Seçimler CHP’ye istediğini vermedi. Seçim sonuçlarının bir yenilgi olduğunu kabullenmek lazım.

Çünkü hedef, bir şekilde iktidara tutunmak ve bunun için de CHP’nin geleneksel etki alanında duran seçmenlerin ötesine ulaşabilmekti. Bunlar başarılamadı.

CHP’nin Batı bölgelerine sıkıştığına dair tespit de doğru ama genellikle eksik. Türkiye’deki seçmen de yoğunluk bakımından Batı’ya sıkışıyor.

KONDA’nın 7 Haziran seçimleriyle ilgili analizini izlersek, Batı bölgelerinde yaşayan seçmen oranının toplamın yüzde 70’ine ulaştığını görüyoruz. Konuyla ilgili analizler, bu veri akılda tutularak yapılmalı.

Seçmenlerin sadece yüzde 26’sı, Büyükşehir olmayan 53 ilde yaşıyor. Bu kümede CHP’nin 7 Haziran oyu yüzde 17’ydi.

Oysa üç milyondan fazla seçmenin olduğu iki ilde, Ankara ve İstanbul’da yaşayan seçmenlerin oranı yüzde 24. Yani neredeyse 53 ile eşit. Burada CHP’nin 7 Haziran ortalaması yüzde 29,4.

CHP, Türkiye genelindeki toplam oyunun beşte birini İstanbul’dan alıyor. Diğer beşte birini de Ege’den.

Seçmen sayısının 1-3 milyon arası olduğu ikinci büyük kümede dokuz il var. Buradaki seçmen oranı yüzde 24 ve CHP oyu da yüzde 29,5.

Seçmen sayısının 500.000- 1 milyon arasında olduğu ve 17 ilin yer aldığı kümede seçmenlerin yüzde 27’si yaşıyor. Burada CHP oyu yüzde 23,6.

Yani CHP en gelişmiş ve kalabalık iki kümede yüzde 30’a yakın oy alıyor. Asıl tutunması gereken ve yakın gelecekte oylarını artırması en muhtemel alanlar da bunlar.

Burada ABD’deki Demokrat Parti örneği anımsanabilir. Onlar da kabaca söylersek “sahillerden” veya Batı ve Doğu kıyısına yakın yerlerden oy alıyorlar. Ama sözkonusu bölgelerde ABD’nin en büyük ve en dinamik eyaletleri yer alıyor.

Ama CHP’nin, Türkiye’nin en dinamik bölgelerinde yüzde 35’ün üzerine çıkmadan kalıcı olma şansı yok. Yani CHP’nin “Batı’ya sıkıştığı için” değil; Batı’da yeterince büyüyemediği için eleştirilmesi; hattâ bundan sonraki stratejilerini de buradaki dinamik kesimleri yakalamak için geliştirmesi gerekiyor.

Bunun için yönelinmesi gerekenler, öncelikle gençler ve emeğiyle geçinenler. Bu son gurupla ilgili Ersin Kalaycıoğlu’nun analizi çok önemli. Ersin Hoca, Türkiye’de sınıfsal aidiyet konusunda belki en dikkate değer ayrımın, “emeğiyle geçinenler ve hiç çalışmadan geçinenler” olduğunu ısrarla vurguluyor. CHP’nin ilk kategoriden daha çok oy aldığı anlaşılıyor.

Gelelim gençlik konusuna. Yine KONDA verilerine göre, CHP’ye oy veren her 100 kişiden sadece 24’ü 18-28 yaş aralığında. Bu oran AK Parti için 21, MHP için 33, HDP içinse 32. Bu arada kararsızların yüzde 24’ü, oy kullanmayanların da yüzde 33’ü 18-28 yaş aralığından.

CHP üyelerine baktığımızda da gençlerle ilgili dikkat çekici veriler sözkonusu: Partinin Aralık 2014 verilerine göre, 30 yaş altı üyelerin oranı sadece yüzde 12. Oysa aynı yaş gurubundaki seçmenlerin Türkiye ortalaması yüzde 25’in biraz üzerinde.

Aynı açıdan İstanbul örgütüne bakınca da benzer bir sonuç çıkıyor: Bu ilde de seçmenlerin yüzde 25,6’sı 18-29 yaş aralığında. Buna karşılık, aynı yaş gurubunda olan CHP üyelerinin oranı sadece yüzde 10.

CHP’nin parti üyelerinin sayısını önümüzdeki seçimlere kadar ikiye katlamak gibi bir hedefi olmalı. Bu da kabaca 2,5 milyon eder. 12 milyon oy alan bir parti için zor ama imkânsız olmayan bir hedef. Oy verenlerin yüzde 20’si anlamına geliyor.

AK Parti’nin son seçimdeki 23 milyon oyunu ve 10 milyon olan üye sayısını anımsarsak, partinin kendisine oy verenlerin yüzde 40’ından fazlasını örgütlediğini görürüz.

Gençler sözkonusu olduğundaysa hedefin en az parti örgütünün yüzde 30’u olarak ortaya konması gerekiyor.

İşte o zaman yapılacak önseçimlerde, küçük ve örgütlü azınlıkların etkin olmaları engellenebilir. Büyük kentlerin demografisi partide de yakalandıkça başarı kolaylaşacaktır.

[email protected]