Bu da nereden çıktı diye tepki gösterdiğinizi duyar gibiyim..

Gündemle ne alakası var misali.

Doğan Medya Grubunun el değiştirmesi ile medya özgürlüğü tartışılırken, yazılı medyanın yani gazetelerin daha ne kadar ömrü kaldı tartışmalarını da, tartışmalıyızdiye düşünüyorum.

En azından ben öyle düşünüyorum.

Doğan medyanın marka değerinin altında satıldığı  tartışmaları sürerken..

Gazetelerin marka değerini düşüren etkenlerin başında internet gazeteciliğinin geldiği savını öne sürenlerdenim.

Doğan Medya Grubunun  iktidar yanlısı bir medya patronunun eline geçmesi ile medyanın yüzde doksanı iktidar yanlı bir medya  merkezinde  toplanması; muhalif olan ve medya özgürlüğünü savunan gazeteciler ve okur  çevresinde  bir tartışma  başladı.

“Yeni bir gazete çıkartılmalı tezi ortaya atıldı.”

Bu tartışmayı başlatanlardan biri de gazeteci, Artı Gerçek yazarı Ragıp Duran iki yazı ile konuya girdi.

Tabi ben şahsen yeni bir yazılı gazeteden çok internet gazeteciliği üzerinde yoğunlaşmaktan yanayım.

Kendim de sekiz yıldır üç sitede yazıyordum bu iki siteye düştü internette e- gazetecilik yapıyor, yorum yazıları yazıyorum.

Neden e-gazetecilik?

Türkiye’de şuan da abone sayısı 65 ile 70 milyonla ifade edilen kitlesel bir cep telefonu kullanıcısının, yüzde doksanı internete bağlı görüşme yapıyorlar ve  haberleri takip ediyorlar.

Milyonlarca cep telefonu kullanıcıları aynı zamanda öyle veya böyle birer gazete okuru diyebiliriz.

Dikkat ederseniz ulusal  gazetelerin tirajlarında artış olmadığı gibi hatta düşmektedir, nüfus artışına göre.

Türkiye’nin nüfusu 60 milyon iken ulusal basının  toplam tirajı 4 milyon sayı ile ifade edilirken,bugün Türkiye’nin nüfusu 80 milyon,ulusal basının toplam  tirajı aynı rakamlarda ve yerinde sayıyor.

Peki neden?

Çünkü gazetelerin  internet sayfasına girerek veya başka haber sitelerinden  cep telefonu ile her türlü haberi anında yakalıyor ve paylaşıyor sunuz.

Bir yazar ve okur olarak  ben de hafta da  iki defa gazete alıyorum, onu da kitap eki verdikleri günlerde alıyorum ama gazeteleri,gazetelerin internet sayfalarından  takip ediyorum.

Gazete sanayi toplumunun ortaya çıkarttığı bir eserdi.

Sanayi toplumu üç asırdır insanlığın hayatına kavramları,kurumları ve argümanlarıyla  yön verirken,bu yön verenlerden birisi de haberlere öncülük eden  gazetelerdi.

İnsanlar yıllarca haberi alma ve yayma olarak  gazeteleri referans gösteriyordu.

 Dergi,radyo ve Televizyon medyanın önemli farklı haber kaynaklarıydı ama birisi var ki o da Televizyon. Hala Televizyon haberleri hem sesli hem de görüntülü ve canlı olarak  vermesi,medya da birinciliği elinde bulunduruyor.

Sanayi toplumunun medyası üç başlıkta toplanıyordu yazılı,görsel ve sözel diye..

Bilgi toplumunun ortaya çıkması ve internet gazeteciliğin devreye girmesi,  gazeteler eski etkinliğini gösterememektedir bu da doğal bir sürecin sonucudur; çünkü bir çağ dönüşümü yaşanıyor bu değişim ve dönüşüm medyayı da kapsıyor.

Sanayi toplumunun ortaya çıkarttığı  her eser gibi gazetelerde bilgi toplumuna geçilmesiyle son yıllarını yaşıyor dersek abartmamış oluruz.

İnsanlar bir an da gazeteleri elinden bırakması imkansız ama o yöne doğru hızlı bir geçişkenlik yaşanıyor..

Doğal olarak İnsan  hiç bir geleneğini üç beş yılda terk etmesi imkansız gibi bir şeydir.

Birde bilgi toplumunun teknolojisinin eğitimini almadan kullanma şansınız yok ama sanayi toplumunun  teknolojisinin eğitimini almaya gerek duymuyorduk.

Ev telefonu ve jetonla çalışan telefonlar  bunun basit birer örneği.

Hepimiz yıllarca her sabah bakkaldan veya büfeden bir gazete alarak hayata başladık..

Veya çocuklarımızı bakkala bir ekmek bir gazete al diye gönderdik.

Bu gelenek az da olsa sürüyor.

Ama eskisi kadar insanlar gazete almadım diye de dert edinmiyor.

Çünkü internet gazeteciliğinin devreye girmesi kağıtlı eserlere eskisi kadar rağbetin olmadığını söylemeliyiz.

Yani sadece bu gazetelerde değil,e- kitap ta bunlardan biri, istediğiniz kitabı çok ucuz bir fiyatla internetten indirebiliyorsunuz.

Çok fonksiyonlu akıllı telefonlarla internete bağlanarak  basın yayınla ilgili her türlü haberi bir tuşla yakalama imkanı var.

Ülke gündemi ABD’nin ve müttefiklerinin  Suriye’ye  saldırısı konuşulurken ben neden böyle bir konuyu ele aldım ona açıklık getireyim..

 Bundan bir hafta önce İzmit’te  ÖDP’li bir arkadaşım aradı BİRGÜN Gazetesinin yayın kurulundan bir arkadaş  gazete okurları ile söyleşi yapacak,seni de aramızda görmek istiyorum katılır mısın dedi?

Ben de gelir dedim yer,tarih ve saat üzerine anlaştık.

Sunumunda Birgün gazetesinin zor durumda olduğunu okurlarından destek beklediğini, hatta reklam vermekten daha önemli,gazetenin abone sayısının artırmak diye bir cümle kurdu,tanıdığımızı eşimizi dostumuzu abone yapalım diye  sunumunu tamamladı.

Konuşmasının kısa özeti:”Arkadaş otuz kişinin katıldığı topluluğa yarım saat gibi kısa bir süre de gazetenin genel yayın politikası üzerinde durdu. Ağırlıklı olarak ta gazetenin işçi sınıfının ve emekçi halkın  çıkarları ve sorunları ağırlıklı bir yayın politikası yaptığını istedikleri desteği de alamadıklarını dile getirerek “ soru -cevap  bölümüne geçti

İlk sözü alanlardanım biri de bendim ve şöyle bir önerim oldu;yazılı medyanın miadını tamamlamakta olduğunu, gazeteler senayi toplumun eserleridir,bilgi toplumunun ortaya çıkardığı internet gazeteciliği yazılı gazeteleri zor duruma soktu, aboneliğin gazetelerde bir etkisi olamayacağını ama dergilerde hala geçerli olduğunu söyledim..

Ne yalan söyleyeyim ben görüşlerimi ve önerimin dikkate alınacağını düşünürken başta gazete adına sunum yapan arkadaş olmak üzere,katılımcılardan  bir kaç kişi benim görüşlerimi tebessümle karşıladılar.

Dayanamadım sunum yapan genç gazeteciye sordum, sizin gazetenizi günde kaç kişi internette tıklıyor diye? On beş yirmi saniye durakladı elli bin ile altmış bin dedi..

Hürriyet gazetesini ortalama 20 milyon kişi tıklıyor bundan haberiniz var mı dedim, kem küm etmeye başladı.

Gazetenizin  çoğulculuk üzerine bir yayın politikası olmalı ve toplumun farklı olan her kesimine açılmalı dedim ama otuz kişiden terk bir emekli öğretmen, benim önerime destek verdi.Diğer katılımcılar  gazetenin yayınını sınıf mücadelesi üzerine yoğunlaştırmalı  ve diye öneriler getirirken sanayi toplumunun kavram ve kurumları ile medyayı anlatmaya devam edeceklerinin bu toplantı da işaretlerini aldım.

Hangi meslekten olursanız olun bu gazetecilik içinde geçerlidir..Çağın teknolojisine ayak uyduramaz bunun argümanlarını yaratamazsanız,ne ayakta kalabilirsiniz ne de kitleleri peşinize takarsınız.

Zamanın Ruhunu  hayatın temposunu anlamayanlar yarını değil dünü konuşurlar.

Gazeteler artık 50 kuruş ile 1 Tl arasında gazete satarak yayın hayatını sürdüremez.

İktidara çalışmayan gazeteler devlet eliyle dağıtılan reklamlardan da pay alamaz,mevcut iktidar kendisinin işaret etmediği gazetelere özel sektöre reklam verdirtmez

Medyanın olmazsa olmazı medyanın editoryal bağımsızlığıdır.

Bunu bu çağda ancak internet gazeteciliği ile yapabilirsiniz?

Erdoğan boşuna mı  Allah’ın belası sosyal medya diyor!..

Akp iktidarını  korkutan yazılı medya değil, internet gazeteciliği ve Sosyal Medyadır.

İnternet medyasına ağırlık vermeyen medyanın içinde kalmaz.