Kim diyordu bunu HAK-İŞ Genel Başkanı Mahmut Aslan.

Ne zaman ve nerede?

 16 Nisan referandum sürecinde sosyal medya hesabından paylaşmıştı!.

“Evet çıkarsa taşeron işçilerin kadroya alınması ve sendikal hakların verilmesinde hızlı  karar alınacağını  beyan ediyordu.”

Bu çağrıyı kime yapıyordu  Konfederasyon  Başkanı, temsil ettiği üyelerine ve tüm çalışanlara..

Halbu ki referanduma götürülen 18 maddeden işçiler ve çalışanlanlar lehine bir tane maddenin  olması şöyle dursun ibare bile yoktu..

Peki Evet çıktı da ne oldu?

İşçi ölümleri durduruldu mu,Taşeron işçiler kamu kadrosuna mı alındı ,işçilere sendikal hakları mı verildi?

Yok..

Ne AKP’e hükümetinden ne de Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın böyle bir sözü yok.

İşçi ölümlerini bu işin fıtratında var diyen bir zihniyet işçi ölümlerini durdurur mu?

OHAL ile grev,direniş,yürüyüş,gösteri  ve miting gibi ıvır ızvır yok diyen bir anlayış, işçiler lehine bir kararın altına imza atar mı,sendikal hakları verir mi?

İş cinayetleri hız kesmeden devam ediyor; 17 Mayıs 2017 tarihinde   Antalya’da maden ocağında 2 işçi daha  gaz zehirlenmesiyle hayatını kaybetti..

Bu iş cinayetleri o kadar olağanlaştı ki bizde bir iki muhalif medyanın dışında,trafik kazaları kadar dikkat çekmiyor haber konusu bile olmuyor.Soma daki gibi 301  toplu işçi ölümleri olursa siyasi iktidarın ve hükümet yanlısı medyada haber konusu oluyor.

Başta işçilerin  iş güvencesi demokratik hakları şöyle dursun can güvenliği ortadan kalkmış gibi.

Biz yine de işçi ölümlerinin AKP iktidarı sürecinde kısa bir kronolojisini yapalım.

Bu işçi ölümleri üzerine kaçıncı yazım sayısını hatırlamıyorum.

Bu rakamlar muhalif medyanın ve sendikaların verdiğ rakamları değil..

 İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliğ (İSİG) in yıllara göre verdiği rakamlar.

AKP’nin 15 yıllık iktidarında günde ortalam 4 işçi iş kazası altında hayatını kayberken, 6 işçi de iş göremez duruma düşerek sakat kalıyor.

2002 Yılının son iki ayında 146 işçi ölürken..

2003 yılında 811 işçi,

2004 yılında 843 işçi,

2005 yılında 1096 işçi,

2006 yılında 1601 işçi,

2007 yılında 1044 işçi,

2008 yılında 866 işçi,

2009 yılında 1171 işçi,

2010 yılında 1454  işçi,

2011 yılında1710 işçi,

2012 yılında 878 işçi,

2013 yılında 1235 işçi,

2014 yılında 1886 işçi,

2015 yılında 1730 işçi,

2016 yılında 1970 işçi ölmüş.

2017 yılının ilk dört ayında 586 işçi ölürken,

AKP’e iktidarında iş kazaları altında toplam ölen  işçi sayısı 18 bin 881.

Yandaş medyanın medyatik tetikçi sözde esnaf takımını oluşturan gazeteci müsveddeleri,  ne köşelerinde ne de işgal ettikleri ekranlarda bir gün olsun, bu iş cinayetleirnden birkaç defa demiyoruz,bir gün olsun yazdıklarını veya söz ettiklerini  gördünüz mü?

Etmezler ve etmeyecekler.

Bir de yeryüzüyle İş cinayetlerinin bir kaşılaştırmasını yapalaım;Avrupa ve ABD’de 1960 yılından beri madenlerde iş kazaları oluyor ama işçi ölümleri olmuyor.

Türkiyede iş kazalarında yılda ölen işçi sayısı AB’nin 28 ülkesinde iş kazalarında ölen işçi sayısının tam 7 kat fazlası oluyor.

Ey Türk-iş ve Hak-iş bunları görmüyor musunuz?

Eyy sosyal medya hesabından işçilere Evet oyu çağrısında bulunan Hak-iş Genel başkanı Mahmut Aslan; bu cinayet ekonomisi sonucu işçi ölümlerinin durdurulması için, AKP’e hükümetine çağrı yapıp ya bu cinayetleri durdurun, ya da istifa edin diyebilir misiniz? Nerede bu yürek!..

Örgütsel potansiyelini ve üretimden gelen gücünü kullanmayan, sınıf kültürünün evrensel düzeyde olmadığı bir sendikal yapı varsa ki öyle;gerçek özgürlüğün sahipleri olanların ortaya çıkmadığı ve sınıf örgütlerinin biat kültürüne iteat ettiği bir yerde;dayanışma grevinin olması şöyle dursun  hak grevinin bile uygulanmadığı ülke de,işçi ölümlerini durduramazsınız.

Evrensel değerlere,temel hak ve özgürlüklere yabancı olan işçi sınıfının örgütleri böyle olunca;demokrasi ve hukuk buharlaşır, medya özgürlüğü  de yok olur ve o toplumda iş cinayetleri de olağan karşılanır..

Sekiz aydır Silivri cezaevinde tutuklu olan kadim dostum Mehmet Altan’ın kulaklarını çınlatalım: “bunlar çok önemli değil bu ülkede der ve espriyi patlatırdı; saat kaç Cumayı kaçırmayalım derdi.”