45 gün önce başlayan Fırat Kalkanı Harekatı'yla Suriye'nin Türkiye sınırı DAEŞ elementlerinden temizlendi. FETÖ'nün 15 Temmuz'daki başarısız darbe girişiminin ardından gelen bu hamle, Türkiye'nin sözde müttefiki ABD tarafında darbenin başarısızlığı gibi hayal kırıklığına neden oldu. ABD'nin diğer hayal kırıklığı ise, üç yıldır uluslararası alanda yalnızlaştırılmaya çalıştığı Türkiye'nin, Rusya'yla buzları kırmaya başlamasıydı.

15 Temmuz sonrası Türk toplumunda yükselen anti-Amerikancılık ve darbenin arkasında ABD'nin olduğu şüphesi, Washington tarafında baskı oluşturunca, ABD yönetimi Fırat Kalkanı'na sessiz kalmayı, hatta görünürde destek veriyormuş gibi davranmayı seçti. Öte yandan ABD Başkanı Barack Obama Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a PYD'nin Menbiç'ten yani Fırat'ın batısından tamamen çekildiğini söyledi; ancak bu doğru değildi. Obama ayrıca Erdoğan'a Rakka operasyonunu beraber yapmayı teklif etti. Ancak tahmin ettiğimiz gibi, bu ABD'nin yeni oyun kurma sürecinde zaman kazanma taktiğinden başka bir şey değildi.

Tüm bunlar olurken, Fırat Kalkanı harekatının izlenen başarısı sonucu, Irak'ta eski Musul Valisi ve Sünni Güçler (Haşdi Vatani) Komutanı Esil Nuceyfi, Musul halkının aynı modelin kendi kentleri için de uygulanmasını istediğini, Türkiye'nin askeri olarak olmasa da siyasi olarak her anlamda bölgede aktif olması gerektiğini söyledi. Öyle ya, aylar önce coşkuyla başladığı duyurulan Musul operasyonunda hiçbir ilerleme sağlanamamıştı. Suriye'de DAEŞ'le mücadele de, Suriye PKK'sı PYD'yi meşrulaştırmak ve parçalanmış Suriye planın uygulamaktan başka bir şey yapılmıyordu. Kim ne yapıyor, artık gözle görülüyordu.

Derken iki hafta önce, ABD liderliğindeki koalisyon uçakları 'yanlışlıkla' Deyrezzor'da Suriye rejimini vurdu ve yine göz gözü görmez olmaz oldu. Suriye'nin cevabı Halep'te BM'ye ait yardım konvoyunu vurmaktı. Amerikalı yetkililer, bu saldırıda rejime Rusya'nın da destek verdiğini savunurken Rusya bu iddiaları yalanladı. Bunu BM Güvenlik Konseyi'nde hararetli ve teatral Suriye toplantıları izledi. Bugüne kadar Suriye halkının yaşadığı drama 'Benim problemim değil' diyerek omuz silken ABD tarafının toplantıda sivillerin yaşamından, insan haklarından bahsetmesi tiksinti uyandıracak kadar arsızcaydı. Ve sonunda, Türkiye ile Rusya'nın arası bozukken, Ruslarla Suriye'de sözde ateşkesler başlatan, istihbarat paylaşan, DAEŞ'le ortak mücadele adına samimi fotoğraflar veren ve bunu yaparken bugüne kadarki tüm sivil katliamlarına susan ABD, Rusya'yla Suriye konusundaki tüm ilişkilerini kesme sınırına geldi.

Öte yandan, Fırat Kalkanı harekatı kapsamında güneye doğru ilerleyen TSK destekli Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) Dabık'a bugün 3-4 km mesafeye ulaştı. 4 Eylül'de bu köşede yayınlanan 'Kıyamete 10 kilometre” başlıklı yazıda bugünlerin sıcak gündemi el Bab operasyonunu, Dabık'ın önemini ve harekatın devamının ilk günleri kadar hızlı ve kolay geçmeyeceği öngörümü yazmıştım. Ha keza, 18 Eylül'deki 'Türkiye, Rusya ve çok kutuplu yeni dünya ihtimali' başlıklı yazımda Türkiye-Rusya yakınlaşması ve Suriye'de işbirliği sinyallerinin ABD'nin hiç hoşuna gitmediğini söylemiştim. ABD'nin Suriye'de o gün 'yanlışlıkla' rejim askerlerini vurması bu nedenle beni şaşırtmadı. Aksine bu gelişme, ABD'nin bölgede arzu ettiği yeni düzeni kurmak için Suriye'de ihtiyaç duyduğu kaosu sürdürmek adına, 15 Temmuz'da kartların yeniden karılması sonrası planladığı yeni oyunun start'ıydı.

Nitekim kuşatma altındaki Halep, bir kez daha korkunç bir insani drama sahne olurken, ABD'nin DAEŞ'e yönelik 'büyük' Rakka operasyonu ile ilgili, kamuoyuna 'dostlar plan yapıyor görsün' temalı 'flaş gelişme' sızdırmaları dışında kayda değer bir gelişme hala olmadı. Öte yandaysa, Musul'a yönelik 'büyük' operasyon planları da koalisyon yetkilileri tarafından bir kez daha medyaya sızdırılmaya başlandı.

Bunun üzerine BM Mülteci Yüksek Komiserliği bu operasyonun 'insani faturası' olacağını ve en az 1.2 milyonluk yeni bir mülteci akımı doğuracağını açıkladı. Elbette kimse dinlemedi. Ancak bundan doğrudan etkilenecek ülke, hiç şüphesiz Türkiye. Erdoğan da geçenlerde bu konuda bazı uyarılarda bulunarak Peşmerge-Arap dayanışmasının bu operasyonun başarıya ulaşmasındaki önemine vurgu yaptı ve 19 Ekim'de başlatılacağı söylenen operasyonda Türkiye'nin masa dışında kalamayacağını söyledi.

Gelgelelim bu hafta Irak'la Türkiye arasında yeni bir Başika krizi daha baş gösterdi. Türkiye'nin DAEŞ'le mücadele için 5 bin kişiyi eğittiği Başika kampını ikinci kez mesele yapan Irak parlamentosu, Türk askerinin Irak'taki varlığını sonlandırmasını istedi; Türkiye'nin Bağdat Büyükelçisine nota verilmesi, Türk güçlerinin 'işgalci' olarak nitelenmesi, Erdoğan'ın açıklamalarının kınanması ve Türkiye ile ticari ve ekonomik ilişkilerin gözden geçirilmesi gibi bir dizi talepte bulundu.

Bağdat bunu kendi aklıyla yapmıyor elbette. Sırtını dayadığı ABD ve kapılarını sonuna kadar açtığı İran olmadan Irak'ta kendi güvenliğini dahi sağlayamayacak olan Bağdat'ın, daha önce Başika krizini kimlerin arzusuyla çıkardığı da çıplak gözle görülebiliyordu, bugün de görülebiliyor.

Ama daha da önemlisi, Suriye'de ve Irak'ta son iki haftada yaşanan bu gelişmeler, 15 Temmuz sonrası ABD'nin yeni oyun planında ilk maddelerin Suriye rejimini kışkırtmak, Irak merkez yönetimini piyon olarak kullanmak ve perde arkasında İran'la temas ve pazarlıkları artırmak olduğunu gösteriyor. O nedenle uyumamamız ve yanlış planlanmış Rakka ya da Musul operasyonlarıyla Türkiye'ye en az bir milyon kişinin daha sığınmasına sebep olacak ve sonrasını umursamayacak olan ABD'ye karşı, Türk halkı olarak 15 Temmuz sonrası verdiğimiz tepkinin bir benzerini vermemiz gerekiyor. Bırakalım siyaset ve diplomasi işini yapsın, biz de işimize bakalım.