Cumhurbaşkanı Erdoğan kendi denetiminde bir iktidarı sürdürebilmek için Ahmet Davutoğlu’na muhtaç. Kendi desteğiyle ayakta duran Davutoğlu, Erdoğan’ın sahneden çekilmesiyle eşitler arasında birinci hale gelecek konumda. Parti içindeki gücünün sınırlı olması nedeniyle, genel başkanlık koltuğunu korumak için Saray’ın desteğini kaybetmeyi göze alamaz.

AKP’ye yakın sağduyulu kimi kalemlerin erken kongre kararı Davutoğlu’nun uykularını kaçırır. Çünkü böyle bir kongrede Abdullah Gül’ün aday olma ve seçimi kazanma ihtimalinin yüksek olduğunu bilir. Ancak hangi tarihte yapılırsa yapılsın, AKP kongresinin hem parti, hem Türkiye için yeni bir vizyon oluşturma ihtimali çok yüksek.

KEYF İÇİN YAPILAN KOCA SARAY...

 Erdoğan gündemini kendisinin veya AKP’nin belirleyemediği bir iktidar modelinin risklerini biliyor. Yargıda yeniden yapılanma sonucu ortaya çıkması beklenen büyük riskler şunlar:

 17-25 Aralık soruşturmalarının açılması.

 Havuz Medyası’nın oluşumu için aktarılan kaynak.

Cezaevine tıkılan gazeteci, yargıç, savcı ve polislerin serbest kalması ve daha çok bilginin etrafa saçılması.

 Arkasının çorap söküğü gelmesi muhtemel, nerede duracağı bilinmeyen dosyalar bunlar. Türkiye eski Türkiye değil. Meclis’te bu tablonun çıkmasında partilerin performansı kadar Gezi’de gençlerin can ve gözlerini kaybederek ödediği bedel, sosyal medyanın aktifliği, demokratik, hukuka saygılı insanların seferberliği var.

 AKP dışındaki partiler bu gerçeği görmezden gelemez. Yakın geçmişin hesabı sorulmadan, bir kişinin keyfi için yapılan koca saray boşaltılmadan, yolsuzluk ve hukuksuzlukların hesabı sorulmadan bu ülkede beyaz sayfa açılamaz.

Bilinmeyen bir ufukta erken seçim belirmişken hiç bir siyasi parti, AKP’nin yedek lastiği olmayı kabul edemez.

PARTİYİ TOPARLAYACAK O İSİM

 Türkiye’de başta gençlik, geniş kesimler organize olarak keyfi gidişata dur demeyi başardı. Şimdi görev AKP’lilere düşüyor. Partiyi bir kişinin malı olmaktan çıkarıp bağımsız bir kimliğe kavuşturmaları gerekiyor.

Burada üzerine görev düşen isim olarak Abdullah Gül öne çıkıyor. Her kesimle diyaloğu iyi olan Gül, cumhurbaşkanlığının son döneminde onayladığı yasalarla tepki çekmiş olsa da, partiyi toparlayacak tek isim olarak görülüyor.

 Avrupa Birliği değerlerine yakınlığı, bu birliğe katılımı hedef olarak görmesi, Türkiye’de güçlü bir restorasyon dönemini başlatmak için ideal değerler olarak ortaya çıkıyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın politikalarından rahatsız olan Avrupa Birliği’nin de, Kıbrıs’taki gelişmeleri de dikkate alarak Türkiye’ye daha cesaret verici bir tutum içine girmesi, müzakere başlıklarını hızlı bir şekilde açması gerekiyor.

Ortadoğu’nun bugünkü tablosu içinde Türkiye’nin demokratik, laik bir hukuk devleti olarak varlığını güçlendirmesi AB’nin de çıkarına olacaktır.