Türkiye’de kan gövdeyi götürür, insanlar ölürken, yerinden yurdundan olurken Doğu Perinçek hayatının en mutlu günlerini yaşadığını söylüyor. Perinçek’in açıklamaları ülkede neler olduğunun en açık göstergesi. Şurası açık ki, Perinçek ülke yönetimi konusunda Ahmet Davutoğlu’ndan daha etkili.

Davutoğlu’nun bürokraside veya parti teşkilatında güç sahibi değil. Bürokraside güçlü olan Perinçek, partinin kontrolü ise Saray’da. İkilinin ittifakının ülkeyi getirdiği noktada ortada.

7 Haziran’da ortaya çıkan tablo, Saray’ı bu ittifaka itti. Saray, Kürtlerle müzakerede hiçbir zaman samimi olmadı. Oyalama taktiğiyle sorunu zamana yaymaya çalıştı. 17-

25 Aralık nedeniyle Cemaat’ten nefret ediyordu.

Ergenekon ise Kürtleri birliğe, Cemaati devlet içindeki yapılanmasına tehdit görüyordu. 7 Haziran kaçınılmaz bir işbirliğini ortaya çıkardı.

Bugün Kürt kentleri günlerdir süren bir kuşatma altında, Hizmet okullarına bağışta bulunan başörtülü kadınlar tutuklanıyor, baskıya maruz kalıyor. Hedef, Kürtleri ve Hizmet’i etkisizleştirmek, ezmek, hatta imha etmek.

Bu yaşadığımız açık bir darbe dönemi.

Hukukun, hakkın ortadan kalktığı, medyanın susturulduğu, bağımsız yargının rafa kalktığı bir ara rejimde yaşıyoruz. Demokrasiye inanan tüm güçlerin işbirliği yapması ve demokratik bir cephe kurmasının kaçınılmaz hale geldiği bir dönem bu.

İşin vahim tarafı, bu darbe koşullarına bugün iç ve dış savaş tehdidinin eklemlenmiş olması.

Türkiye’nin Kürt coğrafyasında adı konulmamış bir iç savaş yaşanıyor. Seçilmişlerin atanmış güvenlik güçleri üzerinde hiçbir etkisi olmadığı bir dönemde siviller inanılmaz büyük acılar yaşıyor.

Giderek yayılacak ve tırmanacak bir iç savaş dönemine girmiş bulunuyoruz diyebiliriz. Bugün Cizre, Şırnak veya Sur’da yaşanan olaylar yarın başka ilçe veya kent merkezlerinde patlak verecek.

Şiddetin sadece kan, gözyaşı ve yıkım getireceğini herkes görüyor ama adım adım felakete doğru gidişi izliyor.

Hep söylüyorum, Türkiye tarihinin en derin krizini yaşıyor ve kimsenin elinde bu yoldan çıkış haritası yok. Parlamento tamamen devreden çıkarıldı. Ülkenin üçte biri iç savaş koşullarında yaşıyor, Meclis’in sesi çıkmıyor.

Kürtlerin etkili olma endişesi parlamenter düzenin tamamen devreden çıkmasıyla noktalandı. Evren’in yüzde 10 barajının yerini Kürtlerin güçlü olacağı Meclisi başkanlık modeliyle devreden çıkarmak izleyecek belli ki. Erdoğan-Perinçek ittifakının ana amacı bu görünüyor.

Ama nasıl yüzde 10 barajı 30 yılda etkisiz hale geldi ise başkanlık sisteminin de düzenin sancılarına çare olmayacağı ortada. Kürtler kadar politize olmuş bir halk şu anda yer yüzünde yoktur açıkçası.

Devlet aklı devreye girer, hukuk ve demokrasiye dönülürse istikrar da, huzur da, kalkınma da gelir. Bir halkı ve taleplerini yok saymak, iç savaşa davetiye çıkarmaktır. Bilenler yazıyor, Halep’in düşmesi bütün dengeleri değiştirdi ve gidişat daha tehlikeli bir hal aldı. Savaş tehlikesi ciddi olarak var.