Türkiye Cumhuriyeti bir zorunluluklar devletidir. İktidar değişir ama güç sahiplerinin vatandaşa dayattığı zorunluluklar bitmez, biçim değiştirir. Bu ülkede herkes milliyetçidir ama askerlik nedense zorunludur. Bu konuda vicdani ret hakkınız da yoktur.

Eskiden laiklik zorunluydu, şimdi Sünni Müslümanlık herkes için zorunlu. Bu yüzden de iktidar Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarını yok sayıp zorunlu din dersi eğitimine devam ediyor. Alevilerin, ateistlerin, laik kesimlerin itirazlarını yok sayarak.

Baskın Oran dün Radikal’deki köşesinde Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun ‘‘Her dine saygılı ve her dini öğretiyor’’ iddiasında bulunduğu zorunlu din derslerinin aslında tamamen Sünni öğretisi üzerine kurulu olduğunu ve diğer dinleri kötüleyici bir dil kullandığını örnekleriyle ortaya koymuştu.

Davutoğlu’nun zorunlu din dersi için ortaya attığı sav, bu dersler olmasa toplumda mezhepsel gerilimlerin tırmanacağı ve fanatizmin artacağı iddiasına dayanıyor.

FELSEFE OKULDAN KOVULDU

Oysa gelişmiş Batılı toplumlara baktığımızda onlarda hoşgörü, karşılıklı saygı gibi kavramları yerleştiren unsurlar arasında zorunlu din dersini görmüyoruz. Mesela Almanlar veya Fransızlar, ‘‘Türk çocuklar İslam’ı öğrenince radikalleşiyor. Demokratik kültürlerinin gelişmesi için onlara Hristiyanlık öğretelim’’ demiyor.

Tarih derslerini düşmanlık üzerine kuran, felsefeyi okuldan kovan, eğitim sistemini medrese sistemine dönüştüren bu tip baskıcı yapıların fanatik bireyler yetiştirme ihtimali, demokratik toplumlara göre çok daha fazladır.

AKP’nin zorunlu din dersiyle amaçladığı hedef, Kemalist eğitim sistemiyle bire bir aynıdır, ikisi de bireyi kendi amaçları doğrultusunda biçimlemek, anne ve babanın tercihini göz ardı etmek üzerine kurulmuşlardır.

TOPLUMSAL BARIŞA TEHDİT

Demokrasiler tercih üzerine kurulu rejimlerdir, Sandıkta tercihini kullanan insanların, konu din dersi olduğunda tercih hakkının elinden alınması antidemokratik bir tutumdur.

Bir yandan Alevi açılımından söz eden bir iktidarın diğer yandan Alevi çocuklara zorla Sünnilik öğretmesi, demokrasiyle, inançlara saygıyla yakından uzaktan ilgisi yoktur.

İnsanların inançları konusunda bu kadar katı tavır takınan, 12 yıllık iktidarı süresince Alevilerin taleplerine kulak tıkamaktan başka bir şey yapmayan AKP’nin Kürt meselesinde çoğunlukçu bir tavır alıp meseleyi çözeceğine inanmak mümkün görünmüyor.

Kendisinden olmayanların her türlü talebine hayır demeyi alışkanlık haline getirmiş bir zihniyetin, karşılıklı tavize dayanan bir müzakere sürecini başarıya ulaştIracağı konusunda çok ciddi tereddütlerim var. Çünkü karşımızda kazanan hepsini alır anlayışı var ve bu toplumsal barışı ciddi biçimde tehdit ediyor.