Ortadoğu coğrafyası insanlık tarihi boyunca hep Dünyanın en gerilimli, en karışık ve en kanlı coğrafyası olmuştur.

Semavi dinlerin Tanrı tarafından hep bu coğrafyaya nüzul etmesi beklide burada yaşayan insanların kural tanımazlığı, aşırılığı ve aykırılığı sonucudur.

Tüm büyük peygamberler Ortadoğu kökenlidir, tüm kutsal kitaplar, metinler ve tanrı buyrukları bu bölgeye inmiştir.

Hz.Nuh’un gemisi bu kadim coğrafyada ilk dümenini kırdı, Hz.Musa Turi Sina dağına burada çıktı, Firavun Nil’in azgın sularında yine burada boğuldu. Hz.İsa bu toprak parçasında ihanete uğradı ve yine burada çarmıha gerildi, Hz. Muhammed göğe burada yükseldi; yani insanlığın kaderi hep bu coğrafyada çizilirken aynı zamanda en kanlı din savaşları burada yapıldı, kadim imparatorluklar burada kuruldu ve yine burada yıkıldı.

Ortadoğu coğrafyası kana, gözyaşına, ihanet ve ölümlere yabancı değil.

Çok alçakça ölümlere ve savaşlara tanıklık etmiştir bu topraklar, tanrının bu coğrafyanın ıslahı konusundaki ısrarı dediğim gibi bu marjinalliğin bir sonucudur aslında.

Bizansın gözü pek savaşçıları atlarını dörtnala bu toprak parçasında güneşe doğru sürerken, Türkler bu toprak parçasında medeniyetle tanıştı, yiğit Kürt beyleri Med soyunun cesur savaşçıları bu topraklarda destanlarını yazdılar, Ermenilerin hünerli ellerinden altının, bakır ve gümüşün en güzel işlemeleri burada işlendi, Yahudilerin üstün ticari zekâları burada kendine yer buldu, acemlerin edebiyat ve şiire kattığı muhteşem ruh yine burada kâğıtla buluştu, Araplar aşk ve tanrı arasında en güzel bağı burada kurdu.

Bu farklı ve tuhaf coğrafya son dönemlerde yaşadıkları ile yine Dünyanın merkezinde olduğunu gösteriyor bize.

Arapların kurdukları irili ufaklı devletlerde yönetimlerine karşı başlattıkları kalkışma “Arap baharı” adı ile adlandırılıp ülkelerine “bahar” havası getirme umudu ile vizyona konulan yapay ve hiçbir sahiciliği olmayan kötü bir senaryo olarak önümüzde dururken özellikle son dönemlerde Suriye’de cereyan eden olaylar bu senaryonun ne denli sahte olduğunun ispatı gibi karşımıza çıkıyor.

Komşu ülke Suriye’de sicili bozuk bir diktatöre karşı sözüm ona başlatılan bir kalkışmanın özgürlük ve demokrasi adına yapılmış olduğu iddia edilen bir isyanın ülke halkına sınırsız“özgürlükler” getirmek için yapıldığı aldatmacasına ilk başlarda çoğumuz inanmıştık ve kuvvetle muhtemel buna hala inanan yığınla insan var.

ÖSO (Özgür Suriye Ordusu) adı ile Esat’a karşı silah kuşananların gördüğü sempatinin günden güne antipatiye dönüştüğünü biliyoruz.

Özellikle son dönemlerde internet sitelerine düşen dehşet verici sahneler izleyenleri insanlığından utandırırken sözde hak ve özgürlük savaşçısı apoletini omzuna takan bu güruhun aslında özgürlük ve hürriyet ile uzaktan yakından alakalarının olmadığını gördük.

Kendi halkını, kendi kentinden ve beklide kendi komşusunu sırf aynı safta yer almadığı için eli kolu bağlı halde yüksek binalardan aşağı atan, canlı canlı karnını, göğsünü hançerle deşip kalbini söküp çiğneyecek kadar aşağılıklaşan bir cinayet şebekesinin ağzında özgürlük ve hürriyet kavramlarının nasılda kirletildiğini görüyoruz.

Bu ülke acıya, savaşa ve ölümlere alışık bir ülke, tam otuz yıldır aralıksız süren bir ağır travmadan, düşük yoğunluklu bir iç savaştan yeni yeni çıktık, muhtelif bazı olaylar hariç TSK ve PKK arasında süren bu uzun soluklu savaşta hiçbir zaman böylesi utanç verici olaya şahit olmadık, yani her şeyin bir ölçüsü ve bir kuralı var, tıpkı savaşın da olduğu gibi, ama dediğimiz gibi ÖSO’nun her gün bir yenisini eklediği cinayetlerin ne kuralı ne de ölçüsü yok gibi.

Kendi halkını, kendi komşusunu farklı tarafta olduğu için diri diri kesenlerden hiç özgürlük savaşçısı çıkar mı?