“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,
Bir orman gibi kardeşçesine.
Bu hasret bizim.”
                                Nazım Hikmet

Bugün halklar, yeni bir tarihsel eşiğin kıyısındadır. Uzun süren savaşlar, yıkımlar, zorbalıklar ve inkâr politikaları; insanlığı kolektif bir karanlığa sürüklemiştir. Ancak bu karanlık içinde yankılanan bir ses, insanlığın özlemini diri tutmaktadır; 

Barış, özgürlük, eşitlik ve kardeşçe bir yaşam.

Bu hasretin somutlaşması, yalnızca silahların susturulmasıyla değil; demokratik siyasetin, toplumsal örgütlenmenin ve özgürlükçü sosyalist değerlerin inşa edilmesiyle mümkündür. Bugün görev; militarizmin ve iktidar merkezli çözümlerin ötesine geçerek, halkın doğrudan iradesiyle şekillenecek yeni bir toplumsal düzen kurmaktır.

Barışın Gerçek Anlamı; Demokratik Toplumun İnşasıdır.

Barış, salt çatışmasızlık hali değildir. Barış; halkların, kimliklerin, dillerin ve inançların eşit ve özgür bir biçimde bir arada yaşayabileceği bir toplum inşa etmek anlamına gelir. Bu nedenle barış bir sonuç değil, bir süreçtir – toplumsal dönüşümün ta kendisidir.

Sayın Abdullah Öcalan’ın paradigması, barış sürecini yalnızca taraflar arası bir müzakere zemini olarak değil, aynı zamanda toplumun yeniden ahlâkî ve politik bir varlık olarak örgütlenmesi olarak görür. Barışın en temel zemini, demokratik toplumdur: Halkın doğrudan katılımıyla, kendini yönetme bilinciyle, eşit temsil ve özgürlük temelinde var olduğu bir yapı.

Demokratik Siyaset; Silahların Yerine Geçen Toplumsal Güç.

Demokratik siyaset; egemenlerin tanımladığı siyaset biçimi değil, halkın kendi iradesini doğrudan ortaya koyduğu, kolektif aklı ve ortak yaşamı örgütlediği bir siyasal mücadele biçimidir. Bugün halkların önünde duran tarihsel görev, silahlı yolların yerine demokratik siyaseti ikame etmektir.

Demokratik siyaset; kadın meclisleri, gençlik yapıları, ekolojik komiteler, halk meclisleri ve yerel özyönetim mekanizmalarıyla şekillenen toplum merkezli bir sistemdir. Silahların değil, sözcüklerin, fikirlerin, halk iradesinin gücünün esas alındığı bu siyaset biçimi, aynı zamanda kalıcı barışın da temelidir.

Bu bağlamda siyasi çözüm, yalnızca masalarda değil; halkın katılımıyla, yerelde gelişen toplumsal iradeyle ve demokratik örgütlenme gücüyle sağlanır. Silahların gölgesinde değil; hukukun, ahlâkın ve halk vicdanının ışığında bir gelecek kurulabilir.

Demokratik Sosyalizm; Halkçı, Devletsiz, Özgürlükçü Bir Yaşam Modeli.

Bugüne dek yaşanan sosyalizm deneyimlerinin çoğu, bürokratikleşme ve devletin aşırı merkezileşmesi nedeniyle halktan kopmuştur. Oysa sosyalizm, özünde halkın kendi yaşamı üzerinde denetim kurması, eşitliği ve özgürlüğü birlikte yaşatmasıdır.

Demokratik sosyalizm, kapitalist modernitenin bireyciliğine, rekabetçiliğine ve tahakküm sistemlerine karşı halkların ortak yaşam modelidir. Bu sosyalizm; devletin değil toplumun güçlendiği, mülkiyetin değil yaşamın toplumsallaştığı, ataerkinin değil kadın özgürlüğünün esas alındığı bir düzendir.

Sayın Abdullah Öcalan’ın perspektifinde sosyalizm, salt ekonomik bir model değil; aynı zamanda ahlâkî, kültürel ve siyasal bir devrimdir. Demokratik sosyalizm, sadece sınıfsal adaleti değil, aynı zamanda halkların, kültürlerin, kimliklerin eşitliğini savunur. Bu model; ekolojiyle barışık, kadın özgürlükçü ve çoğulcu bir toplumsal inşayı esas alır.

Silahların Yerine Sözün ve Halkın Geçtiği Yeni Bir Siyasal Etik

Tarihsel olarak ezilen halkların, ulusların, inançların ve sınıfların direnme biçimleri çoğu kez silahlı mücadele ile ifade bulmuştur. Ancak bugün geldiğimiz aşamada, toplumsal özgürlüğün asıl gücünün halkın örgütlü siyasal iradesinde olduğu bir gerçekliktir.

Silahlar, bir çözüm değil; çoğu zaman halkı daha fazla ayrıştıran, toplumları militarize eden, siyaseti vesayet altına alan bir araç olmuştur. Oysa demokratik siyaset, kalıcı çözümün ve toplumsal inşanın tek yoludur. Barışçıl, çoğulcu ve katılımcı bir siyaset, halkların ortak yaşam kurma kapasitesini açığa çıkarır.

Bu nedenle çağrımız; tüm halklara, demokratik siyaset zemininde birleşmeleri, silahların değil halk meclislerinin, ideolojik berraklığın ve ahlâkî-politik mücadele bilincinin öne çıkması yönündedir.

Bu Hasret Bizim, Bu Gelecek Ellerimizde

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,
Bir orman gibi kardeşçesine...”

Bu dizeler, sadece bir hayal değil; demokratik sosyalizmin ve ahlâkî-politik toplumun mümkün dünyasını tarif eder. Bu dünya, silahların değil fikirlerin konuştuğu, erkek egemenliğinin değil kadın özgürlüğünün öncül olduğu, kapitalist tahakkümün değil halk meclislerinin hüküm sürdüğü bir yaşamın adıdır.

Bu yeni yaşam için ihtiyaç duyduğumuz şey, inanç, örgütlülük ve kararlılıktır. Barışa inanan, demokratik siyaseti esas alan, halkların eşitliğini savunan her birey, bu inşa sürecinin öznesidir.

Ve şimdi görev;
Silahların gölgesinden çıkmak,
Demokratik siyasetin güneşiyle yol almak,
Ve bu hasreti, birlikte gerçek kılmaktır.