Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve AK Parti, yargı erkinin her kurumunu ayrı ayrı hedef alıyor.

İlk derece mahkemelerle başlayan süreç yüksek yargı organlarıyla devam ediyor. Demokrasilerin temel prensibi, kuvvetlerin ayrılığı ve birbirini denetleyerek dengelemesi. Yasamayı hegemonyasına alan Erdoğan, şimdi yargıyı diz çöktürmeye çabalıyor. Bunu gerçekleştirmek üzere yargı organlarına her fırsatta en ağır eleştiri ve hatta hakaretler yöneltiyor. İstediği kararları vermeyen adli yargı mensuplarını ‘hain ve çeteci olmakla’ suçluyor. Arzusu doğrultusunda hükümler çıkaranları ise kürsüden ‘vatansever’ nitelemesiyle alkışlıyor.  

Yargıtay Kanunu defalarca değiştirildi. Başkan Alkan, kendilerine hiçbir inisiyatif tanımayan kanunlara sonunda isyan etti. Alkan’ın ‘Bu müdahale daha ne kadar devam edecek?’ sorusu bir bakıma çaresizliğin de itirafı gibiydi. ‘İdarenin bütün eylem ve işlemleri yargı denetimine tabi’ olması anayasa hükmü. Denetleyen ise idarî yargı ve onun üst mahkemesi Danıştay. Verdiği bazı iptal kararlarından dolayı Danıştay, Erdoğan’ın hışmına uğradı ve ‘hıyanet-i vataniye’ ile suçlandı. Şimdi özenle seçilmiş HSYK, yeni üyeler atayacak ve yüksek mahkemeler de siyasetin kontrolüne girecek beklentisi yükseliyor.  Buna zemin hazırlayan yargı paketi Meclis’ten geçti. Artırılan daire sayıları ve seçilen yeni üyeler Erdoğan’ı ne kadar tatmin edecek zamanla göreceğiz.

Son günlerde hedefe Anayasa Mahkemesi oturtuldu. Başkan Haşim Kılıç ve AYM yoğun taciz ateşine maruz kalıyor. Sosyal medya yasakları konusundaki özgürlükçü tavır Erdoğan’ı öfkelendirmeye yetmiş ve ‘gayri milli’ yaftasını yapıştırmasına vesile olmuştu. Yüzde 10 seçim barajının mahkeme gündeminde olması yeni krizin sebebi. AK Parti hukukçuları dâhil az mürekkep yalamış herkes yüzde 10 barajının temsilde adaleti yok ettiğini ve evrensel hukuka aykırı olduğunu biliyor. Telaş biraz da ondan. AYM aleyhte karar verdiğinde kimsenin itiraz etmesi mümkün değil. Hele “Barajı biz ihdas etmedik.” savunması hepten komik kaçıyor. “İhale Kanunu’nu da siz çıkarmamıştınız. 164 defa niye değiştirdiniz?” sorusuna verecek cevap yok zira. Cumhurbaşkanı Erdoğan, tarafsızlık yeminine rağmen konuya AK Parti’nin genel başkanı gibi dalıyor. Yetmiyor, AYM’yi ‘darbe ürünü’ olmakla itham ediyor. ‘Kitap yüklü merkep’ imasının hedefi ise ne yazık ki Başkan Haşim Kılıç. Hakaret kısmı zaten izahtan vareste ama darbe ürünü kısmını tartışmak gerekiyor. Evet, Anayasa Mahkemesi, 1961 Anayasası’yla sisteme dâhil oldu. Bugünkü sistemin birçok kurumu 60 ya da 80 darbesinin ürünü. Bir kurumu darbeye nispet etmenin iki yolu var: Bir, demokraside yeri yoksa müzakere lüzumsuz; at çöpe. İki, iş ve eylemleriyle evrensel hukuka uygun hareket etmiyorsa; eleştir ve düzelt. Burhan Kuzu, Mustafa Şentop ve Ahmet İyimaya gibi AK Parti hukukçuları da çok iyi biliyor ki; anayasal yargı demokrasinin temel kurumlarından biri. Bütün işleyen demokrasilerde, özgürlükçü ve bireyden yana tavrıyla anayasa mahkemesi var. ABD, Almanya ve Fransa’ya da bizim darbeciler mi kurdu yüksek mahkemeyi? Fransa Anayasa Mahkemesi, “Ermeni soykırımı yoktur” sözüne ceza öngören kanunu görüşürken Erdoğan dâhil bütün gözler ona çevrilmişti. En azından oradan hatırlanıyor olması lazım anayasa mahkemelerinin konumu. Ayrıca demokrasilerde yeri olmayan MGK’yı kutsayıp dururken, YÖK’ü ele geçirmenin keyfini sürerken AYM’ye ‘darbe ürünü’ demek inandırıcı gelmiyor. Kuruluşunda barajı kaldırmayı vaat eden bir parti için ise çifte standart olarak değerlendiriliyor.