Ülke gündemi  Olimpiyat oyunlarının İstanbul’a verilmemesi,Cami-cem evi projesi ve Suriye sorunu üzerinden yürürken; gündem PKK’nın şehir yapılanması olarak bilinen KCK ‘nın Eş Başkanı Cemil Bayık’ın PKK’nın silahlı güçlerini kastederek  çekilmeyi durduruyoruz  ama ateş kes devam edecek açıklaması; gündem nur topu gibi bir çocuğu daha doğurdu.İster istemez barış sürecini sekteye uğraması ilk akla gelen korkuyu getirdi acaba yine çatılma ortamına mı döneceğiz diye.

Yalnız  PKK’nın silahlı unsurlarının çekilmesini durdurması da sürpriz olmadı; hükümet tarafından demokratikleşme konusunda hiçbir adım atmaması ve demokratikleşme konusunda başta kamuoyunu Öcalan’ın dışında,BDP gibi Kürt sorunun muhatabı olanları, muhalefet partilerini bilgilendirmemesi,Kürt sorununu parlamentoya taşımaması çekilmenin durdurulmasında etkili oldu.

KCK çekilmeyi niye durdurdu?

PKK’nın taleplerinden olmazsa olmazları Kürt sorunun çözümüne katkı sunacak engelleri AKP ortadan kaldıracak barış sürecini kalıcı hale getirecek reformlara yönelmedi.

Neydi istenen talepler:

“Abdullah Öcalan’ın ceza evindeki şartlarının iyileştirilmesi ve Öcalan ile Kandil arasında görüşmelerin başlatılması”

“Ana dilde eğitim”

“Diyarbakır ceza evinin müzeye dönüştürülmesi”

“Yerel yönetimleri AB standartlarında  yetkilendirilmesi”

“Seçim barajının yüzde 10’dan  en az yüzde 5’e inmesi”

“Kale kolların yapılmasının durdurulması”

“Korucu sistemine son verilmesi”

“Terörle mücadele yasasının değiştirilmesi”

“KCK tutuklularının tahliye edilmesi”

“PKK davasından tutuklu ve hükümlü olan PKK’lılar için şartsız genel af çıkartılması”

“Dağdan inen gerillalara güvence verilmesi ve hayatlarını idame edecek iş olanakları sağlanması”

“Adları değiştiren tüm yerleşim alanlarının orijinal Kürtçe isimlerinin  iade edilmesi”

 Kürt sorunun saydam bir platformda yürütülmemesi.

Kürt sorunu siyasi bir sorun olmasına rağmen siyasi bir platformda değil de,PKK ile MİT arasında yürütülüyor  bu da ister istemez değişik polemiklere neden oluyor;bir sorun şeffaf değilse görüş beyan etmek ancak varsayımlar ve tahminler üzerinden yürütülür ve analiz edilir; o da ne kadar sağlıklı olur orası da muamma tabi.

Barış süreci bundan sekiz ay önce başlatıldığında demokratikleşme olmadan bu sürecin üretken ve kalıcı bir barışın sağlamasının imkansız gibi görüşler ortaya atılınca,AKP ve onun yazar geçinen esnaf takımı koro halinde bu görüşü ortaya sürenlere demediklerini bırakmadılar; kimlerin bu sekiz ay içerisinde ne yazdıkları ortada.Erdoğan’ın belirlediği akil insanlar da Hükümetin demokratikleşme konusunda samimi olmadığını söylüyorlar.. Şimdi AKP’nin dalkavuk medyası  ve onun tetikçi kalemşorları ne yazacak bakalım; gerçi yalan ve iftira atandan samimiyet beklemek de abdallık olur.

Açıkça söylemek gerekirse Suriye iç savaşından sonra PKK çok önemli bir yol kat etti ve artık meşruiyeti tartışılmaz bir duruma geldi çünkü;AKP hükümetinin Kürt sorunu konusunda  birinci muhatabı oldu ,BDP’yi gölgede bıraktı;dikkat ederseniz Erdoğan v e kurmayları  artık Öcalan için terörist başı demiyorlar, örgütün lider diye hitap ediyorlar.Hatta Erdoğan ve partisinin önde gelenleri Öcalan’ın BDP den daha sorumlu  hareket ettiği konusunda açıklamalarını okuyup dinliyoruz.

Artık PKK’nın silahlı güçlerini çekmemesi ve ülke içinde tutması bir tehdit midir yoksa bölgede süren sıcak savaşın gidişatı, için mi çekilmedi bunu da zaman gösterecek.

Kesin olan bir şey varsa bu saatten sonra Erdoğan’ın ve hükümetinin PKK ‘nın  taleplerini yerine getirmeden başka bir çıkış yolu yok.Yalnız AKP hükümetinin Kürt sorunu başta olmak üzere demokratikleşme konusunda da bir projesi  yok.Yeni de değil bu hiçbir zaman olmadı.Erdoğan 2011 seçimlerinde Kürt sorunu yok Kürt kardeşlerimin sorunu var demişti hatırlanırsa.Öcalan’ı asardım iktidarda olsaydım ben ve idam tekrar gelmeli sözleri de unutulmayanlardan.

AKP hükümetinin önde gelenleri  ne kadar TBMM ‘in  açılışıyla demokratikleşme paketini açıklayacağız deseler de, ciddi bir çalışmalarının olduğunu söylemek çok zor.Dileriz bizleri yanıltırlar.

AKP’nin demokratikleşme  konusunda öyle bir çalışması olsaydı PKK silahlı unsurlarının çekilmesini durdurmazdı,durdurma KCK’nın tek başına aldığı  bir karar olamaz; Öcalan onaylı bir karar olduğu kesindir.  

AKP’nin demokratikleşme konusunda kafası çok karışık,Suriye olayları ise pusulasını kaybettirmiş bir vaziyette ve dış politikasının duvara toslaması, değerli yalnızlığa dönüşmesi;2014 yılında yapılacak üç seçim ile tamamen parti içi ve seçim atmosferine girmiş, ülke sorunlarına boğulmuş durumda.Erdoğan’ın başını kaşıyacak zamanı yok desek yerinde; siyasi hayatının en zor günlerinden birini yaşıyor,hele bölgesinde olan sıcak savaşın sınırına dayanması üstesinden kısa sürede gelinecek gibi değil.PKK bunları biliyor ve tam kendisi için bir av mevsimi.

Bizim siyasileri anlamak gerçekten çok zor;  gider  yüz elli bin nüfuslu Kuzey Kıbrıs(KCK) diye bir devlet kurarız,bizden başka kimse bu devleti tanımaz bütün dış politikamızı kilitler,kendi ülkemizde sayıları on yedi milyonu bulan Kürtlerin ana dilde eğitim talebini de yok sayarız.

Demokratikleşme olmadan hiçbir sorunu çözemezsiniz AB’den Erdoğan neden uzaklaştığı her gün daha iyi anlaşılmıyor mu?Gezi olayları da Başbakanın ne kadar demokrat olduğunu kanıtlamadı mı?

Türk Basının şuandaki haline bakıp her şeyi görmek mümkün.

Gizleyerek,yasaklayarak basına ayar vererek,muhalefeti aşağılayarak  sorununuzu çözemezsiniz.