Davutoğlu’nun tasfiyesiyle birlikte nelerin değişeceğini anlamamız için çok beklememiz gerekmedi; birkaç günde gördük. Gördüklerimiz göreceklerimizin habercisi. Erdoğan’ın “Sistemi değiştirdim, meclisin görevi bu fiili durumu kitabına uydurmak” yaklaşımının hayata geçirilmesini yegane ‘varlık nedeni’ sayan anlayış, ‘pürüzlerinden’ arınmış olarak işbaşında. Ülkemiz fiilen ‘partili cumhurbaşkanı’ tarafından yönetilmektedir artık.

Bu fiili durumun anayasal, hukuki bir dayanağı yok. Bir zamanlar ‘sivil darbe olur mu hiç?’ tartışması vardı. ‘Darbe’ kavramı AKP ve Saray tarafından o kadar ucuzlaştırıldı ki sanırım bu fiili sistem değişikliğini izah edecek başka kavramlar bulmak gereği var.

Sistemin, müesses nizamın değişmesi, dolayısıyla anayasanın değiştirilmesi, egemen devlet zihniyetinin yeniden yapılandırılması, cumhuriyetin demokratikleştirilmesi, geleceğimize güvenle bakma istek ve çabamızın kaçınılmaz hedefi idi. Barış içerisinde bir arada yaşamak arzu ve ihtiyacımızın karşılığı idi. “Ama”larla gölgelenmiş olsa da, halen de öyledir. Bunun için askeri vesayetin geriletilmesi, askeri müdahale tehdidine karşı sivil siyasetin savunulması gerekliydi. Yeni anayasa tartışmaları ve beraberinde Kürt açılımı, Alevi açılımı bu kapsamda ele alınması gereken tarihi önemde reformlardı.

Ne var ki Erdoğan ve AKP, yakaladığı rüzgarı kendini devletleştirmek için kullandı. Herhalde artık kimsenin kuşkusu kalmamış olmalıdır: ‘Reis’ ve partisi, anayasa değişikliğini demokrasi olalım diye, hak ve özgürlüklerimizi geliştirelim diye, cumhuriyeti demokratikleştirelim diye, barış içinde bir arada yaşayabilelim diye, AB kapısında daha fazla bekletilmeyelim diye, geleceğimize güvenle bakalım diye değil ‘Türk Tipi Başkanlık’ için istemektedir ve bunu fiilen de uygulamaktadır. Sorunumuz budur ve gözünü ‘havuz’ çıkarları bürümemiş herkes de bunu pekala görmektedir.

CHP de görmektedir tabii. Ama CHP, genetik kodlarına işlemiş yüksek Kürt hassasiyeti üzerinden teslim alınmış gibidir. “Terörle mücadele” gerekçesiyle Saray’ın arkasında saf tutan MHP bile CHP’den daha ‘tutarlı’. Anayasaya aykırı olduğunu söyleyerek dokunulmazlıkların kaldırılmasına yardım-yataklık ettikleri yetmiyormuş gibi şimdi de CHP’li vekiller genel merkezin ‘Anayasa Mahkemesi’ne başvurulmayacak’ tehdidi ile ‘etkisiz hale’ getirildiler.

Ama Sayın Kılıçdaroğlu ‘kanlı’ mesajlar veriyor, ‘içeri’ girmekten bahsediyor, ‘Cesetlerimizi çiğnemeden başkan olamazsın’ diyor, vb. Madem durum bu kadar ‘ciddi’ o halde ‘başkanlığın’ yolunu düzleyen AKP icraatlarına neden yardımcı olmaktan geri durmuyorsunuz? CHP tabanı da bu ‘derin’ siyasetten bir şey anlamıyor ve Kılıçdaroğlu’nun liderliğini sorguluyor; söylemiş olayım...

Türkiye Saray’ın ‘Tek Adam’ olma gündemine kilitlenmişken Suriye’de iç savaşın seyrini değiştiren gelişmeler var. YPG’nin omurgasını oluşturduğu Demokratik Suriye Güçleri IŞİD’in ilan ettiği ‘hilafet’in başkenti Rakka’ya yönelik harekat başlattı. Irak’ta da peşmerge güçlerinin katılımıyla Felluce’ye yönelik harekat başlatıldı. IŞİD ilk yenilgisini Kobanê’de almıştı. Rakka’daki yenilgisi “son”dan önceki aşama olacak.

Suriye’de değişen dengelerin Türkiye ile çok yakından alakası var. Herkesin Kürt sorunu ile ilgili tutumunu ciddiyetle gözden geçirmesinde yarar var. En çok da CHP’nin...