Tayyip Erdoğan'ın cumhurbaşkanlığına üçüncü kere (üçüncü!? Nasıl olur?) seçilmesinden sonra hukukla ilgili işlerin nasıl yürüyeceğini merak edenler, yorum yapanlar vardı. Bu yorumlardan bazıları iyimserdi (bir değişiklik olacaksa, "daha kötüsü olamayacağına" göre mecburen "daha iyisi" olacaktır hesabı). Seçimden bu yana bir aydan fazla zaman geçti ve ne gibi şeyler olacağını gösteren "emareler" ortaya çıktı.

Bunlardan biri Can Atalay'ın durumudur. Ben hukukçu değilim ama burada olanları anlamak için hukukçu olmaya gerek yok. Okuma yazma bilmek yeterli galiba. Can Atalay tutuklu olarak yargılanıyor ve bu yargılamada ("henüz" diyelim) hüküm giymiş değil. Yani milletvekili seçilmiş biri olarak serbest bırakılması ve Meclis'e gitmesi gerekiyor. Böyle bir şey olmuyor. Bunun -bildiğim kadar- bir açıklaması da yapılmıyor.

İkinci olay da gecikmedi. Merdan Yanardağ'ın tutuklanmasından söz ediyorum. Bu tutuklamanın da hukuki bir açıklamasını göremiyorum. Öcalan'ın "zeki" olduğunu söylemiş, bu mu tutuklama nedeni? Kendi hesabıma tarihte en fazla nefret ettiğim siyasi kişi Adolf Hitler'dir. Nefret ettiğim için "geri zekalı" olduğunu mu söyleyeceğim? "Hitler zeki adamdı" diyecek olanların tutuklanması gerektiğini mi savunacağım? 

Bu uygulamaların hukuka uymadığını söylüyoruz. Evet, bizim bildiğimiz hukuka uymuyor. Ama uyması, uymaması Tayyip Erdoğan'ı ilgilendirmiyor. Çünkü onun "hukuk"tan anladığı, bambaşka bir şey. Neyin hukuka uyduğu, neyin uymadığı söz konusu kişinin Tayyip Erdoğan'a karşı aldığı tavra bağlı. Erdoğan'ın her yaptığını onaylayan ve hayranlığını dile getirenler "iyi" insanlar -böyle yapmayanlar da "kötüler". İyileri ödüllendirmek, kötüleri cezalandırmak gerekiyor. Buna da "hukuk" deniyor.

Çizgi: Tan Oral

Aslında Yanardağ'ın Öcalan hakkında ne dediği de önemli değil. Burada önemli olan "muhalif" olması. Muhalif olduğuna göre o da cezalandırılmalı. Bu muhalifler kendileri çekip gitmediklerine göre, serbestçe ortalıkta gezinmeleri de sakıncalı olduğuna göre, içeri tıkmak gerekiyor. Tayyip Erdoğan'ın anladığı hukuk böylesini gerektiriyor. 

Abartmıyorum. Erdoğan'ın yerleştirmeye çalıştığı "nizam" böyle bir şey. Ama sorun yalnız onun yerleştirmeye çalışması değil; bunu onaylayan, bunun doğru olduğuna inanan yığınla insan yaşıyor bu memlekette. Onların baktığı yerden bakmaya çalışalım. Abdullah Öcalan mı konu? Kimdir bu Öcalan? PKK denen fitne örgütünü kuran, binlerce yurttaşımızın ölümüne sebep olan biri! "Bebek katili" diyorlar. Şimdi birisi de çıkmış, bu adamın "zeki" olduğunu filan söylüyor. Zeki olmak iyi bir şeydir diye öğretmişlerdi bize. Demek ki "zeki" diyen o kişi övüyor bu korkunç yaratığı, bu düşmanı. O halde atın içeri, susturun. Bunu övüyorsa, o kişiyi de cezalandırmak gerek.

"Suç olan fiili övmek" falan filan. Bunlar gereksiz teferruat. Kimsenin anlamadığı şeyler. Neyse ki başımızda bir "önder var" (Allah başımızdan eksik etmesin); o bütün bu işlerin doğrusunu bilir. Kim içeri atılmalı, kim bırakılmalı, en doğru kararı o verir. Hukuk nedir, ondan sorulur.

AKP iktidar oldu olalı dozunu gittikçe artırarak birtakım kararlar veriyor, verdiriyor: muhalif medya bunları haberleştiriyor doğal olarak. İşte, diyelim seçim sırasında TRT hangi partiye ne kadar yer vermiş v.b. Bu model üzerinden nasıl tarafgir davranmış. Bu tarafgirlikte gün geçtikçe daha pervasız davranıyor. Böyle davranmakta belli bir "istikrar" gösteriyor. Çünkü, sanırım, bunu kararlı olarak böyle yaptığını ve yapmaya devam edeceğini bize anlatmak istiyor: "bu memlekette yaşamaya devam edecekseniz böyle yaşayacaksınız" diyor. Erdoğan bundan hoşnut olmayanlara da izin verdi: "Gidebilirsiniz"! Hani açık sözlü olduğunu söyledikten sonra eklemişti ya: "Bırakın, gitsinler" diye. Gitme özgürlüğümüz var.

Bu türden sözler ve davranışlar, uygulamalar, üçüncü kere cumhurbaşkanı seçilen Tayyip Erdoğan'ın bu üçüncü döneminde nasıl bir çizgi izleyeceğini ilan ediyor.