Bir gün Londra'da karşıdan karşıya geçerken, yaşlı, iki büklüm bir kadın gördüm.

Elindeki alışveriş poşetleriyle zar zor yürüyordu. Yardım etmeyi önerdim. Çok mutlu oldu.

Sonra, göz ucuyla ağzında duran sigaraya baktığımı fark edince, kendiliğinden anlatmaya başladı sigaraya nasıl başladığını.

Onu dinlerken, ilk defa, bir hava bombardımanı altında yaşamanın ne kadar korkunç bir şey olduğunu anladım.

Bu yaşlı kadın, Alman uçakları şehri bombalarken, Londra'da sığınaklara nasıl sığındıklarını, bütün geceyi nasıl korku ve dehşet içinde geçirdiklerini anlatıyordu.

***

Güneş'i, yıldızları, bulutları, şimşekleri, maviliğini izlediğiniz gökyüzünden sizi parçalayacak bombaların düşmesi korkunç bir deneyimdi.

Bu yaşlı kadın, o zaman çok gençti, kederden sigaraya başlamıştı; o bombaları kimin niye attığını, bir savaşta olduklarını biliyordu.

***

Kilis'te ikide bir üzerlerine bombalar düşen insanlar neyin kefaretini ödediklerini biliyorlar mı?

Gazeteleri açtıklarında, bütün işi gücü, olayları hükümetin istediği biçimde sunmak olan bir medyadan, Kilis'in üzerine “bombaların düştüğünün” yazıldığını okuyorlar.

Kendi izzet ve onurunu iktidar karşısında korumayı becerememiş bir medya, bu ülkenin dış politika konusundaki korkunç sorumsuzluklarının, hesapsızlıklarının, hayal perestliklerinin kefaretini böyle nötr bir dille saklamaya çalışıyor.

Birilerinin Suriye'den Türkiye'ye savaş açtığını, kasten ve bilerek sivil hedeflerin üzerine bomba yağdırdıklarını ve bu hükümetin bütün bu olanlar karşısında aciz bir şekilde oturduğunu yazamıyorlar.

***

O şehrin valisi, insanlara abdest alıp sokağa çıkmalarını öneriyor.

Vatandaşlarının can güvenliğini korumak için hiçbir ciddi planı, projesi olmayan bir devlet, acziyetini, böyle abdestli falan cümlelerle insanların zekalarıyla alay ederek gizlemeye çalışıyor.

Suriye'den bu bombaları atanları vuracakları yerde, üzerlerine her gün bombalar düşen insanların haklı protestosunu gaz sıkarak boğmaya, görünmez kılmaya çalışıyorlar.

***

Kahrından sigaraya başlayan o İngiliz kadın, üzerlerine atılan bombaların nereden geldiğini biliyor, o bombalar düşerken sirenler çalıyor ve kendilerini sığınaklara atıyorlardı.

Kilis'teki insanlar ise gökyüzünden ölümün kimden ve ne zaman geleceğini bilemeden bekliyorlar…

***

Suriye'den birileri, bu hükümete, ülkeyi kenarına getirdikleri Ortadoğu bataklığının tam ortasına getirmesi için çağrıda bulunuyor; belki birileri eski bir aşkı hatırlatıp “Böyle çekip gidemezsin” diyor, ama olan masum insanlara oluyor…

Bir hükümetin, kendisini gördüğü dev aynası, cam kırıklarına dönüşüp bu ülkenin üzerine yağıyor…