İspanya-Hollanda maçının gecesinde şöyle bir tweet gördüm: 'Arkadaşlarımla son şampiyon İspanya kazanır diye iddiaya girdim. 1-0 öndeyken beş gol birden yedi. Allah AKP'nin de Tayyibin de b... versin.'

Hürriyet'in tükürükçü yazarından tutun, sekter laikliğe ihtida eden yazarına, sıkıştıkça kendisini Mekke'ye, olmadı Budist tapınağına, o da sektiyse Aynaroz Manastırı'na atan celebrity'sinin çıldırttığı, onlardan sekenlerin hesabını da 'Şu çılgın liberal-solcuların' gördüğü bir sosyolojide olacağı buydu.

Çözüm Süreci başladığı anda kendisini Diyarbekir'e, Kandil'e, Rojava'ya atanlar, şu anda da Türkiye'nin Suriye, Rojava, Irak ve genel olarak dış siyaset stratejisinin nasıl çöktüğünden, bunun müsebbibinin tabii ki Erdoğan ve Davutoğlu olduğundan başka bir şey söylemiyorlar. 'Türkiye hala Işid'e yardım ediyor' yazıları döşeniyorlar.

CHP'ye yapılan kaset operasyonundan beri, hiç olmazsa bir tutarlılığı olan 'takoz-ulusalcı' pozisyonu aranır hale gelindi. Artık yanlış da olsa bir ilkeye bağlı kalma çıpasını kaybeden CHP, havası kaçan bir balon gibi gündelik değil, anlık hamlelerle yönetiliyor. Çünkü savaş durumu var. Mesela Lice'deki yol kesmeler için Meclis çatısı altında 'Devlet uyuyor mu, TSK nerede!' diye efelenirken, Lice'de ölen vatandaşlarımızın cenazesinde CHP'lileri Kürtlerin yanında 'dayanışırken' görüyoruz. Kılıçdaroğlu ise dün Eskişehir'de sergilediği ilkesiz hamasette her gün daha iyiye gidiyor.

'Güçlü düşmana' karşı gerilla taktiği...

Kandil, Lice olaylarıyla ikinci bir Silvan durumu yaratarak Öcalan'ın geri çekilmesini sağlamayı daha işlevsel bulmuş gibiydi ki, Öcalan bu sefer 'Acil' koduyla heyeti adaya çağırarak net bir biçimde geri çekilmeyeceğini gösterdi. Bunun üzerine KCK Yürütme Konseyi, eylem yöntemlerinin değiştirilmesini isteyerek, 'Yol kesmeler, asayiş kurmalar, asker ve polis alıkoymalar bu dönemde yapılmamalıdır. Kepenk kapatma eylemleri yararlı değildir' açıklaması yaptı. Tehlike 'şimdilik' kaydıyla geçmiş görünüyor. Ama henüz IŞİD ve Musul etkisinin Kandil'e nasıl yansıyacağını bilmiyoruz.

Kürt coğrafyası ve Kandil üzerinde algı operasyonu denemeleri yapılırken, AK Parti sosyolojisi üzerinde ise 'Erdoğan Çankaya için Kandil'le anlaştı, taviz verdi' propagandası eş zamanlı olarak yürütülüyor. Bu ikili yöntem, 3 Ocak 2013'te hemen sonra Erdoğan için 'Güneydoğu'yu PKK'ya verdi' ile Öcalan için '30 yıllık mücadeleyi hiç karşılığında Erdoğan'a sattı, çünkü o aslında bir esir' kampanyasının 2014 versiyonu... Üstelik sadece iki sosyolojiyi değil, Erdoğan ve Öcalan'ın da sıkışmasını hedefleyen çok yönlü bir strateji.

Hükümet, Öcalan ve Kandil bu noktada sağlam durmalı. Nedenlerini kısaca açıklayayım...

1-) Öcalan bu sefer geri çekilmeyecek gibi. Kandil hesaplarını buna göre yapmalı. Bölgede Öcalan hakkında 'Devletin barış elçisi' şeklindeki alt oymalar, sadece demokratik Kürt hareketini Hamas-El Fetih türünden bir parçalanmaya götürür. Bu 'kaybet-kaybet' oyunudur.

2-) Kandil ve BDP, Kemalist-sekter laik, sosyalist ve sol liberal görünümlü yeni vesayet tekliflerini değerlendirmek yerine, Post-PKK dönemi için nitelikli siyasi stratejiler üzerine çalışmalı. Bir cisim Kandil'e doğru hızla yaklaşıyor ve bunun adı sivil siyaset.

3-) Diyarbekir annelerinin Kandil ve BDP üzerindeki yıkıcı etkisi,

a-) Post-PKK, yani silahsız döneme hazırlıksızlığın,

b-) İkinci bir Silvan yaratma durumunda karşısında sadece Türk değil, Kürt sosyolojisini de bulacağının bir göstergesi olmaktan kaynaklandı.

4-) Erdoğan oyun başladıktan sonra kuralları değiştirecek bir lider değil. Üç seçim öncesi Fethullah Gülen'i sırtından silkeleyip atan bir lider, ne Çankaya ne de 2015 için pazarlık yapar. Ama örneğin kalekol gibi hataları giderebilir. Kandil ve BDP, Erdoğan'ın çaresizliklerine değil, rasyonalitesine hitap etmeli. Siyaset budur. Çünkü Erdoğan çaresizlik gibi bir olgu tanımıyor.

5-) Erdoğan Çözüm Süreci'nde 'yüksek ve müdahalelere tavizsiz siyaset' yapma tarzını değiştirmeyecek. Çünkü neredeyse bir dünya ile uğraşıyor ve her sorun birbiri ile ilişkili. Bu tavrı Kürt halkına diz çöktürmek olarak okumak, bizatihi Kürt halkına diz çöktürmek isteyen kuzu postuna bürünmüş kurtların yemi olmaktır. Kandil 'Biz zorluyoruz Erdoğan'a adım attırıyoruz' oyununu oynasın, bu taban için gerekli olabilir. Ama bu oyuna kendi de inanmasın.

6-) 'Çözüm Süreci'ni bitiririz ha' restine çok güvenilmemeli. Kandil'in topu sürekli çizgi üzerinde sürmesi, her an oyun dışında kalmasına yol açabilir. Olası bir çatışma sürecinde ise, darbe alsa dahi, çözüm çabalarına devam edilecek. Bu PKK'nın savaşın anlamsızlığında tüm anneleri kaybetmesi anlamına gelecek. Öcalan'ın temelde gördüğü de bu.

7-) Hükümet, kalekol inşaatları hatası, Lice travmasına karşı özensizlik ve reform adımları konusundaki yavaşlığını gidermeli. Sadece çözüm için kararlılık beyanları ve sembolik adımların kotaracağından çok daha nazik bir zeminden geçiyoruz.

8-) Musul'daki son gelişmeler, Türkiye, Suriye ve Irak üzerinden Türklerin ve Kürtlerin birbirine olan tarihsel mecburiyetini bir kez daha ortaya çıkardı. Hükümet Rojava perspektifini, Erbil kalitesine çıkarma değişikliğine gitmeli.

9-) Kandil, yüzyıllık bir parantez kapanırken eğer olumlu bir rol üstlenirse, bu 30 yıllık kanlı geçmişin sonunda hayal edilemeyecek onurlu bir final ve parlak bir demokratik başlangıcı ima eder. Gezi ve 17-25 Aralık'ta Öcalan'ın tavrı, yüksek sesle ifade edilemese de dindar Türk sosyolojisinde büyük bir takdirle karşılandı. Bu takdir pek çok adımın atılmasında Hükümet'e olanak sağlayacaktır. Bizzat Kürtlerin siyasi başarısı olan bu kazanıma zarar vermemeli.

Hasılı, hep birlikte sağduyulu olalım. Herkes üzerine düşeni yapsın ve bu darboğazdan kayıpsız geçilsin.

Bu kadar acı, bu kadar bedel artık kafi olsun.