Her gün değişik konularda kalem oynatanlara en sık sorulan, yazmaya değecek malzemeyi nasıl bulduklarıdır. “Her gün, her gün nasıl yazacak konu buluyorsunuz?” sorusu pek sık işitilir.

Yazı bir disiplin işidir oysa.

Attila İlhan arkasında sayısız şiir, onlarca roman ve binlerce makale bıraktı. Sorulduğunda, “Ben her gün yalnızca bir sayfa yazıyorum” dediğini hatırlıyorum.

O kadar birikim her gün tek sayfalık verimle ortaya çıkmış bulunuyor.

Geçen gün eski bir konuyu işlerken ‘fehmikoru.com’ sitesini ilk hangi gün devreye soktuğumu da yazmam gerekti; a o da ne, 9 Haziran 2016 tarihinden beri, hiç duraklamadan, bir gün bile savsaklamadan, her gün bir şeyler karalıyormuşum.

Toplam 600’den fazla yazı ediyor.

Herbiri A4 kağıtla 2-3 sayfalık yazılar…

İşin sırrı

Özenip de becereceğinden tereddüt geçirenlere bugün bir tüyo vereceğim: Hemen her dönemin döne döne yazıldığında kimsenin itiraz etmeyeceği, bıkkınlık verdi denilmeyecek popüler bir konusu vardır; masa başına oturduğunuzda, ele almak için aklınıza başka konu gelmiyorsa onu işlersiniz…

Son dönemin popüler konusu ittifak olayı…

Bizi, siyasi yorumcuları, daha hayli zaman meşgul edeceğe benzeyen konudur bu.

Yıllar önce, hadi tam yılını da vereyim 1991 yılında, sonuç alıcı ilk ittifak, aday listeleri Yüksek Seçim Kurulu’na teslim edilene kadar muallakta tutulmuştu.

İttifak oluşmuştu oluşmasına, ancak içinde yer alan üç parti son ana kadar etrafa renk vermemeye çalışmıştı.

O kadar aşırıya vardırıldı ki bu ihtiyat, ‘ittifak’ içerisinde yer alan partiler (Refah Partisi, Milliyetçi Çalışma Partisi ve Islahatçı Demokrat Parti) bile, “Acaba son anda kazık yer miyiz?” endişesiyle, ayrı aday listelerini hazır bekletmişlerdi.

Başarılı oldu o ittifak.

Bir önceki seçimde (29 Kasım 1987) RP 7.2, MÇP 2.9 oy oranıyla baraja takılmıştı; iki partinin ittifakının yüzde 10’u kıl payı da olsa geçmeye yarayacağı hesap edilirken gidilen ‘ittifak’, seçimde (20 Ekim 1991), yüzde 16.9 oy birikimi sonucunu getirmiş; tek başına girdiği bir sonraki seçimde (24 Aralık 1995), RP, oylarını yüzde 21.4’e yükselterek sandıktan birinci parti çıkmayı başarabilmişti.

AK Parti benzer bir durumun önümüzdeki genel ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinde yaşanmasını bekliyor.

Dün Ak Parti’nin genel başkanı da olan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ‘ittifak’ oylarının en az yüzde 60’ı bulacağı ‘müjdesini’ partililerle paylaştı.

Aritmetik olarak doğru bir hesap bu. 1 Kasım 2015 seçiminde AK Parti yüzde 49.5, MHP de yüzde 11.9 oy almıştı; iki oranın toplamı yüzde 60’ı aşıyor.

Bu durumda karşı tarafa havlu atmak mı düşüyor?

Formül bulmazlarsa muhalefetin işi zor

Açık sözlü olmam gerekirse bu soruya “Evet” cevabını vermek zorundayım. Geriye kalan partiler beş benzemez gibi; hepsini biraraya getirmek ve o birliktelikten bir sinerji çıkarmak olağanüstü güç. Ayrı ayrı seçime gidildiğinde ise, CHP –ve bir noktaya kadar HDP– dışındaki muhalif partilerin baraj diye bir sorunu var.

Partilerin baraja takılması ‘cumhur ittifakı’ adını alan birlikteliğe ek kazanç getirecektir.

Kesinlikle zor bir durum.

Zor durumu aşmanın yolu, daha önce az oy almış veya yeni kurulmuş partilerin, seçime ayrı ayrı gideceklerse, bu seçimde baraj sorunu yaşamayacaklarına geniş bir kitleyi ikna etmelerinden geçiyor.

Saadet Partisi (SP) son seçimde yüzde 1’in altında oy almıştı, İYİ Parti ise yeni kuruldu; HDP seçmeni partilerinin baraj sorunu yaşamayacağından emin görünüyor.

İYİ Parti ile SP bu açmazı aşmak zorunda.

Aşabilirler. AK Parti kurulur kurulmaz yüzde 35 oyla tek başına iktidar olabilmişti; SP’nin öncüsü sayılan RP, iki hamlede baraja takılan parti olmaktan kurtulup kendisine iktidar yolunu açan oy oranını yakalayabildi.

Kolay mı bu?

Hiç kolay değil.

Aritmetiğin soğuk gerçeğini tersine çevirecek bir formül bulunmazsa hatta imkânsız da.

“Demokrasilerde çare tükenmez” sözü böyle ortamlar için söylenmiştir.

Çareyi bulan kazanır.

Bir seçimde (7 Haziran 2015) tek başına hükümet kuracak çoğunluğu kaybeden AK Parti seçimi tekrarlatarak (1 Kasım 2015) iktidarını tazelemişti; ‘yüzde 50+1’ zorluğunu da ‘MHP ittifakı’ ile aşmaya çalışıyor AK Parti. Demek ki, çare bulunabiliyor.

Demiştim ben size, konu sıkıntısı çekildiğinde eldeki popüler konu imdada yetişir diye; ittifak konusu bugün bana ilaç gibi geldi işte.