Siyasetin seviyesinin hızla sıfırın altına indiği bir süreçte toplumu birbirine düşman edecek söylem ne yazık ki Başbakan Erdoğan’dan geliyor. Beğen beğenme, kız beğen; sonuçta sen bu ülkenin Başbakanısın, onlar da yargıçları.

Meydanlardan ‘‘Dur bakalım savcı efendi, senine işimiz bitmedi’’ veya ‘‘Savcılardan biri iş takipçisi, onun için Fatih Belediye Başkanı’nı gözaltına aldılar’’ demek, saygın bir ülkenin önemli bir yöneticisine yakışan bir üslup değildir.

Arkasından ne gelecek? Savcıların özel hayatlarıyla ilgili dedikoduya mı başlayacak Başbakan meydanlardan.

Başbakan'a yakışan, elinde bu konuda gerçek bir delil varsa, bu iddiasını Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’na götürüp iş takipçisi savcıyı meslekten men ettirmektir. Çünkü iş takibi yapan birinin adalet sağlaması düşünülemez.

Benzer bir üslubu ne yazık ki, Başbakan Yardımcısı Mehmet Ali Şahin de yaptı ve kendi Adalet Bakanlığı döneminde bir Yargıtay üyesinin kritik bir davada kararını Fethullah Gülen’e danışarak verdiğini iddia etti.

Nereden baksanız vahim bir iddia, ama Sayın Şahin yıllarca bu gerçeği kendine tutmuş, ancak partisi yargıyla kavgaya tutuşunca açıklama gereği duymuş.

AK Parti’nin önde gelen isimleri bu üslubu takınınca, onlar adına meydan savaşını sürdüren kimi milletvekili ve gazetecilerin düzeyi de hızla aşağıya çekiliyor. Televizyon ekranlarında siyasi tartışma adı altında taraftar kavgası yaşandığına tanıklık ediyoruz. Hukuk, yargının bağımsızlığı, saygın siyaset gibi kavramlar bu coğrafyadan kovulmuş durumda.

Böyle bir tabloda insanın ne 2014’e, ne de ilerisine umutla bakma şansı kalmıyor.

Çünkü her şeyin kazanma üzerine kurulduğu ve kazanmak için her yolun mübah sayıldığı bir dönemden geçiyoruz.

Kazanmak uğruna dün söylediğinin tam tersini savunmak, gerektiğinde yalan söylemek, ispat edemeyeceğin iddiaları meydanda seslendirmenin bir rahatsızlığı olmuyor.

Kazananın üzerinden nemalananlar da bu yalanları daha da abartarak gündeme getirmekten çekinmiyor.
Siyasetin ve ahlakın sefaletine tanıklık ettiğimiz bir dönemden geçiyoruz.

Karşılıklı nefretin körüklendiği, sonuçta herkesin herkesten nefret ettiği, birbirini boğazlar noktaya geldiği bir Türkiye bu.

Bir yıl önce, askeri vesayet rejimine son vermiş, sıkıntılara rağmen Avrupa Birliği ile ilişkileri devam eden, ekonomik olarak dünyaya örnek gösterilen bir Türkiye ile yeni yıla girmiştik.

Bu sene, askeri vesayetin yerini yargıya müdahale etmekten çekinmeyen, mahkeme kararlarını yok sayan, bakanları yolsuzluk ve rüşvet almakla suçlanan, milyarlarla ifade edilen ihalelere şaibe karıştırmakla suçlanan bir iktidarın gölgesinde giriyoruz yeni yıla.

Yargı kararlarına müdahalenin Avrupa’da yaratacağı rahatsızlığı, ilişkilerin daha da kötüleşmesini göreceğimiz bir yıl olacağı kesin. Orta Doğu’da yaşanan sıkıntılar, Amerika’nın resmen hasım ilan edilmiş olmasını saymıyorum bile.

Ekonomide borsanın yerle bir olmasına, döviz kurunun patlamasına, borçla yaşayan şirketlerin büyük sıkıntıya girmesine tanıklık ediyoruz.

Bu gerilim, pervasızlık, kendinden olmayan herkesi düşman sayma üslubunun ekonomideki sıkıntıları daha da artırması, bedeli hayat pahalılık ve işsizlikle ödenecek bir tablo ortaya çıkarması kaçınılmaz.

Kaybetme korkusu Erdoğan’ı uçlara itiyor.

Cumhurbaşkanlığı hayalinin sona erdiğini biliyor, parti tüzüğünü değiştirip bir dönem daha Başbakanlık'ta kalmaya enerjisi var mı emin değilim. Ama Türkiye’yi büyük sıkıntılara sokma pahasına gerilimi tırmandırmaya devam edeceğine eminim.

2014’ün akıl fikir vermesini diliyorum herkese…

http://t24.com.tr/yazi/basbakanin-meydandan-dedikodu-yapmadigi-bir-2014-yasamak-dilegiyle/8187