Çok alakası var. İkisi de birer dil... Kürtçe dünyada 40 milyon civarında insan tarafından konuşuluyor (Kemal Burkay'a göre) matematik ise, bütün dünya milletleri tarafından konuşulan evrensel bir dil...

Şimdi konumuza gelelim:
2012-2013 öğretim yılına ait seçmeli ders tercihlerinin dağılımı açıklandı. Türkiye çapında matematik dersini seçenlerin sayısı 783 bin küsur olmuş. Yaşayan diller ve lehçeler dersini (yani Kürtçeyi) ise sadece 28 bin küsur öğrenci seçmiş...

Kaba bir hesapla, Kürtlerin genel nüfus içindeki payını yüzde 15 olarak kabul edersek ve aynı oranın 18 yaş altı grupta da geçerli olduğunu varsayarsak; 16 milyonluk toplam öğrenci kitlesi içinde 2 milyon 400 bin Kürt öğrenci olduğunu söyleyebiliriz.

Demek ki, 2 milyon 400 bin Kürt öğrenciden sadece 28 bini seçmeli Kürtçe dersi almış... Yüzde kaçı olduğunu siz hesap edin...

İşte ben buna evrensel olanın yerel olanı "ayaklar altına alması" derim...

Baskı kalkınca önem de azalır

Bu istatistik okullara Kürtçe seçmeli ders konulmasının gerekliliğini de önemini de hafifletmez. Anadilde eğitim imkânı sağlanmasının acilen karşılanması gereken temel bir hak olduğu gerçeğini de ortadan kaldırmaz. Bu istatistik bize sadece, milliyetçi siyasetçilere inat, Kürt çocukların da, Türk çocukların da gözlerini evrensel olana diktiklerini, etnik kimliklerini ne kadar önemserlerse önemsesinler, geleceklerini "dünya vatandaşı" olmak üzerine kurduklarını gösterir.

Türkiye'de Kürtlük gibi, Türklük gibi, Alevilik gibi etnik ve dini farklılıkların bunca yıldır yok sayılmasının, etnik kimliklerin anlam ve önemini hak ettiğinin çok ötesinde büyüttüğünün, bu farklılıkların ifade edilmesine ve yaşanmasına özgürlük tanınmadan, gerginliklerin de yok olmayacağının bilincindeyim. Ama öte yandan adım gibi biliyorum ki, en fanatik kimlikçi olan devlet bu hastalığından kurtulduğunda, her türlü etnik ve dinsel kimlik üzerindeki baskılar kalkıp meşruiyet kazandığı anda artık ne Anayasa'daki vatandaşlık tanımının nasıl yapıldığının bir önemi kalacak; ne de Hakan Şükür'ün Arnavutluğunun ya da Türklüğünün... O zaman, mahkemeye düşen ve aslında Türkçesi Kürtçesinden iyi olan Kürtler "ille de tercüman" diye tutturmayacak, "Diyarbakır mı, Amed mi" inatlaşması son bulacak, bütün bu meseleler yumuşayacak ve hak ettiği öneme inecek.

Kimlik ve kişilik

Farklı dini, etnik ya da milli grup ve cemaatler ancak özgür bir biçimde varolabildikleri zaman kendilerini katı kimlikleri içine hapsetmeksizin; değişmekten korkmaksızın farklı kültürlerle zengin bir iletişim içine girebilir; bu süreçte hem kendileri değişir hem de başkalarını değiştirirler. Her kültür, içinde taşıdığı olumlulukları ve güzellikleri insanlığın elbirliğiyle oluşturduğu o muazzam puzzle'a katıp onu biraz daha büyütürken, kendi olumsuzluklarından ve zaaflarından da arınır.

Böyle bir ortamda insanlar kendilerinin seçmediği, dolayısıyla değiştiremeyeceği kimliklerle öğünmek ya da yerinmek yerine; hem bütün o kimliklerin hem de onların üstüne eklediği bireysel niteliklerinin bir hercümerci olan, emek vererek, ter dökerek ilmik ilmik dokuduğu kişiliğiyle çıkar dünyanın karşısına.
Ve inanın, dünya o zaman çok daha zengin bir yer olur.