Ağrı’nın Diyadin ilçesi Yukarıtütek köyündeki fidan dikme şenliğinde 11-12 Nisan’da 2015 tarihinde yaşanan PKK ile askerler arasındaki  çatışma da,iki HDP’li ölmüş, dört asker yaralanmış, bu olay seçim sürecini gölgede bırakırken  ülkenin de  gündemine oturdu.

Doğalolarak ta şu soru, sorulmaya başlandı bu çatışma nereden çıktı?

Başta Cizre’de, Hakkari’de ve Örgütün Güney Doğuda  hakim olduğu  il ve ilçelerde sokakta yol kesen,hendek kazan, arama yapan, şehirde asayişi sağlayan;PKK’lı gençlerle neden askerler çatışmaya iki yıldır  girmedi de bugün girdi,sorusunun cevabını aramak zorundayız.

 Çatışmanı  seçim sürecine denk gelmesinin nedeni çok açık;HDP’nin barajı aşmasının önünü ancak terörle kesileceğinin ve HDP’yi Batı illerinde terör örgütünün partisi diye lanse etmesi ve  AKP’nin ve Erdoğan’ın planı olarak yorumlanması kadar doğal bir şey olmasa gerek.

Ağrıdaki bu çatışmaların canı pahasına iki silahlı gücün arasında kalkan olan HDP’lileri kutlamaktan gıpta eden, bir siyasi iktidar var bizde.Fidan dikme şenliğine katılan Ağrılılar çatışmayı önlemekle kalmamış, yaralı askerleri hastanelere taşımışlar;bu çatışma da yaralanan askerlere yardım eden halka,Genelkurmay Başkanlığı  teşekkür edip takdire şayan derken;İçişleri  bakanlığı halkın yardımından rahatsız olmalı ki,küçümseyerek battaniyelerin ucundan tutmuşlar demesine ne demeliyiz?

PKK ile Askerlerin Ağrı’daki çatışmasının izini sürerken hafızamı zorlayıp bu olaya kafa yoranlar gibi bende; bu çatışma nereden çıktı diye sormadan edemedim ve geriye doğru bir fikri takip yapıp geri dönüş yolculuğuna çıktım.

Çözüm sürecinin iki buçuk yıla yakındır sürmesi; Akil adamlardan oluşan ve sayıları 60’ bulan insanların da içinde yer aldığı başını bizzat Erdoğan’ın çektiği ve öncülük ettiği,analar ağlamasın, akan kan dursun süreci diye bir müzakere süreci başlatıp ve sürdüreceksiniz;ben bu sorunu çözeceğim, baldıran zehri de  olsa içip, diye iddialarda bulunacaksınız..Dolmabahçe de PKK ile Hükümet arasında kuryelik  yapan HDP’li milletvekillerinin içinde olduğu ve  bizzat Abdullah Öcalan’ın kaleme aldığı AKP hükümetiyle  mutabakata vardığı, Erdoğan’ın da onayladığı, 12 maddelik bildiriyi kamuoyuna okuyacaksınız,ardından da bir de İzleme kurulu oluşturmanın kararına varacaksınız..

Birden çıkıp benim izleme kurulundan haberim yok,Dolmabahçe bildirisi terör örgütünün bir propagandası ve terör örgütüne meşrulaştırma politikası deyip,Türkiye’de Kürt sorunu yok Kürt kardeşlerimin sorunu var açıklamasında bulunup, darbecilerin yolunu tutup savcısı olduğunuz davanın sanıklarına mesaj yollayacak ve  milliyetçiliğe soyunup, darbecilerle iş tutma arayışında olacaksınız.Bu yol faşizme çıkar.

Hatırlanırsa 17/25 Aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonundan sonra Başbakan yardımcısı Yalçın Akdoğan’ın ‘Milli Ordumuza KumpasKurdular‘ diyerek Ergenekon ve Balyoz davasından yargılananların tahliye olmasının işaretini vermiş;Cumhurbaşkanı Erdoğan’da  Harp Akademilerinde yaptığı konuşmasında Cemaatikastederek,bizleri yanılttılar, yanılmışım  diyerek, Askerlerden  özür dilercesine gelin birlikte hareket edelim mesajı vermişti.

Bu gelişmelerden sonra Balyoz ve Ergenekon davasından  hükümlü ve tutuklu yargılanan hatta içlerinde hükümlü oldukları halde tahliye edilmiş,tahliye edilmekle kalmamış ve  hepsi kısa sürede beraat ettirilmişti.

Daha tuhaf olanı ise Balyoz ve Ergenekon davalarının belgelerini ortaya çıkartan Taraf Gazetesi Yazarı Mehmet Baransu,Balyoz ve Ergenekon davasından  berat eden subayların çağrısı üzerine ve Erdoğan’ın işaretiyle tutuklanmasıdır.

Böylesi gelişmelerden  sonra yapılacak iş yüzde 10 Barajıyla Kürtlerin ve Türkiye’nin AB üyesi olmasını ve Batı standartlarında bir demokrasi isteyenlerin mecliste  görmek istediği  ve barajı aşması için mücadele edenlerin hayallerini suya düşürmenin tek yolu  darbecilerle iş tutarak;HDP’yi baraj altında bırakmaya gelmişti;HDP’yi terörle ilişkilendirip Ağrı’da bunun provası denendi, tutmadığı gibi eştikleri  kuyuya kendileri düştüler.

Erdoğan’ın Başkan olmasının tek yolu var mutlaka HDP’nin baraj altında bırakılması  ve kazanacağı 60 ile 70 arasındaki  milletvekilinin   partisine kayması ve  parlamentoda elde edeceği çoğunlukla; demokrasi deyince aklına  bir tek sandık gelen, demokrasinin kuvvetler ayrılığını bay pas edip,Orduyu iç siyasetten çıkartıp, tabi çıkartabilirse burası karanlık bir mevzu ama keyfi yönetimine geçmenin hesapları yapılıyor,tutarsa tabi.

Küreselleşen dünyada yeryüzünü dönüştüren güçler buna müsaade eder mi,Türk toplumu Erdoğan’a tek adam yetkisi verir mi;bunu da 7 Haziran akşamı sandıklar açılınca göreceğiz.

17/25 Aralık’ta hukuka karşı Erdoğan’ın  yaptığı darbenin tek çıkış yolu, 7 Haziran  seçimleriyle belli olacak.

Bu seçimin sonucu Erdoğan’ın kaderini belirleyecek, ya yetkileri engellenemez  bir tek adam olacak, ya da meşruiyeti tartışmaya açılarak görevden el çektirilecek, gidişat bunu işaret ediyor.

17/25 Aralıktan sonra Milli ordumuza kumpas kurdular,beni aldattılar diyerek orduyla ittifaka gitmesinin nedenini başka nasıl açıklanabilir.

Bu ülkede Erdoğan’a karşı olan herkes darbeci ama bir tek ordu darbeci değil..Ne kadar komik bir durum değil mi?

Ağrı’daki  PKK ile silahlı kuvvetlerin arasında geçen  çatışmayı  bu gelişmeler ışığında okumalıyız!.

Tekrarlayalım son yıllarda PKK’nın güçlü olduğu il ve ilçelerin merkezinde hakimiyet alanı ilan eden,asayişi sağlayan  PKK’lılarla askerler niye çatışmaya girmedi de,Ağrı’da seçim sathında çatışmaya girdi?