Diyarbakır Barosu Başkanı Tahir Elçi'nin başına gelenlerin ibretlik olduğuna şüphe yok. Elçi bir televizyon programında “PKK terör örgütü değildir, siyasi bir yapıdır” dediği için hakkında terör propagandası yapmak suçlamasıyla soruşturma açıldı. Hakkında yakalama kararı çıkarıldı, gözaltına alındı ve tutuklanma talebiyle mahkemeye sevk edildi. En nihayet adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

Hayır, mesele PKK'nın ne olduğu tartışması değil. Karşımızda silahlı bir örgüt, can alan bir örgüt, terörü, şiddeti yöntem olarak benimsemiş bir örgüt olduğuna şüphe yok...

Mesele insanların düşüncesini açıklamasının suç sayılması, Kürt meselesinde resmi dilin ve simgelerin benimsenmemesi halinde örgüt yanlısı, örgüt propagandasıyla itham edilmenin somut bir durum haline gelmesidir.

Şiddete başvurmadıkça, şiddeti övmedikçe (PKK'yı bir terör örgütü olarak görmemek, siyasi projesiyle tanımlamak dahil olmak üzere) insanların düşüncelerini ifade etmeleri demokratik düzenin olmazsa olmazları arasındadır.

Bu noktayı çoktan aştığımızı düşünürken, bir baro başkanı hakkında, televizyonda yaptığı bir yorumdan hareketle bu istikamette soruşturma açılması, Türkiye'de “siyaset fikri”nin geleceği açısından endişe vericidir.

Daha bir kaç ay önce devlet, PKK'nın hapisteki lideri Öcalan'la görüşüyor, onun yazdığı mektupların meydanlarda okunmasına izin veriyor, onunla mutabakata varmaya çalışıyordu.

Bir süre sonra iktidarda kim olursa olsun aynı noktaya geleceğimizden kimsenin şüphesi olmasın.
Politik nitelikli, milliyetçilikle örülmüş bir kalkışmaya işaret eden, arkasında hafife alınmayacak bir toplumsal zemin bulunan bu tür bir şiddetin önünü karşı şiddetle almak mümkün değildir çünkü.
Yol eninde sonunda temastan, konuşmaktan geçmektedir.
Siyaset dediğiniz de temel olarak budur. Diyalog, kabul, uzlaşı...

Tahir Elçi'nin karşı karşıya kaldığı durum da tam olarak bunun aksini, siyaset karşıtlığını, hatta siyasete yönelik öfkeyi temsil etmektedir.
RTÜK Başkanlığı yapan Davut Dursun anlatmıştı, yıllar önce bir televizyon kanalında “PKK modern (gelenek karşıtı anlamında) bir örgüttür” dendiği için kurulda kıyametler koptuğunu ve “modern”in farklı anlamlarını kurul üyelerine izah etmek için epey uğraştığını...

Bir arpa boyu yol mu aldık?
Tahir Elçi'nin demek istediği belli üstelik. Elçi diyor ki, “PKK silaha şiddet kullanmak için sarılan bir örgüt değil, istediğini elde etmek için şiddete başvuran, teröre yönelen bir yapı. O zaman, bu konuda şiddet tartışması yetmez. Anlamak, çözüm bulmak tartışmanın çapını genişletmek gerekir...”

Bu son derece doğru ve sağlam akıl, çözüm sürecinin bu mantığı, uzun süre hükümetlerin benimsediği bu bakış, şimdi bir “kanun uygulayıcı” tarafından suç olarak görülüyor, üstelik kanuna aykırı bir yakalama kararıyla...

Bir süre önce Ankara'da yönettiğim bir yuvarlak masa toplantısında, “PKK'nin izlediği yolun yanlışlığını, şiddetin karşılıksız olduğunu, bölgenin yorulduğunu" anlatan adam, Tahir Elçi, şimdi, tam tersi bir iddiayla suçlu sandalyesinde...
Aslında suçlu sandalyesine oturtulan Elçi değil, siyaset ve demokrasidir.

Takipsizlikle sonuçlansa bile bu tür soruşturmalar kendi başlarına bir cezalandırma, sindirme yöntemi olarak siyasi alanı daraltır.
Peki bu noktaya nasıl geldik?
Bu soruyu özellikle siyasetçi ve siyasi iktidar kendisine sormalıdır.

Güvenlik tedbirleri her zaman alınabilir. Terörle mücadele her şekilde yürütülebilir. Ancak bu yapılırken ülkedeki dil, tutum, bakış bir savaş iklimiyle kuşatılırsa, düşman ve dost kutuplaşması had safhaya gelirse, getirilirse, uygulamacılar böyle adımlar atarlar.
Siyasi iklimdeki siyasi iktidarın işidir.
Ve siyasetin ciddi bir kısmı bu işten oluşur.

Bir ülke kamplaşarak yol alamaz. Kürt siyaseti terörle arasına nasıl mesafe koymalıysa, siyasi iktidar da algıda siyaset ve şiddet birileri arasındaki farkı görmek, teslim etmek zorundadır.