Daha online, daha acul zamanlarda yaşadığımızdan mı, yaşlanıyor olmaktan mı, yoksa her ikisinden dolayı mı bilmem, ama epeydir zamanın ritminin değiştiğinden, hızlandığından yakınıyorum kendimce. Haftalar, günler gibi geçip gidiyor hissindeyim epey bir zamandır; muhtemelen başkaları gibi. Yeter Polat Bashaber’in 100. sayısının yaklaştığını hatırlattığında sözünü ettiğim hisse daha bir gömüldüm. Hep söylendiği üzere, daha dün gibi...

Böyle önemli dönüm anlarında muhasebe yapmak adettendir. Ben de deneyeyim. Hem BasHaber’in, hem de BasHaber’de kendi yazıp, çizme işimin muhasebesine girişeyim.

BasHaber’le başlayayım. Malum, BasHaber biraz zor bir yerde konumlanan bir gazete. Bir kere bir gazete, ama haftalık; Türkiye’de ve Türkçe (-Kürdçe) yayımlanıyor, ama odağında Kürdistan var. Zor bir yerde konumlanmasına karşın hakkını teslim etmek gerekiyor: BasHaber, bildiğimiz, alıştığımız klasik manada gazetecilik, haber yapıyor, benimsediği “daima gerçek” düsturuna uygun bir biçimde ve ama Kürdistan perspektifini kaybetmeden. Sözünü ettiğim her iki şey de, haber yapmak ve Kürdistan perspektifini muhafaza etmek, çok önemli çünkü malum Kürd gazeteciliği büyük kısmıyla aşırı araçsallaşmış durumda ve genel bir Kürdistan perspektifine sadakat göstermekte pek mahir değil. Oysa, Kürdler haklı ve haklılar için gerçek kafi, fazlasına gerek yok. Yine, oysa artık sadece Kürdler için değil, Kürdistan ve civarında söz söylemek, iş yapmak isteyen herkes için Kürdistan’ın dört bir yanı bir diğeriyle ilişkili. Artık ne Suriye ve Irak Kürdistanlarını izlemeden Türkiye Kürdistan’ına vakıf olmak mümkün ne de tersi. İnternet sitesiyle beraber BasHaber, en azından benim için, Kürdistan’ın dört bir yanından haberdar olmayı mümkün kılıyor, haberi araçsallaştırmadan.

Öte yandan, Kürdistan odaklı olmakla beraber BasHaber Kürdistan’ın Ortadoğu, Avrupa, ABD, Çin ve Rusya gibi mahfillerle olan münasebetinin de önemini teslim eden bir habercilik yapıyor. Bu da önemli ve önümüzdeki dönemde giderek derinleştirilmesi gerekecek görünüyor.

Araçsallaşmış bir habercilikten, aslında habercilik olmayan bir habercilikten uzak durmasının BasHaber’in ayırd edici vasıflarından biri olduğunu yukarıda söyledim. BasHaber’in bu vasfı, parçası olmadığı ana akım Kürd hareketine dönük haberciliğinde de kendini gösteriyor. Ana akım Kürd hareketine yakın medyada görülen araçsallaştırıcı habercilikten uzak durduğu gibi, ana akım Kürd hareketinin Kürd muhaliflerinde görülen kesif ana akım Kürd hareketi reddiyeciliğinden de uzak duruyor BasHaber.

Muhasebe demişken eksik gedikten, ihtiyaçlardan söz etmemek olmaz. Bence BasHaber’in en önemli eksiği şu: İçinde yer aldığı kulvar haftalık bir gazeteyle doldurulamayacak kadar geniş. Ortadoğu, Avrupa, ABD, Çin ve Rusya mahfilleriyle alakası üzerinden Kürdistan haberciliği çok geniş bir kulvarı oluşturuyor ve bu kulvarı haftalık bir gazeteyle hakkınca doldurmak zor. Bu da şu demek: Günlük bir BasHaber’e, bir BasTV’ye ihtiyaç var.

Kendi muhasebemle devam edeyim. Söyleyebileceğim tek şey var: BasHaber kadar Kürdistan odaklı olamadım. Gerek müktesebat yetersizliğinden, gerekse de Türkiye odaklı biri olmakla ilgili olsa gerek, yazarken Türkiye gündemini Kürdistan gündeminden daha yakın takip ettim. Bu da BasHaber’in haber gündeminden zaman zaman ayrılan bir yazı gündemine kapılmak demek oldu. Pek sevimli bir durum olmadığını teslim ediyorum.

Başlığa ve BasHaber’in düsturunu atıfla bitireyim. Kürdler haklı, haklı olanlar için gerçek kafi!