlerin yarım yamalak biyografilerine yarım yamalak ulaşıyor ve DPI'ın PKK'yla görüşmeler yaptığını söylüyorlar.

İstihbaratçı olanları, 'müzakereci aydınlar' diye bir terane tutturmuş, 'hakikat ile istihbarat ilişkisi' kurup siyaseti aşağılayarak, DPI'ın PKK uzantısı olduğu fikrini yayıyorlar.

Sürekli gündemde olan etkili bir başka çevrenin öncü kalemleri meseleyi İngiliz istihbaratın oyunu analizlerine kadar götürüyorlar.

Çorbada kıl mide bulandırır.

Bazen daha fazlası olur...

Bu tür tetikçilerin, pek çok demokrat yazar için isim listesi yayınlayarak 'susturun bu vatan hainlerini' tarzı yazılar yazmaktan bıkıp usanmayan, en suflisi geçen hafta DPI'ın İstanbul'da yaptığı bir toplantıyı 'Galatasaray Üniversitesi'nde PKK toplantısı' başlığıyla gazetesine manşet yaptırdı.

Bunun üzerine DPI, üniversite rektörünü taciz etmemek için özel bir mekana almak zorunda kaldı

Toplatının konusu, 'Çatışmalarda Medya'nın Rolü'ydü.

Toplantıya gazeteciler Mustafa Karaalioğlu, Cengiz Çandar, Hasan Cemal, Ragıp Duran, Yavuz Baydar, Belma Akçura, Mahmut Övür, Bejan Matur, Belkıs Kılıçkaya, Ergun Babahan, Hilal Kaplan, Ayhan Bilgen, Don Macintyre (The Independent), öğretim üyeleri Sevtap Tokuş, Mithat Sancar, İhsan Dağı, Ahmet İnsel, Yasemin İnceoğlu, Peter Busch (King's College), milletvekilleri Mehmet Tekelioğlu (AK Parti), Sezgin Tanrıkulu (CHP) katıldılar.

İşte zibidilerin PKK toplantısı dedikleri toplantı...

Bu tür zibidilerin niyetleri otoriter pislik saçıp, siyasete ve düşünceye tecavüz etmek, çamur atmaya çalışmaktır.

Tarih çamur tutmaz...