Suriye’de iç savaş başladığında, başta Erdoğan olmak üzere AKP kadroları 6 ay içinde Şam’da namaz kılmaktan, 

bir haftada Suriye’yi baştan aşağı işgal etmekten bahsediyordu. Sonra, Süleyman Şah’ın tabutunu bile Kürtler’in desteğiyle taşıyabildi.
 

Suriye’de iç savaş başladığında, Türkiye, Avrupa Birliği yolunda iyi-kötü ilerleyen, Kürtlerle barış konuşan, ekonomisi sağlıklı görünüm veren bir ülkeydi. Bir de bugüne bakın.

Erdoğan, Putin’e kızıyor çünkü Ruslar, Ankara’nın da desteğiyle gelip Suriye’nin Türkmen köylerine yerleşen Çeçenleri vuruyor, elbette onlara ev sahipliği yapan Türkmenlerle birlikte.

Herkes kendi savaşını yürütüyor Suriye’de. Türkiye’nin savaşının ne olduğunu anlamak mümkün değil. Bölgede mini bir İhvan İmparatorluğu kurup başına geçmeyi hayal eden Erdoğan’ın ülkeyi getirdiği nokta ortada.

AMERİKA'NIN KÜRT ORDUSU...

Suriye’den önce, Kürtler dünya haritasında vardı ama bugün gelinen noktada, başta Amerika olmak üzere tüm dünyanın köktendinci İslamcılara karşı tek umudu noktasına geldiler. Dünkü New York Times’ın manşeti, Obama’nın Kürtlerin Kobani direnişinden esinlenerek IŞİD’e karşı yeni bir harekat planladığını yazıyordu.

Plana göre, Amerika silahlandıracağı 20 bin Kürt savaşçıyla Rakka'yı kuşatacak ve buradaki IŞİD güçlerini havadan yapacağı bombardımanla etkisiz hale getirecek. 20 bin kişilik bu Kürt gücüne, Kürtlerin de denetiminden geçmiş 3 ile 

5 bin arasında Arap savaşçı katılacak.

Siz, istediğiniz kadar YPG terörist deyin, İncirlik’te üs açtığınız Amerika, bölgede tek güvenilir savaşçı güç olarak Kürtleri ve YPG'yi görüyor. Putin, Kürt savaşçıları övüyor.

GELECEKTEN UMUT AZALIYOR...

Suriye savaşının giderek seküler-dinci görünümüne döndüğü bugünlerde kazanan laik Kürtler, kaybeden İslamcı AKP ile birlikte Türkiye oluyor. Ankara istediği kadar itiraz etsin, Kürtlerin başını çektiği bu koalisyonun Ceraplus'u da alması kaçınılmazdır. New York Times, IŞİD’in Türkiye’den sağladığı desteği kesmek için bunun öncelikli hedef haline geldiğini de yazıyordu.

Irak savaşından bu yana uluslararası hale gelmiş olan Kürt Sorunu, Kürtlerin Batı'nın doğrudan müttefiki olmasıyla yepyeni bir boyut kazandı. Bu tablodan cesaret alan PKK, AKP’nin de hatalarından yararlanarak kentleri de kapsayan bir savaşın kıvılcımını çaktı.

Bugün acı gerçek, Türkiye’nin Doğu’sunda devletin kentlere ancak tank ve zırhlı araçlar desteğiyle girebildiği ve bölgedeki uygulamaların Amerika'nın Irak ve Afganistan’daki uygulamalarını hatırlattığıdır.

Türkiye, bütün bir halkı hepten kaybetmek üzeredir ve bir halka karşı savaş kazanmak mümkün değildir. Geleceğe dair umutlu olmak için nedenler giderek azalıyor maalesef.