O dönemde de Hüseyin Uysal, TÖB-DER İstanbul Şube Başkanı’ydı. Hüseyin, benim hemşerimdir ayni zamanda. İzmir-Ödemiş-Kiraz’lıdır. Kiraz’dan tanışıyorduk Hüseyin’le. Benim Silivri’ye geldiğimi öğrenince gelip gitmeye başladık. Ve Talip’le tanışmamı da Hüseyin Uysal sağlamıştır. Hüseyin Uysal Yönetimi’nden sonra Talip, Yönetim’e seçildi, Başkan oldu. O Talip’in, Talip Öztürk’ün Başkan olduğu kongrede vardım ben. İzledim. Burada şunu özellikle söylemek istiyorum. Hüseyin Uysal, aday olmayacaktı o dönem. Ama arkadaşları ile bir söz verme olayı olduğu için aday oldu. Kongrede Talip’i destekledi. Bunu kesin olarak biliyorum. Birçok insan bilmeyebilir. Hüseyin Uysal hala yaşıyor.  Bunu ona sorduğunuzda onaylayacaktır.

Evet, o kongrede Talip Öztürk, Başkan seçildi. İlişkilerimiz daha sık oldu. O dönem 1976 TÖB-DER Genel Merkez 2. Olağan Kongresi’ydi yanılmıyorsam. Ben Silivri delegesiydim. Talip, Refik onlar da delegeydi. O kongreye ayrı ayrı gittik, orada görüştük.

Mesela ben orada memleketim İzmir olduğu için Kenan İlhan, Emre Özlem o dönemde yönetimdeydiler. Kenan İlhan, TÖB-DER İzmir Şube Başkanı’ydı, Emre Özlem’de yanılmıyorsam Sayman’dı. Onların Talip ve Refik’le tanışmalarına vesile oldum. Onları tanıştırdım. Ve o dönemde Nazım Bayata, İlhan Alkan, İsmail Hakkı Bayram, yanılmıyorsam TSİP grubundan Ömer diye bir delege arkadaş vardı. Onunla Lüleburgaz’da karşılaşmıştık. Talip’le beraber bir delege çalışması denilebilir. Birlik Dayanışma’yı anlatma, grup olarak bu çalışmalarımızı, TÖB-DER’e bakışımızı neler yapmamız gerektiğini anlatmak, hem de delege sayımızı artırmak adına çok gezilerimiz oldu. Keşan’a beraber gittik, Lüleburgaz’a beraber gittik. O bölgede Uzunköprü’ye Musa Kasa ile beraber gittiğimizi hatırlıyorum; Çorlu’ya, Tekirdağ’a Musa Kasa ile beraber gittiğimizi hatırlıyorum. O bölgede çok iyi çalışmalarımız oldu. Yani burada hemen kısaca şunu da söyleyeyim. O dönem benim nişanlılık dönemim. Buna rağmen İstanbul’dan geçerken ya rahmetli Talip, ya da Musa Kasa gelir alırlar, bırakmazlardı. Beraber Trakya’yı hallaç pamuğu gibi atığımızı, taradığımızı hatırlıyorum.

Bu, biraz önce sözünü ettiğim Genel Merkez Kongresi çalışmalarıydı. Bu kongrede gruplar arasında ittifak görüşmeleri oluyordu. “Radikal gruplar” diyebileceğimiz gruplarla pek görüşmemiz olmadı. Üçlü görüşmeler olduğunu iyi biliyorum. TİP, TSİP, TKP (Birlik Dayanışma) grubu, Özgürlük Yolu da vardı ama onlarla görüşmemiz olup olmadığını anımsamıyorum.

Bu görüşmelerde zaman, zaman şunu tartıştık. Yani biz çoğunluğu değil çoğulculuğu savunuyoruz. O nedenle çok farklı anlayışlardan insanlarla bir araya gelirsek örgütümüz de o denli güçlü olacaktır. Çoğulculuğun bu anlamda bir işlevi var diye değerlendirdik. Hep çoğulculuk için çaba harcadık ama biz giderek köşeye sıkıştırıldık. Ve en sonunda belki söylemesi çok ayıp kaçacak ama iş pazarlığa dönüştü. “Üç senden, beş benden”e dönüştü iş.

O dönem rahmetli Talip’in çok güzel bir önerisi oldu. “Bakın ‘üç senden, beş benden’e göre değil; gelin gerçekten birlikte hareket edebileceğimiz nitelikli, uzlaşmasını bilen iyi niyetli arkadaşlarımızla bir arada Yönetim’i yürütelim” dedi. Bu öneride son ana kadar diretildi, olmayınca şöyle bir öneri yaptı: “O zaman delege tabanınızı siz toplayın, diğer grup toplasın, biz toplayalım. Delege tabanlarımızla bir araya gelelim. Delege tabanımız, atıyorum kafadan matematiksel olarak kaçar kişi, bu orana göre temsil hakkımız olsun” dedi. Bu demokratik bir öneridir. Bu öneriyi de yapan Talip’tir. Bunu yaşayan bir insan olarak zaman, zaman kongrelerde dillendirdim.

DEVAM EDECEK...