Satan ABD, satın alan ise Türkiye. Her iki taraf için de kârlı bir alışveriş.

ABD İncirlik'i ve IŞİD'e karşı Türkiye'nin daha aktif katılımını elde etmiş oldu; Türkiye ise PKK'nın iyot gibi açığa çıkmasını, yalnız kalmasını sağlıyor ve temel stratejisini çökertiyor. Türkiye şimdilik IŞİD'i, temmuz sıcağında gribe yakalanmak olarak görüyor, PKK ise bünyeyi saran bir kanser vak'ası. PKK'nın IŞİD'e karşı mücadele veren “yerel unsur” rolünü, ABD ile uzlaşan Hükümet bir hamlede elinden alıyor. Fark şurada: PKK IŞİD ile Suriye topraklarında kendisi için savaşıyor ve ABD'den hava desteği alıyordu. Türkiye ise biraz da PKK'nın paketlenmesi karşılığı hatır-gönül desteği verecek. Burası Ortadoğu. Barzani ailesinin üç kuşak boyunca defalarca satışa çıkartılarak edindiği tecrübeyi PKK en başından başlayarak daha yeni öğreniyor. PKK, zaman zaman ABD ve Avrupa tarafından Türkiye'nin sırtında bir sopa olarak kullanılıyordu. Kandil'in ateşkesi sona erdirmesi ve kent savaşı aşamasına geçme tehdidi, verilen bu rolü aşmak demekti. IŞİD Suruç ile kanlı tiyatroya dahil olunca PKK, riskli biçimde oynadığı rolde bütün kontrolü kaybetti. Baksanıza PYD lideri Salih Müslim, Esed'in ordusuna dahil olmak istediklerini söylüyor. Esed'in askerleri olmak PKK'ya Türkiye'de ne kazandıracak?

Demirtaş, Türk jetleri Kandil'i bombalarken çıktığı tatilini yarıda bırakıp döndü ve “Türkiye'nin adım adım iç savaşa sürüklenmesine izin vermeyeceğiz” dedi. Bu sözün muhatabı kim? İç savaş başlatma yeteneği ve araçları kimin alet çantasında duruyor? Hiç devlet, hakim olduğu topraklarda sivil halkın kırılacağı bir iç savaşı ister mi? Demek ki HDP liderinin bu sözlerinin adresi doğrudan Kandil. Diplomasiyi ve siyasî topoğrafyayı HDP'li siyasetçiler PKK'nın savaş lordlarından daha net okuyorlar.

Gerçekte durum korkulduğu kadar kötü değil. 2013'ün Mart'ından bu yana PKK kazançlarını sanıldığı gibi silahlı grupları şehirlere sokarak, çukur ve tünel kazarak, silah ve lojistik depoları oluşturarak elde etmedi. PKK'nın tek gerçek kazancı demokratik siyasetin başarısı oldu. Bugün PKK iç savaş başlatsa ne yazar? IŞİD'e karşı direnemeyen PKK'nın, Türk ordusu karşısında herhangi bir şansı olabilir mi? En önemlisi IŞİD'e savaş açan bir Türkiye PKK'nın defterini dürerken dışardan itiraz eden, “yapmayın, durun” diyen çıkar mı?

Türkiye son iki buçuk yılda savaşların en zorlusundan, sinir-sabır savaşından yüzünün akıyla çıktı. En başta Kürtler, PKK'nın açık kışkırtmalarına ve kent savaşı hazırlıklarına bakarak bu sabrı takdirle karşılamalı. PKK bugüne kadar hem silahlı unsurlarını dışarıya çıkartmayarak, hem de iç savaş hazırlıklarını fasılasız sürdürerek niyetini açık etti. PKK'nın iç savaş hazırlığı şayet Türk devletini caydırmak ve kendi iradesine boyun eğdirmek içindi ve artık orada da deniz tükendi. Kandil'e atılan bombalar PKK'nın iç savaş tehdidine “hodri meydan” anlamına geliyor. Külhanbey ahalinin önünde, sağ dizini yere koyup yavaş yavaş yükselerek narasını patlatıyor, sonra “Var mı bana yan bakan?” diye meydan okuyor. Tam iki buçuk senelik sabır sonrasında ilk defa Hükümet “var ulan,” cevabını vermiş oluyor.

İşin siyasî cephesi de dengeli. PKK'ya müstafi Hükümet'in savaş açması, gerçek inisiyatifin savaşı yürütecek olan askerlerde olduğunu gösteriyor. Nitekim askerî hamle stratejik hedeflere yönelik değil, sadece PKK'ya “savaş istiyorsan buyur” mesajı içeriyor. Erdoğan bu manzaradan bir seçim zaferi çıkartmayı deneyebilir. Ancak kandan oy hesabının kendisi, seçimi engelleyecek bir faktör. İç savaş tehdidi kapıda iken seçimi zorlamak vatana ihanetle eşanlamlı. Kasıma kadar Türkiye'yi müstafi hükümetle yönetip, ülkeyi kapıdan içeri giren bu badirelerden geçireceksiniz, öyle mi? Bu yüzden AK Parti-CHP koalisyonu ihtimali bugün daha da kaçınılmaz. Kim için? Öncelikle AK Parti için.

Ya PKK? Elbette satışa geldiğinin farkında. Tek çaresi Meclis'teki HDP grubunun inisiyatifi ele alması. Bu durumda kendisinin başlattığı iç savaşa yine PKK karşı çıkacak.