Hafta sonu görkemli bir şovla gerçekleştirilen AK Parti kongresini izleyenler öyle sanırım beklediklerini bulamadılar.

Daha önce yaptığı gibi, Başbakan Erdoğan’dan eski balkon konuşmalarından birini bekleyenler yanıldılar.
Eğer 63 maddelik yol haritası kitabı da dağıtılmasaydı bu kongre sanki bir uluslar arası konferans gibi değerlendirilebilirdi.
Çok ince hesaplarla çağrılan yabancı konuklara yönelik bir kongre izlenimi veren organizasyonun teknik ekibini kutlamak gerek. İçeriği bir kenara koyarsak, kusursuz bir organizasyon olduğunu söyleyebiliriz.
Gerek kongreye katılım, gerekse katılanların coşkusu ve kongre salonunun düzenlemesiyle, salon içi düzen, özellikle de Erdoğan’ın gelişi sırasındaki disiplin gerçekten çok başarılıydı.
Başka partilerin kongresinde düzensizlik ve kargaşa yüzünden ezilme tehlikesi geçiren liderleri çok gördük.
Bu arada kongrenin en belirgin ve dikkat çeken özelliği de koskoca partide Genel Başkanın dışında hiç kimsenin konuşmaması. Sanki bir grup toplantısının halka açık hali gibiydi.
Dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir partinin kongresi tek bir kişinin üzerinden yapılmaz. Bu durum bir anlamda parti içerisindeki kadrolara da hakaret sayılır.
Ancak AK Partinin kadroları da, kongreyi izleyenlerde bu durumdan şikayetçi değiller. İşte asıl üzerinde durulması, araştırılması gereken sosyolojik durum da budur.
Bir gün sonra meclisin açılışı sırasında Cumhurbaşkanı Gül’ün konuşmasıyla bu telafi edilmeye çalışılsa da görünen o ki, 2023 yılına kadar Erdoğan’ın tek adamlık serüveni devam edecek.
Bir anlamda bu kongre, Tayip Erdoğan’ı Çankaya ya daha etkin ve yetkin gönderebilmenin provasıydı.
Satır aralarında yaptığı demokrasi, Anayasa ve Kürt sorununa çözüm vurgularına karşın, ne Uludere, ne Afyon faciası, ne Suriye’de düşen uçak ne de son günlerde artan güvenlik güçlerinin uyguladığı şiddet konularına hiç girmeyen Erdoğan, partisinin bundan sonra uygulayacağı dindar-kemalist rejime ilişkin ipuçlarını sıkça verdi.
Ancak bunda yadırganacak pek fazla bir şey yok. Sonuçta AK Parti muhafazakar bir parti ve programında ne öngörmüşse onları yapmasından daha doğal bir şey olamaz.
Asıl sorun bu iktidara alternatif olabilecek bir siyasi oluşumun, gerçek anlamda bir muhalefet partisinin olmayışı.
İktidarın son dönemdeki icraatlarıyla ilgili o kadar çok eleştirilecek konu varken bakın Sayın Kılıçdaroğlu neyi eleştiriyor!
“Salondaki afişlerde ‘Büyük Millet’ yazıyor. O milletin adı niye yazmıyor? “ O afişlerde “Büyük Türk Milleti” yazsa daha mı iyi olurdu demek istiyor CHP Genel Başkanı?
Bu eleştiriyi MHP Genel Başkanı yapmıyor, dikkatinizi çekerim.
Sonra da kalkıp, niye bu ülkede vatandaşların yarısı AK Partiye oy veriyor, diye halkı suçlamak aczine düşerler.
Sonuç olarak AK Parti kongresinde Erdoğan farklı mesajlar verdi, ancak dağıtılan kitapçıkta daha farklı mesajlar vardı.
Umarım, Başbakan kitapçıkta yazılanları dikkate alır.
Umarım, muhalefet ülke sorunlarının tek başına AK Parti tarafından çözülemeyecek denli önemli olduğunun farkına varır.
Umarım en çok ihtiyacımız olan barış ve huzurun sağlanabilmesi için gerekli olan diyalog ortamının yaratılmasına yönelik tüm siyasi partiler, demokratik kuruluşlar, STK lar ve bu ülkenin akil insanları ortak bir platformda buluşurlar.