Gündem de olması gereken can alıcı bir sorun yaşanıyor ama gerçek özgürlüğün sahiplerini sözde temsil eden;üretimden gelen güçlerini kullanması ve  hayatı durdurmaları gereken işçi sınıfının örgütleri olan konfederasyonlar,işçi katliamlarını gündeme  getirmeleri şöyle dursun,bir basın açıklaması zahmetinde bile bulunmuyorlar.

Ülke gündemi ülke sorunları ile değil de; dış düşman arayışı içinde savaş tamtamcılarının yaşasın ölüm diye bağırmaları belirliyor.

Demokrasi ve hukuktan uzaklaşıldıkça ülke sorunları ağırlaşmakla kalmıyor, hak ihlalleri ve iş güvenlikleri şöyle dursun, çalışanların can güvenlikleri yok.

Sivil itaatsizliğin ortaya çıkmadığı,muhalefetin rejim karşıtı ilan edildiği bu süreçte;Medya özgürlüğünün ve yargı bağımsızlığının olmadığı yerde bu işçi katliamlarını daha çok seyredeceğiz gibi gözüküyor.

İşçi Sağlığı ve İş güvenliği Meclisi (İSİG) son yılların en yüksek işçi katliamını açıkladı: 2017’nin ilk dokuz ayında 1485 işçi iş cinayetiyle hayattan koparıldı.

Yine İSİG’in verilerine göre OHAL ilanından  bu tarafa son bir yılda 1963 işçi cinayet ekonomisi sonucu hayatını kaybetti.

Türkiye’de her gün 5 işçi iş kazasında ölürken,7 işçi de sakat kalarak iş göremez duruma düşüyor.

AKP’nin 14 yıllık iktidarında 18 bin 881 işçi iş kazasında öldü.

İş cinayetlerinin en çok olduğu yerler muhafazakar Akp’ye destek veren mütedeyyin iş sahiplerinin şirketlerinde oluyor.

Bir gün olsun anlı şanlı işçi konfederasyonlarından(DİSK’i tenzih ediyorum) Türk-iş ve Hak-iş ten bu cinayet ekonomisine karşı  bir eylem çağrısı yapmak şöyle dursun,  basına bir ilan bile vermediler.

Nasıl versinler!.

Bu anlı şanlı kağıt üzerinde aslan kesilen işçi konfederasyonları Genel Kurullarına Akp Genel Başkanı Erdoğan’ı heyetle  kapı da karşılayıp, konuşmasını ayakta alkışlıyorlar ve törenle de uğurluyorlar.

OHAL’e dayandırılarak çıkartılan KHK’larla on binlerce insan işinden oldu,akademisyenler üniversiteden atıldı,gazetecilik yapmaktan başka bir suçu olmayan gazeteciler tutuklandı, bu işçi konfederasyonları yargı bağımsızlığı ve hukuk devleti diye bir söz ağızlarından çıkmadı.

OHAL ile Akp MHP’lileştikçe temel hak ve özgürlükler iyice askıya alındı.

İşsizlik resmi rakamlara göre yüzde 12’i gösteriliyor ve 3 milyon 600 bin, başka saha araştırmalarına göre ise işsizlik  yüzde 20’i lerde.

Yıllık Enflasyon yüzde 13’ü buldu.

Ekonomi 2008  yılından beri  yerinde sayıyor.

Motorlu Taşıtlar vergisine (MTV) yapılmak istenen yüzde 40 zam bunu göstermiyor mu?

Ya kuru gıdalardaki önlenmez fiyat artışları ve kırmızı etteki ithalat ve yükseliş hiç gündeme getirilmiyor.

Çiftçiliğin ve hayvancılığın dip yapması,yıllar sonra Bulgaristan’dan saman ithal eden bir ülke durumuna gelmemizi neyle açıklayacaklar?

Kuraklıkta olmadı   bahaneleri ne olabilir?

Dünyanın en pahalı petrolünü tüketiyor, en pahalı telefon görüşmesi yapıyoruz ve   iletişim vergisi yüzde 25.

Çalışan nüfusun 11 milyonunun asgari ücretten maaş almaz,çalışanların alım gücü hiç gündeme getirilmiyor..

26 milyon 621  çalışanın yüzde 90’nı örgütsüz yani sendikalı değil..

26 Milyon 621 çalışandan yüzde 95’i toplu-iş sözleşmesinden yararlanamıyor.

Çalışanlar örgütsüz olunca, sınıf bilinci de gelişmiyor, işçi ölümleri de durdurulamıyor.

Bu sorunları ve olayları gündeme  kim getirmesi gerekir İşçi sendikaları,sivil toplum örgütleri,muhalefet ve medya değil mi?

Muhalif olanların cılız sesleri  ve bir kaç aykırı düşüncenin dışında ülkeye bir korku imparatorluğu hakim olmuş durumda.

16 Nisan referandumundan sonra  parlamento baypas edildi ve  hak aranacak hemen hemen hiç bir argüman kalmadı desek abartmamış oluruz.

Erdoğan 16 Nisan referandumu sürecinde meydanlarda daha güçlü parlamento olacak diyordu;şimdi parlamenter sistemi kapattık, biz yeni bir sisteme geçtik demeye başladı.

Kuvvetler ayrılığından kuvvetler birliğine geçildi.

Yargı  yürütmeye bağlandı.

Türkiye bir TİRANLIK sistemine geçti.

Yolsuzluk,yoksulluk,yasaklar ülke tarihinde askeri darbeler döneminde bile rastlanmayacak bir durumda hızla yol alıyor.

Akp’ye muhalif olan seçilmişlerin görevlerinden alınması,tutuklanması ve hatta kendi partisinden de olsa istifalarının istenmesi,bunlar demokrasi literatüründen rastlanmayan teamüllere aykırı gelişmelerdir.

Milli irade safsatasını bir tarafa bırakında!.

İş cinayetlerini durdurun.