UEFA nedir, Allah aşkına? Kim oluyor da bizim futbol kulüplerimize ve futbol adamlarımıza ceza verebiliyor? UEFA’yı tanımıyoruz arkadaş. Galatasaray da kazandığı kupayı iade etsin. Yoksa o da ‘yerli işbirlikçi’ sayılmalı, ‘milli ligimiz’den atılmalı, hatta hakkında Anayasa Mahkemesi’nde kapatma davası açılmalı! ‘Milli refleks’ dediğin böyle olur!

Ayrıca Galatasaray ve Trabzonspor yöneticileri ve taraftarları arasında son iki yılda Nyon’a veya hatta İsviçre’ye gidenler bu komplonun bir parçası olabilir, araştırılmalı. Türkiye futboluna yönelik bu uluslararası komplonun ön hazırlıkları olabilecek tiyatro, film, roman ve hikâyeler taranmalı, komplonun sanatçılar ayağı deşifre edilmeli. Başbelası Twitter kapatılmadıkça bu tür komploların süreceği de hatırdan çıkarılmamalı. TFF Başkanı gecikmeden çıkıp, ‘UEFA’nın bu komployu aylar, hatta yıllar önce kurduğunu’ açıklamalı.  

Ne dersiniz şimdiye kadar okuduklarınıza? Hakikaten saçma sapan şeyler bunlar. Ama son zamanlarda oluşturulan, köpürtülen ‘komplo iklimi’ne uyumsuz değil. Sosyolojik bir vaka karşısında geliştirilen komplo teorilerinin akıl izinden giderseniz varacağınız nokta budur çünkü...

UEFA Fenerbahçe ve Beşiktaş’ın bir süreliğine Avrupa kupalarından men edilmesine  ve bazı futbol adamlarına ve yöneticilerine yaptırımlar uygulanmasına karar vermiş. Karar bağlayıcı değil, yaptırım gücü yok. Hiçbir şey olmamış gibi davranabilirsiniz eğer futbol takımlarınızı dünyadan çekip ‘milli lig’inizle yetinmeyi tercih ederseniz. Yani uluslararası normları, kuralları ve kurumları ‘tanımadığınızda’ kendi evinize döner, sadece ‘büyükannenizin liginde’ top koşturursunuz.

Anlaşılacağı üzere, UEFA kararının gerçek bir ‘yaptırım gücü’ yok gibi görülse de, yani gelip size kendi ülkenizde ceza kesemez, kararlarına uymaya zorlayamaz olsa da aslında ciddi bir ‘yaptırım’ uygulama imkanı var. O da çok basit; sizi dışlaması. Kararlara uymazsanız, faaliyetlerinden veya üyelikten çıkarılırsınız. Yani ‘kulübün’ dışına konulursunuz. Bunu dert etmeyebilirsiniz. Biz kendi kendimize yeteriz diyebilirsiniz. Ama bu durumda ‘küme düşersiniz’; evrensel standartların, organizasyonların, ilkelerin gerisinde kalırsınız. Ülke olarak ölçeğiniz küreselse bu önemli bir yaptırımdır doğrusu. THY Barcelona ve Manchester United gibi futbolun dünya devlerine sponsorluk yaparken sizin iki büyük takımınız şikeden dolayı Avrupa futbolundan dışlanıyorsa zarar geneldir, sadece futbolla da sınırlı kalmaz. Dünyanın birinci liginde olacaksanız futbolda da, ekonomide de, siyasette de uluslararası standartları, kuralları yok sayamazsınız. Tercih budur; Türkiye ‘bize özgü’ bir düzene razı olup her alanda içe mi kapanacak, yoksa evrensel standartlara ulaşıp küresel bir aktör mü olacak?

On yılı aşkın bir süredir Türkiye’de politik ayrışmanın iki ucunu bu pozisyonlar oluşturdu; bir yandan dünya ile bütünleşmekten yana, uluslararası demokrasi ve hukuk standartlarını  yakalamak isteyenler, öte yandan da dünyadan korkan, içe kapanmacı, tüm dünyanın bize komplolar kurduğuna inanan, uluslararası standartların ülkeyi böleceğini, rejimi çökerteceğini sananlar... Şimdilerde Türkiye’yi dünya ile daha da bütünleştirenlerin geri adımlarını, içe kapanma reflekslerini izliyoruz hayretle... İnşallah geçici bir durumdur bu. Dışa meydan okumak halkın bir kısmının milliyetçilik duygularını okşayabilir, ancak bu tepkisellik Türkiye’yi uluslararası standartları ve normları yadsıyan bir içe kapanmacılığa da taşıyabilir.

Elbette her ülke kendi yasalarını yapar, kendi kurumlarını oluşturur; tıpkı ‘şike yasası’ ve TFF gibi. Ancak bunlar dünya standartlarında değillerse ve siz dünya ile birlikte iş yapmak istiyorsanız dünya standartlarında olmayan yasalarınız, kurumlarınız ve kararlarınız başınızı ağrıtır. Olay budur.

Yapılacak şey komplolar aramak, ‘siz kim oluyorsunuz da bize karışıyorsunuz’ diye efelenmek yerine uluslararası standartlara uyum göstermektir. Bu, futbolda da siyasette de böyledir.