Karaman’daki tecavüz rezaleti, sadece olayın adiliği bakımından değil iktidar partisinin yaklaşımı itibarıyla da son derece düşündürücü. AKP sözcüleri, bakanlar, olayda adı geçen Ensar Vakfı’nı korumak için ‘acayip’ bir kararlılık içerisinde. Bu nasıl bir düşkünlük ve çürümüşlük halidir, anlamak mümkün değil.

‘Olay’, Ensar Vakfı ve Karaman Anadolu İmam Hatip ve İmam Hatip Lisesi Mezunları ve Mensupları Derneği’nin (KAİMDER) kiraladığı bazı evlerde kalan 45 öğrencinin uzun süreden beri (3 yıl olduğu söyleniyor) Muharrem B. isimli bir alçak sapık tarafından tecavüze uğradığının açığa çıkması. Olayın detaylarını haberlerden biliyorsunuz.

Deniyor ki ‘bir olay’ yüzünden ‘kurumumuz’ yıpratılmamalıdır. (Nereden ‘kurumumuz’ oluyor? Ayrıca söz konusu olan ‘bir olay’ değil ve herhangi bir ‘olay’ da değil!) Peki o ‘kurum’ kamuoyunun karşısına çıkıp “Bize emanet edilen çocukları böyle bir alçağın eline teslim ettiğimiz için çok üzgünüz, mahcubuz, utanç içindeyiz, özür dileriz” gibi bir açıklama yaptı mı? “Çocuklarınızı emanet ettiğimiz kişileri bundan sonra daha büyük bir titizlikle seçeceğiz, bu olay bize unutamayacağımız bir ders oldu” dedi mi? (Tepkiler üzerine “O kişi idam edilsin” dediler en son; boş laf!)

Eğer o kurum bu tutumu gösterse ve ‘kararlı’ destekçisi AKP sözcüleri de ‘olayın’ vahametini gözlerden saklamak ve basitleştirip gündemden düşürmeye çalışmak yerine o ‘güzide’ kurumlarının utanç ve mahcubiyetini paylaşsa idi, Ensar Vakfı bu denli tepkilerin odağında olur muydu?

Mahcup olmuyorlar. Özür dilemiyorlar. Utanmıyorlar. Ve çocukların söz konusu olduğu böyle bir alçaklık karşısında dahi ‘Dik dur (!)’maktan ödün vermiyor, eleştiri ve tepkilere saldırmaktan geri durmuyorlar… Bu arada tecavüzcü alçağı ‘kurtarmak’ için dalavereler çeviriyorlar. Bir Sayın AKP’li vekil, tecavüzcüye ‘deli raporu’ almak için girişimlerde bulunuyormuş mesela!

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı sıfatı taşıyan Sayın Sema Ramazanoğlu da, sonradan sözlerinin ‘çarpıtıldığını’ söyleyip durumu ‘düzeltmeye’ çalışsa da, taciz ve tecavüze uğrayan çocuklardan ziyade olayda adı geçen ‘kurumumuzu’ korumayı dert edindi.

Bu olay sadece toplumsal ve ahlaki bir çürümeyi değil aynı zamanda siyaset kurumunun çıkarlar söz konusu olduğunda nasıl mide bulandırıcı olabildiğini de bir kez daha gözler önüne serdi.

Zamana yayılmış bir başka ‘tecavüz’ olayı da Artvin’de ortaya çıktı. Rüstem A. adlı tecavüzcü Yusufeli’ndeki İmam Hatip Lisesi’nde Kuran ve Arapça dersi öğretmeni. İlk tespitlere göre 17 yıldır çocuklara tecavüz ediyormuş. Olayı açığa çıkaran ise, alçağın eski bir mağduru. Cesareti nedeniyle o kişiyi tebrik ediyorum.

Öyle sanıyorum ki o Kuran kurslarında, o ‘kurumlarımızın’ evlerinde din, ahlak öğrensin diye yatılı öğrenim gören çocuklar ve onların aileleri ‘kol kırılır yen içinde kalır’ demeyip bildikleri, tanık ya da mağdur oldukları ‘olayları’ açıklasalar, içinde debelendiğimiz çöküntü ve çürümenin görebildiğimizden daha vahim olduğu çıkacak ortaya.

Uzmanlar, ailelerin çocuklarının karşılaştığı ‘cinsel istismar’ olaylarıyla yüzleşmekten kaçındıklarını söylüyor. Bunun bedelini ise çocuklarımız ödüyor. Hani ‘geleceğimiz’ olan çocuklar…

‘Gelecek’ dediğimiz çocuklarımız değilse eğer… Batsın bu dünya! Siyasetinizle, ‘kurumlarınızla’ ve ‘dindar nesil yetiştireceğiz’ sahtekârlığınızla beraber hem de…