Türkiye'nin üzerine bir kâbus çöktü. Halkı terör ile korkutarak yeniden tek başına iktidar olan AKP yönetimi, keyfîliğe ve otoriterliğe sınır tanımıyor; muhalif basını susturmak için elinden geleni ardına koymuyor.

Dünya üzerine de bir kâbus çökmekte. Irak ve Suriye'nin Sünni Araplarla meskûn bölgelerini denetimi altına alan IŞİD, sadece savaştığı güçlere karşı sergilediği hunharlıklarla temayüz etmiyor, hiçbir ayrım gözetmeksizin masum sivilleri hedef alan terör eylemlerini dünyaya yayıyor. Diyarbakır, Suruç ve Ankara'da Türkiye'yi hedef alan IŞİD son olarak Paris'te hunharca kan döktü. Hiçbir insanî değer tanımayan, zor kullanarak İslam dünyasına hakim olmayı hedefleyen IŞİD ile konuşma zemini yok; işlediği cinayetlerin hesabını vermek, altedilmek zorunda. Tehdit altında olan dünya elbirliğiyle bunu başarabilir. Türkiye de bu konuda üzerine düşeni yapmalıdır.

Ne var ki IŞİD ile mücadele edilirken, neyle mücadele edildiği iyi bilinmeli. IŞİD gözü dönmüş psikopatlardan ya da kimilerinin dediği gibi “yaramaz çocuklar”dan oluşan bir katiller çetesi değil. Muhakkak ki bir yönüyle IŞİD, başta ABD olmak üzere Batılı büyük devletlerin, ulusal çıkarları adına Müslüman çoğunluklu Ortadoğu ülkelerine yaptıkları sayısız müdahalelerin, İsrail'e verdikleri kayıtsız şartsız desteğin, Bush yönetiminin Irak'ı “taş devrine döndüren” bombalarının, Suriye'de Esad diktatörlüğünün uyguladığı zulmün Sünni Araplar arasında doğurduğu öfkenin bir yan ürünü. Başka bir yönüyle de IŞİD, söz konusu öfkeyi kendilerine sermaye edinen İslamcı örgütler arasındaki radikalizm, fanatizm, hangimiz daha öldürücü yarışının bir ürünü. IŞİD'i tetikleyen öfke, bütün Sünni çoğunluklu ülkeleri etkilemekte; Batı ülkelerinde yaşayan Müslümanlar, özellikle de bu toplumlarda kendilerini horlanmış, ayrımcılığa uğramış ve dışlanmış hisseden gençler arasında  göstermekte. Dünyanın dört bir yanından gelip IŞİD'e katılanlar onlar.

IŞİD yenilgiye uğratılsa bile, yerini yenilerinin almaması için, özellikle Batılı büyük devletlerin akıldan çıkarmamaları gereken hususlar var. Maalesef, dünyada adaletsizlikler çok büyük: Ortadoğu ve Afrika'dan kitlesel mülteci göçlerinin gösterdiği gibi, dünyanın bir kısmı savaş ve yoksulluk içinde yaşarken diğer bir kısmının huzur ve refah içinde yaşamaya devam etmesi sürdürülebilir bir durum değil. Gerek global ölçekteki adaletsizliklerin giderilmesi, gerekse ülkeler içinde azınlıklara yönelik ayrımcılığın ve dışlanmanın son bulması için bilinçli önlemlere ihtiyaç var. Öte yandan İslam ile terörizm, Müslümanlarla radikal, fanatik İslamcılar aynı kefeye konacak olursa dünya asla huzur ve barış bulamayacağı hiç unutulmamalı.

Amacı Müslüman çoğunluklu ülkeler arasındaki sınırları kaldırmak, hilafeti bütün İslam dünyasına yaymak olan IŞİD'in hedef aldığı ülkelerin başta gelenlerinden biri olan Türkiye'nin de akıldan çıkarmaması gerekenler var. Dün durum başka olabilirdi, ama bugün Türkiye için başta gelen tehdit, içindeki uzantıları da hesaba katıldığında, IŞİD tehdidi. Bütün ülkeler için olduğu gibi Türkiye için de stratejik akıl, ana tehdidi tespit ve tecrit etmeyi emreder. Oysa AKP iktidarı aralarına hayali terör örgütleri de ekleyerek, bütün terör örgütlerine savaş ilan ettiğini söylüyor; IŞİD'i değil onunla savaşan PKK'yı asıl büyük tehdit olarak görüyor. 10 Ekim'de Ankara'da yaşanan intihar saldırıları üzerine gerek Başbakan, gerekse Cumhurbaşkanı Türkiye'nin “kokteyl terörizm”in hedefinde olduğunu iddia etti. Emniyet Genel Müdürlüğü ise, bulguların Diyarbakır, Suruç ve Ankara saldırılarının IŞİD'in eseri olduğunu gösteren güçlü ipuçları bulunduğunu açıklamakta gecikmedi. Gün, IŞİD'le mücadeleye odaklanma günü.