AKP'yi iktidardan düşüren seçim sonuçlarıyla ilgili yapılan 'özeleştiriye' benzer değerlendirmelerin en 'gözde' konusu, 'Kürtler bizden neden koptu? Oysa biz Çözüm Süreci başlatmıştık, üstelik de dindar bir partiyiz' şaşkınlığını yansıtıyor. Bu şaşkınlık, iktidar olmanın sarhoşluğunda ne denli kendilerinden geçtiklerinin göstergelerinden biri. 

Bu sorunun cevabını ararken akıllarına Kobanê geliyor ve Kobanê'nin Kürtler için ifade ettiği anlamı 'galiba' iyi anlayamadıklarını ve yaptıklarını da iyi anlatamadıklarını söylüyorlar. Mesela '200 bin Kobanêli Kürde sınırlarımızı açmıştık halbuki' diyorlar; amaCumhurbaşkanı Erdoğan'ın 7 Ekim 2014 günü Gaziantep'te vatandaşlara hitap ederken söylediği 'Kobani düştü düşecek' sözlerinin ne tür bir zihniyetin tezahürü olduğu üzerinde durmuyor, duramıyorlar. 

Kobanê, IŞİD, Çözüm Süreci konulu yazılarım arşivde duruyor. 'Nerede hata yaptık' diye içtenlikle merak edenlerin bakmasında yarar olabilir. 'Uzman' edalarında yapılan analizlerde yandaş yorumcuların cevap vermekten kaçındığı soru şuydu:IŞİD, işgal etmeyi başarsaydı bile tutunamayacağı besbelli, yerel desteği bulunmayan Kobanê'yi neden işgal etmek istemişti? 'Uzmanların' cevap vermekten kaçındıkları bu sorunun cevabını Kürtler biliyordu işte... 

Kobanê sorunu aslında 'ya Çözüm Süreci?' diye sormayı da anlamsızlaştırdı. Çünkü o günlerde ve izleyen dönemde net bir şekilde açığa çıktı ki, iktidar partisinin 'PKK kayıtsız şartsız silah bıraksın'ın ötesinde herhangi bir 'çözüm' perspektifi yoktu. PKK'nin silah bırakması da, 'çözüm'den ziyade yaklaşan seçimler için lazımdı. Süreç, kapalı kapılar ardındaki miadını doldurup da kimin 'çözüm'den ne anladığını açık seçik bir şekilde deklare etmesini kaçınılmaz kılan bir noktaya gelince, malum, 'Ne Kürt sorunu ya? Kürtlerin neyi eksik?' müdahalesi gündeme geldi. 

Bir de çok demagojisi yapılan Kürtlerin dindarlığı, muhafazakârlığı konusu var. Kürtler dindar, AKP de dindar, eşittir, Kürtler çantada keklik. Meydanlarda Kur'an sallarsın, 'bunlar Zerdüşt' masalı okur, işi bitirirsin. 

Bunların oturdukları saraylardan Kürtler çok 'aptal' görünüyordu herhalde. Kürtler büyük çoğunluğu itibarıyla hâlâ dindar, muhafazakâr bir halk; dinden imandan çıkmış değiller. İmanları ile çıkarları yer değiştirenleri teşhis edebilecek kadar da gelişmeleri yakından izleyen bir halk aynı zamanda. 

İyi niyetli olduğunu düşündüğüm bazı AKP'li okurlarım, 'tamam, hata yaptık, düzeltiriz' diyorlar. 

Hatasını kabul etmek erdemli bir davranış elbette. Ama bunu hatanın sahiplerinin kabul etmesi gerekiyor. Mesela sorunun kapsam ve içeriğine, anlam ve önemine vakıf olması gereken bir pozisyonda bulunan Yalçın Akdoğan'da pek de 'hata yaptık' mahcubiyeti göremiyoruz. 

Fakat asıl mesele o da değil. Hata, bilmeden, istemeden işlenen bir kusur veya yanlış davranışa deniyor. Dolayısıyla düzeltilmesi de mümkündür. 
AKP Kürt sorunu, Çözüm Süreci ve genel olarak Kürtlere yaklaşımıyla ilgili gerçeğini sorgularken mevcut yüzeyselliğini sürdürürse, 'bilmeden, istemeden' hata yapmış olmayacak; hatanın kendisi olacaktır...