Gelişmeler, Ankara ile Washington’ın Suriye’de işbirliği içinde olmaktan çok örtülü bir çatışma yaşadığını gösteriyor. Başta Erdoğan olmak üzere AKP’nin kalbi ve gönlü, radikal Sünnilerle komşulukta. Washington’ın ise bölgede var olmak için dayandığı tek güç Kürtler.

 Türkiye’nin dışladığı, yok saydığı Kürtler bölgede Amerika ve Batı’nın uzun vadeli stratejik ortağı olmaya aday. İdeolojik farklılıkları ne olursa olsun, ortak düşmana karşı başlattıkları işbirliği yeni bir dönemin önemli ipuçlarını taşıyor.

 Ankara’nın gittikçe irrasyonel hale gelen iç ve dış politikaları, Türkiye’yi Batı’nın gözünde güvenilmez, siyasi İslamcı bir ülke konumuna sokmuş durumda.

 Kürt medyasına düşen haberler, Türkiye’nin Özel Harekatçılar aracılığıyla Rojava’da aktif olduğunu, 600 kişilik bu grubun radikal İslamcı unsurlarla Kürtlere karşı savaştığı iddiasını taşıyor.

 Kuzey Suriye istemeyen Türkiye, MİT aracılığıyla Suriye savaşının bir parçası haline gelmiş bulunuyor.

 BÖLÜNME - ÇATIŞMA RİSKİ

 Obama yönetimi ise Türkiye’nin bitmek tükenmek bilmeyen ‘‘güvenli bölge’’ taleplerini geri çeviriyor, İncirlik’i IŞİD’e karşı savaşan Kürt güçlerinin hava gücü olarak kullanma kararlılığını sürdürüyor.

 AKP’nin bölgedeki oyununun karanlık yüzü, Adıyaman’da devşirilen IŞİD bombacılarına göz yumulması, Diyarbakır ve Suruç saldırılarının gizlilik maskesi altında örtbas edilmesinde çok net ortaya çıkmıştı. Şu anda girişilen eylemler ise yeni bir Çuval Skandalı’nın kapısını aralıyor.

 "Cumhurbaşkanı Derin Devletin başıdır" yorumunu yapmıştı, Ergenekon Davası sırasında Batılı yorumcular. Şimdi o davalar unutuldu, aynı sistem yeniden devreye sokuldu.

 28 Şubat döneminde olduğu gibi, şu anda koalisyon ortağının kim olduğunun önemi yok. Saray’ın öncülüğünde yürütülen bir devlet politikası var ve anti-Batı özelliğiyle öne çıkan bu politika, Türkiye’yi bölme, iç çatışmalara sürükleme riski taşıyor.

 Kandil’den gelen açıklamalar, güvenlik güçlerinin denetiminde olan Abdullah Öcalan’ın bu koşullarda yapacağı çağrıların kabul görmeyeceğini gösteriyor. Öcalan, İmralı’dan çıkmadan Kandil üzerinde belirleyici bir rol oynayamayacaktır. Çatışmanın giderek tırmandığı böyle bir ortamda ise bunu teklif etmek bile mümkün olamaz elbette.

ÖRGÜTE DESTEK DÜŞMEDİ

 AKP’nin PKK’yı zayıflatıp yeninden müzakere masasına oturma planı ise ham hayalden ibarettir. 40 yıla varan çatışma ortamı, örgütün zayıflamadığını, her geçen gün daha da güçlendiğini, halk desteğini yükselttiğini gösteriyor. Son seçim sonuçlarına göre, çatışma istemeyen ama kimliğine sahip çıkan Kürtlerin, HDP etrafında birleştiğini ve desteğin düşmediğini görüyoruz.

 Devletin yanlış politikaları sonucu, silahla yenilemeyen ama bölgedeki gücünü her geçen gün artıran bir örgütü savaşarak yenemezsiniz. Böyle bir çaba, iç savaş anlamına gelir.

PKK şimdi mücadeleyi bir üst aşamaya geçirip kasabalarda, şehirlerde öz savunma stratejisini harekete geçirmeye hazırlanıyor. Ankara koalisyon hesapları yaparken memleket elden gidiyor maalesef.