Sivas katliamını acıyla anıyoruz yine. Bu yarayı daha da kanatan şey iki gün önce Ergenekon’un yargı tarafından “yok” sayılması oldu, beraat ettiler.

Bu katliamı tekrar hatırlamak bana zor geliyor, bir yandan yanan canlar yüzünden, yitirdiklerimiz yüzünden, öte yandan ise bu katliam bir gerçeği çıplak biçimde ortaya koymuşken bu gerçeğe gözü kapayanların şimdi bu katliamı lanetliyor olmalarını görmek yüzünden. Kuşkusuz lanetlemeliler ama bu gözyaşları timsah gözyaşları oluyor.

Aziz Nesin ve birlikte o şenliğe gelenlerin sığınmak zorunda kaldığı Madımak Oteli’nin önünde toplanan önceden organize olduğu besbelli olan gözü dönmüş güruhun apaçık linç girişimleri, o insanları diri diri yakma girişimleri karşısında devlet güçlerinin ne yapmış olduklarına bakın.

Hükümet olayın gidişatından haberdardı, Sivas Valisi, Emniyet Müdürü zaten mahallinde izlemekteydi. Polis orada, İtfaiye orada, dahası bir bölük asker de oradaydı. Ama hiç biri bu güruhu durdurmak için en ufak müdahalede bulunmuyorlar. SEYREDİYORLAR. Yani devlet seyrediyor. Seyrediyorlar mı gerçekten? Böyle bir seyir olabilir mi? Hayır seyretmiyorlar…

İnsan haklarından, hukuktan falan söz etmeyeceğim, ayıp olur; İnsan hakları ve hukukun geçerli olmadığı bir başka gerçeklikten, bir başka dünyadan söz edeceğim. Devletin derininden.

Sivas katliamı derin devletin açığa düştüğü ender vakıalardan en tipik olanıdır. Ne var ki bu konunun üzerine gidilmemiştir.

Bir binada yangın çıksa İtfaiye teşkilâtı hiçbir mülki amirden izin alma gereği duymadan yangına müdahale eder, oysa Sivas’ta Madımak Oteli içinde insanlarla birlikte cayır cayır yanarken bir damla su bile sıkmadan orada öyle seyretmiştir. Polis oradadır ve seyircidir. Dahası son anda bir bölük asker gelmiştir ama hayret edilecek biçimde başlarındaki komutan askerleri orada bırakıp çekip gitmiştir, askerler de seyretmiştir.

Sonra güya soruşturma açılmış bu güruhun önde gelenleri, kışkırtıcı rolünde olanlardan bazıları tutuklanmıştır.

Suçlu kim?

Orada olan devlet güçlerine birileri dur demiş olmasalardı seyirci olurlar mıydı? Ben demiyorum ki orada olan bu güçler bu güruha dahildir, planın parçasıdır, hayır öyle bir şey yoktu kuşkusuz ama görünür devletin ya da resmi devletin kolluk güçlerine “durun, müdahale etmeyin” diyen ve deyince de devlet güçlerinin gerçekten de durduğu bir güç vardı ki o güçler seyirci kaldılar. Sivas katliamı bu gerçeği yadsınamaz, yoruma gerek kalmaz biçimde ortaya çıkarmıştı. Kimse tersini iddia etmeye kalkmasın.

Ne yazık ki, uzun yıllar bu gerçeğin üzerine giden olmadı.

Üzerine gidildiğinde ise “Ergenekon diye bir şey yok” diyenlerin şimdi gözyaşı dökmeleri benim içimi hiç de serinletmiyor, özellikle bugün de AKP-Ergenekon ittifakıyla karşı karşıya olduğumuz durumda.

Yazılarımda, burada olduğu gibi kısa notlarımda sıklıkla tarihe gidiyorum, bazıları “bunlar geride kaldı. Ne gerek var” diyorlar. Oysa hastalığın kökenine inmedikçe hastalık başka kılıklarda kendini sürdürüyor. Her insan hakkı ihlalini, her zorbalığı, her katliamı, her soykırımı lanetleyelim ama arkasındaki gerçeğe inmedikçe lanetlemekle yetinmek, hele “hesap soracağız” diye efelenmek kendimizi aptal yerine koymak oluyor. Sivas katliamı tek örnek değil ki...