Hukuki bir gerekçe olmadan seçimlerin iptal edilmesi iktidara pahalıya patladı.

Toplumun adalet duygusuna dokunmanın faturası iktidar için ağır oldu. 

Bu seçimde esas değerli olan İstanbul belediye başkanlığını muhalefetin kazanmış olması değil, yapılan haksızlığa, hukuksuzluğa, uygulanan kaba kuvvete ve yalana, iftiraya, hakarete, toplumu birbirine düşman etmeye dayalı siyaset anlayışı karşısında toplumda oluşan birliktelik. 

Gençler, kadınlar, çocuklar… toplumun farklı kesimlerinden oluşan milyonlar, eskimiş, köhnemiş bu siyaset anlayışına “Dur”dedi. 

Bu seçim sonucunda ülke açısından birçok kazanım var elbette.

Bunların başında yaşanan değişimle topluma yayılan ferahlık duygusu… 

Demokrasiye inancın yeniden canlanması… 

Dijital çağda bütün medyayı kontrol altında tutmanın gerçekçi, anlamlı olmadığının yani işe yaramadığının ortaya çıkması…

Dahası iktidarın toplumu hiçe sayan dediğim dedik anlayışının sert bir kayaya çarpmış olması ve bu anlayıştan vazgeçmek zorunda olduklarını göstermesi hatta bunu iktidara dayatması çok önemli kazanımlar.

İktidar toplumdaki değişime ve bu değişimin doğurduğu ihtiyaçlara karşılık verecek anlayışı geliştiremediği için ülkeyi baskıyla, korkuyla dahası toplumu birbirine düşman ederek yönetmeye çalışıyordu.

Bunun için de her tarafı, her şeyi kontrol altında tutması gerekiyordu.

İstanbul seçimlerini bu derece büyük bir farkla kaybetmek korkuyla, baskıyla ülkeyi yönetmeyi bütünü ile imkansız hale getirdi.

Demokrasinin tıkanan damarları bu değişimle yeniden açılmaya başlayacak.

Bunun da kaçınılmaz olarak ülke yararına birçok sonucu olacak.

Evet iktidar açısından ağır bir hezimet var ortada.

Peki bundan sonra ne olacak?

İktidarın işi bundan sonra çok daha zor.

AK Parti kadrolarında ve tabanda uzun zamandır gidişattan duyulan bir rahatsızlık ve bu rahatsızlığın neden olduğu homurdanma vardı.

Erdoğan’ın seçimi iptal politikasının ağır bir hüsranla sonuçlanmış olması bu homurdanmayı muhtemelen daha da su yüzüne çıkaracak ve AK Parti’deki çözülmeyi daha da hızlandıracak. 

Erdoğan’ın iktidarını sürdürmesi için yeni bir politikaya, yeni bir siyaset anlayışına, yeni bir kadroya ihtiyacı var.

AK Parti yani Erdoğan mevcut haliyle bunu kolay kolay yapabilecek durumda değil.

Çünkü rejim değişikliği ile tesis ettiği ‘tek adam‘ yönetim anlayışı buna fırsat vermiyor.

Böyle olduğu için de siyasetteki arayışlar, yeni oluşum çabaları kaçınılmaz olarak daha da hızlanacak.

Yani oluşan bu hava ile AK Parti’deki çözülme muhtemelen daha da hızlanacak.

Peki Erdoğan seçilen belediye başkanlarının çalışmasını engelleyebilir mi?

Deneyebilir.

Fakat bunun iktidara bir yarar sağlamayacağını görmesi hatta daha da ters tepme ihtimalini de hesaba katması gerekiyor.

Çünkü dijital imkanlar herkesin her şeyi kolayca görmesini, anlamasını sağlıyor.

Millet bir engel konulduğunu, belediye başkanlarının çalıştırılmadığını fark ettiğinde oluşacak tepki işleri Erdoğan açısından daha da içinden çıkılmaz bir hale sokabilir.

Bundan sonra AK Parti ya da Erdoğan için ne olacağından daha çok ülkeyi ilgilendiren asıl meselenin ‘Ne olmalı?’ kısmı olduğu kanaatindeyim.

Peki ne olmalı?

Burada asıl sorumluluk muhalefet partilerine hatta ülkenin gidişatından endişe duyan bütün toplum toplum kesimlerine düşüyor. 

Kabul edelim ki iktidarın yaşadığı hezimetin esas nedeni muhalefetin başarısından çok iktidarın başarısızlığına, uyguladığı tahrip edici politikalara ve ülkenin içinde bulunduğu duruma bir tepkinin yansıması.

Bu tepkiyi iyi yöneten, ittifak kurarak güç haline getirip sağlıklı bir şekilde sandığa taşıyan parçalı bir muhalefet var.  

Erdoğan’a ve onun politikalarına olan karşıtlığa dayalı ittifak değerler ittifakına dönüşmeli. 

Çünkü Türkiye’nin gerçek bir demokrasiye, hukuka, eşitliğe, çoğulcu bir yönetim anlayışına geçmesi için asıl iş şimdi başlıyor.

Ülkenin eğitimde, ekonomide, tarımda, dış politikada; demokrasi, eşitlik, özgürlük, liyakat gibi temel değerlerin uygulanmasında onlarca yıla dayalı ciddi sorunları var.

Bu sorunların altından kalkabilmek için ‘biz ve onlar‘ ayrımını ortadan kaldıracak, toplumdaki değişime cevap verebilecek yenilikçi bir siyaset anlayışına bu siyaset anlayışını tesis edecek kadrolara, toplumun bütününü ülkenin restorasyonuna ortak edecek bir yaklaşıma ihtiyaç var.

Elde edilen kazanımları bir partinin veyahut toplumun bir kesiminin kazanımı değil, ülkenin kazanımına dönüştürecek ve bunu bütün topluma hissettirecek bir yaklaşıma ihtiyaç var. 

Erdoğan karşıtlığı seçim kazanmaya yetebilir ama ülkeyi toparlamaya yetecek bir faktör değil.

Çünkü ülkenin restorasyonu için ciddi bir kadroya ve bu kadroyu oluşturtmak için toplumun bütün kesimlerini değerler ittifakında buluşturacak bir anlayışa ihtiyaç var. 

Muhalefetin sadece sözde değil eylemde de bu yaklaşımı benimsediğini göstermesi gerekiyor.

Diğer taraftan mesele yüzde 51 alıp iktidarı devralmak da değil.

Çünkü sorunların çözümü için siyasetteki değişim yetmez toplumsal dönüşüme de ihtiyaç var.

Muhalefetin hatta ülkenin gidişatından endişe duyan bütün toplum kesimlerinin bu dönüşümü hızlandıracak bir üslubu benimsemesi ve bu yaklaşımı kararlılıkla, sürdürmesi gerekiyor.

Bir kesimi yenerek, sandıkta mağlup ederek, dışarıda bırakarak elde edilecek kazanımın ülkenin kazanımı olmayacağını görmek ve neticesinde de kimsenin kendini yenilmiş, dışlanmış hissetmeyeceği bir siyasi atmosfer oluşturma yükümlülüğü var.

Bu seçim sonucu ile beraber oluşan; umuda, cesarete dayalı bu olumlu hava ülkenin sıkıştığı girdaptan çıkış için büyük bir imkan.

Bu imkanı daha da büyütmek, gerçek anlamda bir çıkış yaratmak için başta muhalefet partileri olmak üzere hepimize büyük sorumluluk düşüyor.

Tekrar edeyim: Ülkedeki tahribat büyük. Ciddi sorunlarımız var. Bu sorunların üstesinden gelmek için evrensel değerlere dayalı toplumsal birlikteliğe ve bu birlikteliği daha da güçlendirecek siyaset anlayışına ve kadroya ihtiyaç var.

Bu seçim sonuçları bize gösterdi ki toplum buna hazır

Yapılması gereken tek şey toplumda giderek yaygınlaşan değerler ittifakını siyasette de etkin hale getirmek. 

Gerisi çorap söküğü gibi gelecektir.