twitter en sonunda bizim Telesiyej’i çileden çıkarmış.

Telesiyej bence bizim basının en ilginç işlerinden. Kâh düşündüren, kâh güldüren, kâh içimizde bakmayı sağlarken, kâh bizi birdenbire mesela Alaçatı’nın ortasına indiren başarılı bir köşemiz Telesiyej...

Kendisinden merakla beklediğimiz o fenomene de en sonunda el atmış, yerle bir etmiş twitter ve twittercıları. Ben de bir twittercı olarak üzerime alındım bu yazıyı, haliyle. Hissettiklerimin tarifi zor; zifiri karanlıkta ayıp-yasak bir şeyler yaparken, üzerime aniden güçlü bir ışık tutulmuş gibi oldu.

Şöyle demiş Telesiyej:

“Twit atıp, ÂLEMİ düşündüklerinden, yediklerinden içtiklerinden ve yaptıklarından haberdar etmeden birkaç saat bile geçiremeyen twitter bağımlısı kardeşlerin, kendi tesbitlerine göre hangi dertlerine dermandır bu etkinlik, bir de bu kadar vakti nasıl bulurlar merak ederim doğrusu. Ayrıca.. var mıdır onların da kendi durumlarıyla ilgili bir tesbitleri, analizleri bilmem.. ama bence insanın kendisini ve yaşadıklarını teşhir etme nedenlerinin kaynağına inildiğinde devasa bir yalnızlık ve güvensizlik duygusu çıkar karşımıza.”

(...)

“Bu da şu demek olur; artık senin içindeki SEN yoktur! Kendinden yalıtılmışsındır adeta. Gerçek anlamda tek bir gücün vardır, o da tanımadığın bir kitleye kendini sunmak; yani TEŞHİRCİLİK!”

(...)

“İşte insana kendini yalnız hissettirmeyen, kendi kendisine yetmesini sağlayan bu ‘ben’den de sistemin ödü patlar, çünkü onun kendisi için bir tehdit olduğuna inanır; içerdeki beni, ideolojik olarak dışarıdaki ‘ben’lere dönüştürür, başka ‘ben’lere kaydırır bu yüzden. İnsanın kendini yalnız hissetmesini, kendi kendisine yetememesini ister çünkü sistem. Bireyi izole etmek ister ki, kolay gütsün, kendisine bir tehdit oluşturmasın. Bunun için de çeşitli dönemlerde, çeşitli araçlar bulur. Günümüzde de sosyal medya ağını kullanıyor işte.”

(...)

“Ne var ki, bu teknoloji tabanlı ontolojinin kültürü yok ve bu yüzden de bu insanlar için bir yeniden doğuş, bir diriliş, bir büyük umut sağlayamaz.

Korkarım ki, twit insanlarını gelecekte yeni ve daha derin ontolojik boşluklar bekliyor!

Yolları açık olsun.”

***

Cesare Pavese ve Perihan Mağden destekli bu analizi Telesiyej jargonu ile “dekonstrakte” etme maharetine sahip değilim. “Teknoloji tabanlı ontoloji kültürü” terimini anlamak bile benim epey zamanımı alır. Bir twitterkeş olarak, kendi basit cümlelerimle şeytanın kulağıma fısıldadıklarını sufle edeyim.

Karmaşık değil, bence Telesiyej’de, bir anlayamama, kapsayamama ve reddetme hali tezahür etmiş, o kadar. Her kötülüğün ardında ABD’yi arayan zihniyet gibi, twitter’ı da şeytani bir merkezin insanları yalnızlaştırarak köle etme tuzağı olarak tasvir ediyor. Amaç bu olsa bile, kendisine “Everydaylife” sosyolojisini okumasını tavsiye ederim. “Sıradan ve küçük” insanların tepede üretilen stratejileri nasıl dönüştürüp, birer isyana ve muhalefet zeminine dönüştürdüklerini mesela.

twitter, Arap Baharı’nın dinamosu, ama öncellikle Hüsnü Mübarek gibi kırk yıllık diktatörü devirmek için gerekli en güçlü network oldu. Diktatörce sindirilmiş insanların umutsuzluk ve yalnızlık hislerinden sıyrılıp Tahrir’de ve diğer muhalefet alanlarında yan yana gelmesini sağladı ve başarıya ulaştı. Arap Baharı’nın tüm öngörülerin aksine bu kadar erken yaşanması, sosyal medyanın hızlandırıcı etkisi sayesinde mümkün oldu. İnsanları yalnızlaştırmak bir yana, bilginin “karanlık merkez”lerin tekelinden alıp, Afrika’nın, Aşağı Asya’nın, bizde de Kürt bölgesinin vs. kullanımına soktu. Telesiyej yorumu ile Çin gibi devasa diktatörlüklerin internet ve sosyal medyayı büyük tehdit görüp yasaklamaya uğraşmasını anlamak da mümkün değil tabii...

Bizde de twitter, 86 yıllık Rumca günlük gazete Apoyevmatini’nin “@apoyevmatini kapanmasın” kampanyası ile tarih olmasına mani oldu mesela, daha yeni. Sayısını bilemediğim twitter kullanıcısı bu kampanya sayesinde gazeteye abone oldu, öyle ki gazete tarihinde ilk kez Türkçe başyazı ile teşekkür etti bu duyarlılığa.

Bugün en hızlı bilgi ve haber alma zemini twitter olmuştur. Dünyanın herhangi bir yerinde yaşanan bir gelişme, ortalama beş saniye içinde twitter’a düşmekte. Bu hıza erişecek ne gizli servis, ne de başka bir iktidar mevcut ve bu, küresel muhalefet ve demokrasinin en büyük garantilerinden biri artık.

Evet, yalnız insanın, söyleyecek sözleri olanların, teşhircilerin mekânı twitter. Teşhir felsefesine de bir bakması gerekir ama Telesiyej’in. Baktığında görecek ki, insanlığın tüm gelişimi, yalnızlığı ile baş etme güdüsü ve hissettiklerini, yarattıklarını sonsuz kılma çabasının üzerine kuruludur. Edebiyat ve tüm sanat dalları teşhirciliktir temelinde.

twitter sadece devrimler de yapmıyor üstelik, mütevazı; ortada kalmış beş tane köpek yavrusuna yuva buluyor, pek çoklarını gece yarısı kan vermeye gönderiyor ve evet itiraf ediyorum, acayip de eğleniyor insanlar.

Yani Telesiyej’in öngörüsünün aksine, yolu epey bir açık twitter’ın.

[email protected]