7 Haziran seçimleri sonrası oluşan yeni siyasal durum ülkemize istikrar getirir mi bilemem ama,çözülmesi gereken bir dolu acil sorunların başında bence Suriye'li yurttaşların acınası hali geliyor.

Komplo teorilerine ve şehir efsanelerine yatkın bir toplum olarak, ülkesinden uzakta aç-açıkta ve üstelik sürekli aşağılanan bu insanlarla ilgili olarak  o kadar çok senaryo üretildi ki, anlamak mümkün değil.

Ortadoğuda gelişen olaylarla ilgili politik değerlendirmeler yapmak yerine, yakınlarını Esad zülmünün eline bırakıp, ülkemize sığınmış, inanılmaz güç koşullarda yaşam mücadelesi veren bu insanlara ajan, provakatör, İşid'ci, terörist gibi sıfatlar takarak potansiyel suçlu ilan edenleredir sözüm.

Uluslar arası finans çevrelerinin, emperyal güçlerin bölge üzerinde oynadığı oyunların, kendi halkına zulmeden bir diktatörün, yanlış dış politika izleyen bir hükümetin yaptıklarının vebalini, siyasi önyargılarla bu masum insanlardan çıkarmaya kalkanlaradır sözüm.

Salt AK Parti ya da Erdoğan karşıtlığı üzerinden bu korunmasız, çaresiz insanların tümünü birden terörist, hırsız, düşman gibi göstermeye kalkmak ne insanlıkla, ne vicdanla bağdaşır.

Kuşkusuz iki milyonu aşkın insanın arasına karışarak ülkemize geçmiş kötü niyetli kişiler de bulunabilir.

Ancak bu ihtimalin varlığı, evsiz-barksız, parklarda, sokaklarda yatıp kalkan, boğaz tokluğuna en ağır işlerde çalıştırılarak istismar edilen bu insanların suçu, günahı mıdır?

Bu nasıl vicdansızlıktır, bu nasıl bir hastalıklı ruh halidir?

Arabaların önüne geçip camlarını silmeye çalışan, mendil satan o mavi gözlü, esmer güzeli kız çocuğu mudur, bölgemizdeki savaşların suçlusu?

O masum çocuk, ne Tayyip Erdoğan'ı bilir, ne Kılıçdaroğlu'nu, ne Bahçeli'yi tanır. Selahattin Demirtaş'ın adını bile duymamıştır büyük ihtimalle.

Bölgedeki petrol yataklarından, enerji kaynaklarından, bu zenginlikler uğruna oynanan kirli, iğrenç oyunlardan haberi bile yoktur.

Ne olur biraz empati yapın; kendi çocuğunuzu o mavi gözlü, kıvırcık saçlı, çelimsiz kızın yerine koyun.

Kendinizi de günlük 20 liraya 16 saat en ağır işlerde, en zor koşullarda çalışan esmer tenli Suriyeli yurttaşın yerine koyun.

Vicdanlarımız bu kadar mı kör, yüreklerimiz nasıl bu kadar sevgiden yoksun ve biz nasıl bu hale geldik?

Kim kör etti gözlerimizi, kim sağır ettikulaklarımızı ve en fenası kim ya da kimler bizi böylesine acımasız, duyarsız hale getirdi?

Bölgemizde var olan bu savaş ortamından kurtulmak için kendi hükümetimize ve uluslar arası kuruluşlara gerekli çağrıyı yapalım, bu uğurda kampanyalar örgütleyelim, örgütlenelim.

İktidarlar üzerinde her türlü baskıyı kuralım.

Hep birlikte bu savaş yanlılarını teşhir edelim.

Barışa Dair ne varsa yapılması gereken, tüm demokrasi güçleri ve sivil toplum olarak mücadele edelim.

Ama ne olur bu masum kardeşlerimize haksızlık etmeyelim.

Onları potansiyel suçlu gibi görüp, ülkemizde varolan sıkıntıların suçlusu, sorumlusu ilan etmeyelim.

Onlar Hatay'da Amanos dağlarında kekik toplamaya gelmediler.

Mecbur kalmasak hangimiz ülkemizi, ailemizi, yakınlarımız terkedip, kendimizi yaban ellerde bu durumlara düşürürüz.

Kaldı ki, bu insanlar; bizleri kendilerine yakın hissettiler, dost bildiler, yardımsever sandılar da geldiler.

Şimdi kalkıp; "bizim ülkemizde şu kadar aç insan, şu kadar yoksul, bilmem ne kadar işsiz varken, bunlara niye yardım edelim" gibi bize yakışmayan, geleneklerimize, ahlak yapımıza hiç de uygun düşmeyen mazeretlerin ardına sığınmayalım.

Onlar savaş mağdurudur.

Onlar Baas rejiminin baskı ve zulmünden kaçan, 300 bin masum insanı öldüren Esad'ın korkusuyla ülkemize sığınmış masum, sivil yurttaşlardır.

Gönül ister ki, en kısa zamanda bölgemizde savaşlar, çatışmalar sona ersin, Suriye'li yurttaşlar da evlerine, topraklarına, ailelerinin yanlarına dönsünler.

Gönül ister ki, ülkemizde ve bölgemizde barış iklimi oluşsun, tüm insanlar sevgi ortamında bir arada yaşayabilme olanağı bulsunlar.

Kekik toplamaya gelmedilerse de, dönüşte kekik götürsünler komşularına, Amanos tepelerinden, sevgi dostluk, barış mesajları götürsünler.....