Kürt sorunu çözülmesin diyen var mı?

Açıktan yoktur herhalde.

Ama içeriği ifade eden doğru soru bu mudur? Doğru ifade, cevap, Kürt hakları verilmeli, artık çözülmeli demektir.

Hatta bu bile çok doğru değil zira yıllardır gasbedili "hakların teslimi"dir doğru olan. Hele sorun her boyutuyla ortaya çıkmış, yasakla, silahla hakların yokedilemeyeceği anlaşılmışken..

Peki çözüm kapsamlı yürüyen süreç ve bunun için parlamentoda kurulan komisyon, sorunun ve çözümün içeriğine/öze uygun bir perspektif, örgütlenme ve icraat içinde midir?

Komisyon dar kapsamlı da olsa çözüme atılı bir adımdır, ama tartışılmayacak kadar eksik, hatta yanlış perspektiflidir.

Bu bağlamda sütten ne kadar yağ çıkacağına bakmadan bu dımbıyı dövmek gerekir; konuyu tartışmak bile Türk halkındaki şövenizmi kırmada çok önemlidir.

Pek eksik olan ne, yanlış olan ne?

Eksik olan, yanlış olanın doğal sonucudur. 

Nasıl?

Evvela komisyonun kanunen kurulmamasına, fiili bir bir durum yaratılmasına gerek yoktu, sonra komisyon, sorunun tanımını tam ve doğru bir şekilde yapmamıştır, haliyle yanlış ve eksik doğaldır.

Komisyon, Kürt haklarının teslimi ve Kürt hakları için silahlı ayaklanmasının ve devletin bürokratik ve güvenlik güçlerinin hukuki ve kanuni kapsamda sosyal ve siyasal yaşama adaptasyonunu sağlamak, toplumun siyasal sosyal tüm kesimlerinin mutabakatını sağlamak için yol haritası öneren bir kurul olmalıdır.

Öyle mi? Kısmen içerse de değil.

Sonuç olarak başlangıç konsepti itibariyle yanlış dolayısıyla eksik bir şekle varacaktıır.

Ama bu negatif barışla sonuçlansa da devam etmeli, bu dımbı dövülmelidir.

Amaç baştan açık konmalı, sorunu çözmek için çözümün bir parçası olmalı, ama çözülecek diye sorunu üretenin, devletin hiçbir bakımdan bir parçası olunmamalı.

Mesela sorunu çözüm için uğraşıyor diye devletin devlet zaviyesinden çözüm yaklaşımına alkış çırpmamalı. Nezaketen alkışlanabilir ama bu eleştiriler saklanmadan yapılmalı. Mesela tarihi figürler halkın bilgesi değil sadece dönemin devlet aktörleridir.

Beis yok elbette ki, devlet, görüşünü devletçi açıdan, halkın temsilcisi iddialılar da emek zaviyesinden  anlatacaktır. Ama çözümün önüne devletin yapısal yanlışları bir takoz olarak konulurken asla susulmamalı. Söz gelimi Anayasanın değişmez maddelerini fiilen değiştirmek yerine hukuki olarak değişebileceği açık ve net olarak belirtilmeli, doğru kabullerle yola çıkılmalı. Ayettir dokunulamaz yaklaşımının anti bilimsel olduğu anlatılmalı. Çözüm için birarada olmak, ayrı duruşu ifade etmeyi engellememelidir. Solda bu feodal kültürel zaaf maalesef vardır, dikkat edilmelidir.

Komisyon ana konusuna ve ilgili başlıklarla uğraşmalı, onlara odaklanmalıdır.

Daha komisyon kurulurken birbirinden siyasal duruşu farklı olan partiler doğal olarak kuşkularını komisyonun adına, dolayısıyla amacına karıştırdı. Komisyon sorun çözecektir, siyasal bir rejim yıkmayacak veya örgütlemeyecektir. Çözümün siyaseten nereye evrileceği ayrı bir konudur, güçler dengesi meselesidir, ama konu, baştan tanımlı çözüme varmaktır. Yani komisyon taraflara siyasal bir rejim atama tavsiyesi yapmayacaktır, yapmamalıdır. Dolayısıyla Kürt sorununun çözümüne demokrasi, bir ayak bağı gibi konulmamalıdır. Demokrasi meselesini çözmek isteyenler, kendi örgütledikleri siyasal ve sosyal platformlarda demokrasi ittifakı kurup demokrasi kurmaya çalışabilir, hatta mutlak çalışmalıdır zira bunu yaparlarsa süreç de olumlu yönde etkilenir, hatta bu, başarı teminatı ve çözümün motoru, ana  eksenidir. Ama demir testereyle tahta kesilmez. Bu bağlamda taraflar kamburu  görmezden gelseler de demokrasi ısrarı, göstermelik ve sanki pasif bir yokuşa sürme, ayak sürüme gibi kalmıştır.

Bal deyince ağız tatlanmıyor; somut deyişle, CHP demokratik cumhuriyet istiyorsa DEM ve tüm demokrasi güçlerine demokrasi ittifakı çağrısı yapmalıdır. Yani sonuç olarak etkileşimi olsa da tek adam rejimini yıkmak veya demokrasiyi kurmak ayrı, çözüm süreci ayrı konulardır.

Yani "PARLAMENTODA KÜRT SORUNUNA ÇÖZÜM KOMİSYONU" demek yeterli/ydi.

Komisyonda her görüş kendini acabasız ve amasız, doğrudan ifade etmeli, Kürt sorunu en kötü ihtimalde, ashari limitde, temel siyasal, sosyal ve kültürel haklar temelinde, Türk'ün ne kadar hakkı varsa Kürt'ün de hakkı olduğu, topluma maledilmeli ve toplumsal bir mutabakatla çözülmelidir.

Her çözümleme ileri bir adımdır.

Hadi bakalım, omuz verelim!