Türkiye’de yerel yönetim seçim çalışmaları çok tartışmalı ve sancılı olarak sürüyor.

Tanıklık açısından seçim ve siyasetle tanışmam Artvin öğretmen okulunda 1968’lere dayanıyor.1969 Genel Milletvekili Seçimlerinde TİP (Türkiye işçi partisi) ne oy verdirmek için köyümüz Hopa-Balık(Zendit)te Ekrem,Muzaffer,İbrahim’le birlikte 18 oy kazanan gençlik çalışmasında bulundum.

Köyde, Türkiye İşçi Partili olmadığı halde  oy çıkması herkesi şaşırtmıştı.Çoğu insan birbirine 18 komünist kim diye sorar olmuştu.Sandık başkanı anısı önünde saygıyla eğildiğim öğretmenim,akrabam Ali Riza Akyüz yıllar sonra “ senden şüphelendim, ama soramadım “demişti.Sonrası siyasetin kara yüzü darbelerin ve baskıların bedelini ödeyerek 2014 yılı yerel yönetim seçimlerine kadar geldik.

1970 yılından bu yana Akçakoca’ya gidiş,geliş ve dostlarla birlikteliğimiz sürüyor.Belediye Başlanı Sayın  Fikret Albayrak’ın çağrısıyla Düzce basınında yer alanlarla birlikte düzenlediği SKY Tower oteldeki kahvaltıya katıldık.

Geçen dönem çalışmaları ve gelecek dönem projeleri sinevizyon gösterimi ile birlikte anlattı. Bizlere bu kapsamda toplantı yapılacağı önceden Düzce Yerel Haber tarafından iletilmişti.Türkiye Kürdistan’ında,Dikili’ de bilemediğim belki birkaç yerde başarılı yerinden yönetim deneyimlerini medya aracılığıyla öğrendik.

Türkiye’de yerel yönetimler,yerel özerklik,yerinden yönetim tartışmaları yerelde yaşayanlar,bilim insanları ve değişimden yana olanlar tartışıyor.Doğal olarak seçime katılan partiler kendi politikaları doğrultusunda seçmenleri inandırarak ve güven vererek çalışıyorlar.Ancak merkezi vesayet sistemine dokunmadan,seçilenlerin,atananların emrinde memur çelişkisini es geçip(tencere dibin kara,seninki benden kara)komedisine tanık oluyoruz.

Burada yani yerelde ekonomik,sosyal,siyasal kapsamda sistemden bağımsız kimlerle birlikte çoğulcu,katılımcı,demokrat,şeffaf yerinden yönetim mesajini almak isterdim.

Türkiye’de efsane belediye yönetimi deyince Fatsa deneyimi ve terzi Fikri Sönmez’i unutmak mümkün değil.Bu çerçevede Fikret Albayrak’ın çalışmalarını ve gelecek dönemle ilgili  projelerini sinevizyonda izlerken Ankara vesayetinden kurtulabilir mi deyip sorularımı yazmaya başladım.

Yediden yetmişe izlediğimiz Hababam Sınıfı’nın yazarı,Akçakoca Orhan Gazi okulunda öğretmenliği döneminde “ Karadeniz’in Kıyıcığında”  romanını yazan Rifat İlgaz’la ilgili soruma sayın Albayrak ve CHP ilçe Başkanı Nurol Badonoz’un  verdiği yanıt sevindirici idi. Piyasa anlayışı dışında sanatın halkla buluşması yönüyle konunun takipçisi olacağımızı belirtmek isterim.

Akçakoca’nın küresel kent yapılanmasında başkanın üzerinde durduğu sakin kent kriterleri ekmek ve su gibi önemli olduğunu ve seçmenlerin şehir senin,tercih senin noktasından sorumluluk almaları gerektiğini düşünüyorum.Bu kriterleri de Avrupa birliği yerinden yönetim,özerklik ilkelerinin bireyin özgürlüğü ile yaşam bulacağını savunan örgütlülükle kazanılacağını dayatıyor.

Bu noktada belediye çalışanlarının sendikal örgütlenmesi insan hak ve özgürlüklerinin vazgeçilmez gereği olduğu ,taşeron dahil benimsenmesi önemli bir sınav.Çünkü statükoyu değiştirmek örgütlü mücadele ile başarılacağı tarihsel bir gerçek.Sosyal demokrasiden bahseden başkan, sosyal demokrasinin Marksizim temeli ile bir yanının emeğe dayalı olduğunu yeni dönemde gösterebileceğini düşünmek isterim.Bu çerçevede emekliler sendikası olmadan emekli evi projesini de bu kapsamda değerlendirmek gerekir.Çok dilli belediyecilik ve kültürler buluşması Akçakoca’nın çok kimlikli yapısına uygun bir proje olarak festivaller kapsamında düşünülmeli.

Sonuç olarak özelde Akçakoca’da doğrudan demokrasi sınavı tüm seçmenler için geçerli.Düzce’de oturanlar da bu sınava dahil.Akçakoca denizi ile sahil romantizmine açılan bir penceremiz.Unutmayalım ki sermayenin küreselleşmesine karşı doğa,insan,emek alternatifi ile yerinden ve özerk anlayışlarla güzel günlere umudu taşıyacağımız açık.Yarını bugünden kurabiliriz…