William Heartz 1898’deki İspanya-Amerika iş savaşını gazeteleri vasıtasıyla kışkırtırken dertlerinden biri de daha çok gazete satıp para kazanmaktı. Bunların derdi ise iktidar musluğunun kesilmemesi. Ülkeye bedeli önemli değil. 
 

Önümüzdeki tablo net: Türkiye’nin bugün başını ağrıtan, her gün yeni ölüm haberleriyle sarsan bu durum doğrudan AKP’nin mezhepçi, neo-Osmanlıcı, kibirli politikalarının sonucudur. IŞİD’e arka çıkarak örgütün Türkiye’de kökleşmesine imkan sağlamış ve seçim hesabıyla hareket ederek barış müzakerelerini keserek ülkeyi yeniden kanlı bir iç savaşa sürükleyecek bir yolu açmıştır.
 

KANLI BİR SEÇİM OYUNU BU
 

İmralı ile Kandil arasında temas kurulmasına, mektup alış verişi yapılmasına izin veren AKP ve Erdoğan, bu tutumun milliyetçi oyların kaybına yol açtığını görünce sert bir dönüş yapmış ve Kürt kanadındaki şiddet yanlılarının elini güçlendirmiştir.
 

Oysa, barış görüşmesi gibi süreçler seçim sandığıyla bağlantılı yürütülemez. Ülkenin birliği, huzuru ve geleceği söz konusu olduğunda siyasetçiler gerektiğinde bedel ödemeye hazır olmalıdır.
 

Ancak 13 yıllık iktidarında ciddi bir sabıka dosyası biriktiren AKP iktidar olmaya mecbur. Bunu bizzat Başbakan Yardımcısı söyledi. İktidarı kaybederse felaket ama Meclis çoğunluğuna sahip olamazsa daha felaket.
 

Erdoğan, ustalıkla Meclis’in gündemini belirliyor. Kasım ayında yapılması beklenilen seçime kadar yolsuzluk dosyaları gibi netameli konuların gündeme gelmesini engelliyor. Suriye’de savaş, PKK ile çatışma stratejisiyle de hem MHP’ye, hem de PKK’ye giden oyların geri gelmesini ümit ediyor.

Kanlı bir seçim oyunu bu.
 

Selahattin Demirtaş’ın giderek Türkiye figürü haline gelmesi, kitleleri peşinden sürüklemesi sadece Erdoğan, AKP ve havuz medyasını rahatsız etmiyor. Her gün Demirtaş’ı hedef alan açıklamalar, kazandığı güç ve itibardan duyulan kaygının açık göstergesi. Yüzde bir bile oyu olmayan Kurtulmuş ve Soylu’yu tehdit görenler, Demirtaş’ı düşündükçe uyuyamıyordur.

Onların rahatsızlığı doğal ama bir de Kandil’in rahatsızlığı olduğu görülüyor. 30 yıldır dağda verdikleri mücadelenin meyvesinin ellerinden kayıp gittiği kaygısına düşmüş olacakları şüphesi ağırlık basıyor. Yoksa, Türkiye’nin ağır çoğunuluğun nefretle kınadığı Suruç Katliamı’nın ardından iki genç polisi uyurken infaz etmenin başka bir anlamı olabilir mi?
 

ÖLÜMLER SIRADANLAŞIYOR
 

Sonuçta şiddetten medet umanların elinin güçlendiği, Türkiye’nin bir çatışma ortamına sürüklendiği bir dönemden geçiyoruz. Tarafları giderek muğlaklaşan bu savaşta PKK’ye karşı IŞİD’i kullanmayı hedefleyen AKP’nin politikalarının Türkiye’ye dayattığı tablo bu.

Türkiye duygusal olarak parçalanmış durumda. Herkesin kendine müslüman olduğu bu atmosferde ortak bir paydada buluşmak giderek imkansız hale geliyor, ölümler sıradanlaşıyor. Bir günlük, bir anlık acılar haline gelen ölümler kötü bir gidişatın en açık göstergesi.