Fikri Sağlar'ın CHP'ye katılmak için veya "geri dönmek" için yaptığı başvuru reddedildi. Buna karşılık Mehmet Haberal CHP'li "yapıldı". Neden? Haberal, Sağlar'dan daha mı fazla katkı yaptı o partiye veya sosyal demokrasiye, daha mı fazla demokratik mücadele verdi?
Reddedilişin hikâyesini Sevilay Yükselir yazdı (Sabah/23.3.2011). Benim onlara ayrıca girmeme gerek yok. Fakat bu gelişmenin görmezden gelinemeyecek boyutları olduğu kanısındayım.
Birincisi, Sağlar'ın CHP'den ihraç edilmesidir. Sadece Sağlar değil, SHP döneminden gelen demokrat, dar ve radikal bir Kemalizmle karıştırılmamış evrensel sosyal demokrasiye yatkın olan tüm isimler Baykal döneminde o partiden dışlandı. Baykal döneminin en önemli mücadele konularından birisi SHP kadrolarını yok etmekti. SHP'nin CHP'nin kursağına atılışındaki neden buydu zaten. Baykal da bu anlayışla hareket etmekten bir an geri durmadı. Sürdürdüğü, ucunun nerelere vardığını şimdi daha iyi gördüğümüz, anladığımız politika içinde yukarıdaki tanıma uygun insanlara tabanda da, tavanda da yer bırakmadı. 28 Şubat'a bağlanan bir zihniyet içinde uygulanan politika bu kesimi yok sayacaktı, saymalıydı, öyle de yaptı.
Şimdi Kılıçdaroğlu döneminin o anlayışın izlerini sileceğini, partiyi yeniden bir sol-sosyal demokrat zemine taşıyıp oturtacağını sananlar da böylece hayal kırıklığına uğramış oldu. Körlerin gözleri açıldı, açılıyor. Hiç öyle şey yok. Balbay'la, Özkan'la, Haberal'la özdeşleşen bir partinin hangi anlama geldiğini kamuoyu takdir eder. O anlayış çerçevesinde de Sağlar'a yer yoktur.
Ben Fikri Sağlar'la, bundan 20 yıl önce, çalıştım. O Kültür Bakanı idi ben de müşavir (O yılları, günleri yazıyorum.) Daha o dönemden önce, siyasete çok genç yaşında girdiği ilk yıllarda yakın arkadaşı merhum Cüneyt Canver'le birlikte 12 Eylül komutanlarından birine ait bir yolsuzluğun üstüne gitmiş, Türkiye'yi sarsmıştı. Sonra daima Erdal İnönü'ye yakın oldu. Ama o süre zarfında da belirli bir doğrultu tutarlılığından ödün vermedi.
Nihayet Susurluk kazasından sonra olayı soruşturan komisyonda çok önemli bir işlev üstlendi. Parlamento dışında kaldığı dönemlerde de bu yöndeki çalışmalarını bırakmadı. Askeri darbelere, darbecilere karşı çıktı. Türkiye'de daha demokratik bir siyasal yapının oluşması için, bilhassa Kürtlerle devam eden sorunlu ilişkilerin çözülmesi için gayret etti. Bunların hiçbirisi Baykal ve yönetiminin hoşuna giden şeyler değildi. Dar, içine kapalı CHP yönetimi onu reddetti. Şimdi Kılıçdaroğlu yönetimi de kabul etmiyor. Ama dediğim gibi, Haberal'ı CHP'lileştirerek partinin ideolojik doğrultusu hakkında gereken şeyleri söylüyor. Eh, Odatv, İklim Bayraktar, komplo teorileri sonunda buraya gelmesine CHP'nin, ayrıca şaşmamak gerekir.
Türkiye'nin bir sol partiye ihtiyacı var. Bunu bilir bunu söylerim. Fakat bu parti CHP değil. Belki son günlerde çok önemli iki çıkış yaparak yeni/den bir zemin yaratmaya çalışıyor ama daha önce yazdığım yazılarda vurguladığım gibi, CHP'nin sollaşması apayrı bir projedir. CHP'nin gerçek manada bir sol parti olması gerekir mi, emin değilim. Bu çok uzun vadeli, çok zorlu, çok hazırlık, çalışma, çok kırıp dökmek gerektiren bir proje. Oysa CHP şimdi başka bir kulvarda ilerliyor. Kaldı ki, Baykal döneminde, CHP'nin kendisini açık açık Kemalist bir parti diye tanımlaması gerektiğini çok yazdım. Ne hikmetse Kemalizm benimseniyor, uygulanıyor ama ideolojik olarak ifade edilmiyor. Bu da başlı başına bir gösterge ama, ayrı bir sorun.
Olacak iş değildi, oldu. Belki bundan sonra düzeltilecek, bilemem, fakat Sağlar'ın dışlanması "yeni CHP'nin" yeni olmadığının bir işaretidir; ondan daha önemlisi bu işaretin CHP üstündeki spekülasyonları haklı çıkaracak bir mahiyet taşımasıdır. Gene de bir tutarlılık var. Haberal'ın olduğu CHP'de Sağlar'ın işi ne?
Kutlayalım mı, CHP'yi?..