Şubat 20-23 tarihleri arasında İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) kongresine katılmak için ırak’ın başkenti  Bağdat’a gitmiştim.

Bir akşam vakti Türk Asya Stratejik Araştırma Merkezi(TASAM)’ın beyin takımından Emekli Büyük Elçilerimizden Murat Bilhan’la sohbet etme imkânım oldu. Kendisi İslam İşbirliği Teşkilatının akil adamlarındandır. Emekli olmasına rağmen bilgi ve tecrübeleriyle devletine, milletine hizmet etmeye devam ediyor. Benim gibi ilgili birini fark etti mi ilgisini esirgemiyor,  bilgi ve tecrübelerini paylaşmayı bir vazife biliyor.

Söz Kaddafi’den açılınca, kendisinin 1983-1986 yılları arasında konsolos olarak Lidya da görev yaptığını Kaddafi yönetimine tanıklık ettiğini, Kaddafi  yönetimine özgü ilginç uygulamalar olduğunu dile getirdi.

Kaddafi Yönetime gelir gelmez tapu dairelerinde ki tüm arşiv evraklarını bir meydanda toplayarak  yaktı ‘’Kimsenin mülkü olamaz Libya’nın her şeyi Libyalılarındır’’ diyerek kendine özgü akıl almaz bir faaliyette bulundu. Mesela bir aylık tatil dönüşü birileri evine yerleşmişse, bu ev benimdir iddiasında bulunamazsın, çünkü tapun yok.

Bir genel af çıkardı ’’Libya’da şuçlu yoktur’’ diyerek tüm mahkumları serbest bıraktı. Yetmiyormuş gibi bütün cezaevlerini yıktı.Osmanlıdan kalma bir kale vardı, zamanında cezaevi olarak kullanılmış diye onu da yıkmaya çalıştı. İlginçtir Türk ve Rus konsolosu olarak bizi de kepçeye bindirdi kendine suç ortağı  ararcasına oda direksiyonda kaleyi yıkmaya gidiyoruz,  yakınına gidince bir daha tarihi eser oluşundan bahsettim, hiddetlenerek yüksek sesle bağırdı, Ben ve Rus konsolosu işi makinesinden indik.  Kendisi  o hiddetle kaleye darbe indirdi, öyle ki kepçenin ağzı kırıldı. Kendisi gülünç duruma düştü. Sonra işçilere talimat vererek bir bir kalenin taşlarını söktüler ve o  tarihi eseri yıktılar.

Bir uygulaması da mahallelerde “ şuubül mahalle” adını verdiği gençlik komisyonlarına yetki vermişti; o semtin yönetimi ile ilgili kararları kendileri alıyor, kendileri uyguluyorlar. Ağabeyim diye hitap ettiğim Murat BİLHAN daha nice ibretli uygulamalardan bahsetti. Yazı uzamasın diye bu kadarıyla yetineceğim.

 Müsaadenizle hakikat penceresinden bu uygulamaları eleştirel bir gözle değerlendirelim. 

Birincisi insanlık aleminin, kerameti kendinden menkul sanal liderlere ihtiyacı yoktur. Peygamberler dahi bir  önceki peygamberin şeriatı üzerine İslam dinini daha da olgunlaştırmışlar. İnsanlık aleminin doğrularını elinin tersiyle bir kenara iterek, “ Ben yaptım oldu” diyenler kendilerini aldatırlar. Zaman içinde canlarına dahi mal olur. Biz ülke olarak Osmanlı mirasını reddetmeseydik acaba bugün bu düzeyde mi olurduk. Sözüm ona cumhuriyeti sıfırdan başlattık, tarihi değerlerimizle kavga ettik bir eleri bir geri patinaj ede ede ancak bu düzeye geldik, ne zaman ki milli değerlerimize ilgi gösterdiysek ancak biraz ilerleyebildik.

İkincisi  mülkiyet hakkı kutsaldır. Öyle olmasa idi Hz. Ömer(r.a), valisine ’’camiyi yık, ama adaleti yıkma ‘’ der miydi? Hz. Muhammed (S.A.V)  ‘’Malını mülkünü müdaafa eden öldürülürse şehittir’’ ifadesini kullanır mıydı?

Üçüncüsü suç potansiyelinin sıfır olduğu bir toplum var mı acaba? Şayet olsaydı saadet nizamı olan İslam dininde ceza hukukuna ne gerek vardı.

Peygamber dahi o özel yaratılmış karakteri ile ancak kırk yaşında nübüvvetle şereflendiyse , semt yönetimini gençlik komisyonlarına bırakmak ne derece akıllıcadır. Diktatörlük bu olsa gerek. Onun için yazımın başlığına “Kaddafi’nin Kabahatları”  diye bir başlık bıraktım. Bunun karşılığını da canıyla ödedi tabi . Neticede insandır, keşke bu kadar adi halde öldürülmeseydi. Galiba ibret olsun diye yüce Allah bu tarz bir ölümü ona layık gördü. Böyle bir gün için hazırladığı o konforlu sığınakları da işe yaramadı.

İbretlik bulduğum bu yönetim tarzını, ibret alınsın diye, tecrübe ve bilgi paylaşımı adına kabul etmeniz dileğiyle.