Halkların Demokrasi Partisi(HDP) adında bir partimiz daha siyasete girdi..

Pekte yeni  sayılmaz ama BDP’den türetilen çatı partisi olarak parlamento da grubu olmasa da temsil edilen beşinci parti oldu.

Ben de bu partiyi içinden olmasa da yakından ve  etrafından dolaşarak  içinde olan arkadaşlarla  tartışarak, yaşadığım ilden ve medyadan takip ediyorum..

Çok samimi olarak söylemem gerekirse ben bu partinin çıkışını kusura bakmasın HDP’liler ama umutsuzluk vermek anlamında söylemiyorum; toplumda pek heyecanla karşılanmadığını  belirteyim..

Eğer siyasette ikbal arayan biri olarak duygularımla hareket etseydim; övücü ve umut verici sözlerle başlardım ama siyasette ikbal aramayan birisi olarak objektif olarak düşüncelerimi yazıyorum.

 Haklı olarak okurlarım veya HDP’ye gönül verenler beklentin neydi,eksik olarak ne görüyorsunuzve ne öneriyorsunuz,diye  sorduklarını duyar gibiyim.

Ben siyaset konuşulduğunda hep ekonomiyi dile getiren,temel hak ve özgürlüklerden yola çıkan, sol bir düşünceye sahip birisiyim.

Ekonomi sağlık gibidir ekonomiyi ciddiye almayanı kimse ciddiye almaz.

Bir partinin ekonomi politikası bütün sosyal politikalarına da  ayna tutar.

HDP,nasıl bir ekonomiyi savunuyor, dünyada iki türlü ekonomik politikalar uygulanıyor.

“Birisi yarı devlet yarısı özel olmak üzere buna karma ekonomi deniliyor?”

“İkincisi de liberal serbest piyasa ekonomisi,yer yüzüyle rekabet eden bir ekonomi?”

Devletçi ekonomilerde kayıt dışı ekonomiyi önleyemediğiniz gibi,vergi de pek konuşulmaz.

HDP’nin kongresindeki konuşmaları TV kanallarından ve gazetelerden takip ettiğimi kadarıyla ekonomi,vergi,istihdam,bankalar,borsa,ihracat,ithalat,turizm ve tarım,hayvancılık,balıkçılık,inşaat sektörü gibi can alıcı ekonominin olmazsa olmazları üzerine dişe dokunur bir söz bile yoktu,plan ve programı şöyle dursun.

Sağlık ve eğitim konusu ise akıllarına  bile gelmemiş gibi.

HDP’lileirn çağ dönüşümlerinde belirleyici olan üretim biçimindeki değişiklikler gündemlerinde bile değildi..

Yine dikkatimden kaçmayan ama HDP’lileirn çok önemsemedikleri gibi geliyor; o da AB’liğine nasıl baktıkları konusunda hiç söz etmemeleriydi!.

Benim yaşadığım kentte HDP’nin bazı birleşenleriyle tartışmalarımızda oldu, hatta bunların gazetesine verdiğim bir röportajda yazılmadı ama benimle mülakat yapan gazeteci arkadaş;AB’nin bir sömürgeci bir kuruluş olduğunu,bağımsızlığımızı elimizden alacak gibi söyledikleri hala aklımda..

BDP’de AB’liği konusunda çok net değil,onlarda AB konusunda çok yalpalıyorlar.

HDP’nin birleşenlerinin içinde AB’liğini koşulsuz destekleyenler var mıdır şahsen ben bilmiyorum yanıla bilirim ama ben rastlamadım.

HDP’nin laiklkik ve Diyanet İşler Başkanlığı(DİB) devlet içindeki ağırlığı ve tek dine hizmet etmesi konusunda bir görüşlerinin olmaması da, bir parti için çok büyük eksiklik..

Yoksa HDP’liler kervan yolda dizilir bir siyaseti mi izleyecekler.

HDP’li arkadaşlar kusura bakmasın ama soğuk savaşa dönemini argümanlarıyla ve kavramlarıyla olayları ve konuları yorumladıklarını görüyoruz..

Çünkü partiyi bir kitle partisi gibi değil de, sınıf partisi gibi tanımlamalar yapıyorlar;partinin kuruluş felsefesi de Kürt sorunundan yola çıkıp partini dayandığı kitlede Kürtler olunca,partiye yön veren kadrolarda tabana göre şekilleniyor.

Eğer  HDP toplumun her kesimini kucaklayacak bir Kürt partisinden çıkıp,bir kitle partisi olacaksa; sosyal demokrasinin evrensel ilkeleriyle yol alıp,çağdaş burjuvaziyle ittifak yapmayı da önüne koymalı.

Toplumun farklı kesimleri olan liberaller,muhafazakar demokratlar ve demokrasiyi şiar edinmiş İslami  kesimi de  içinde barındıracak bir parti yapılanmasına giderse,o marjinal sözcüğünden kurtulmuş olur;bir de dostane uyarıdır toplumda karşılığı olmayan;yeryüzüyle de örtüşmeyen bir siyasetin bu çağda uzun soluklu olması imkansız gibi bir şey..

Benim HDP’lilere önerim ÖDP’nin kuruluşundan büyük ders çıkartmalıları..

ÖDP’deki heyecan nasıl söndü ve nasıl marjinalleşti bu çok önemli bir deneyim.

ÖDP, aşkın ve devrimin partisi olarak kuruldu çokta coşkulu bir çıkışı vardı,Marksist  solun hemen hemen Maocu takımının dışında bütün renklerini içine almıştı ama fraksiyonların potansiyeline göre görev dağılımı yapılmıştı partide.Birliktelik sağlanamayınca bu da; bir parti kurmadan çok farklı siyasi görüşte olanların buluşma mekanına dönüştü.

ÖDP’ye Gök kuşağı dendi,gelincik tarlası gibi ne kadar güzel renkliliği ve çok sesliliği yansıtan sözler ve cümleler varsa hepsi söylendi ama siyasetin bir güzel söz üretme ve söz söyleme sanatı olmadığı,sorunları çözme insanları yönetme sanatı pek akla gelmedi.

ÖDP’nin Parti teşkilatlarında farklı ekonomik ve sosyal politikaları üzerinde düşüncelerini söyleyenlere Kemalist bir mantıkla liboşların bu partide yeri yok,diye kapı gösterildi.

Açıkça şunu belirtmeliyiz HDP toplumun hiçbir kesimin dışlamayacaksa ki; öyle düşündüklerinden şüphe yok;o zaman çoksesliliği laftan öteye parti örgütlerinde kadın kotası gibi ayrı bir yer açmalıdır..

Kimse farklı düşündüğünden dolayı,partinin kararlarına aykırı hareket etti gibi ilkel bir anlayışla,partide bir mahalle baskısına uğramamalı,partiden de uzaklaştırılmamalıdır.

İtalyan komünist partisinin genel sekreterlerinden Toğilatti’nin 1956 yılında  dediği gibi “çeşitlilik içersinde birlikteliği” savunmalıyız.

Partide bireyin özgürlüğü öne alınırsa, çoğulculuk partide değişim ilke haline gelir ve çoğunluk baskısından kurtulmuş olacaktır;farklı düşünen bireyler ve azınlıkların da düşünceleri karşılık bulacaktır.

Şuan ki görüntüsü ve söylemiyle HDP’nni muhalefet boşluğunu dolduracak gibi gözükmüyor,klişe deyimle bekleyip görmekte olumsuz olarak yanıltmasın kimseyi ama dost acı söyler sözüyle,diyoruz.Dileriz biz yanılır HDP’liler halkların adına yakışır bir destek görür.

HDP’ e Yerel seçimlerde alacağı oyla bir Kürt partisi olmaktan çıkıp Kürtleri de içinde taşıyan bir Türkiye partisine,dönüşe bilecek mi?Bunu da beş ay sonra yapılacak yerel seçimlerde göreceğiz.

HDP’nin ortada Ülkenin tomografisini çeken yeryüzünü de içinde gösteren,gündeme müdahale eden ve  belirleyen bir resmi yok..