1920 ila 1921 tarihlerinde kurulan istiklal mahkemeleri, “Yargının ideolojik oluşum serüveni“nde  gayri insani uygulamaları ve kıyımları ile birer terör aygıtından başka bir şey değildi.

 İstiklâl Mahkemeleri, Meclis’te yer alan azılı, acımasız ve Din kaygısı olmayan kişilerden oluşturulmuştu.  

3 mart 1931 tarihli Son Posta Gazetesi, İstiklâl Mahkemesi cellâtlarından biri olan Cellât Kara Ali’yle bir röportaj yapar.

Orada Kara Ali,“İstiklâl Mahkemesi’nin kararına istinaden astığı insanların toplam sayısının5 bin 216 olduğunu, bunlardan 3 bin küsurunun yalnızca Konya ve civarından olduğunu” dile getirir.

 "Deli" lakaplı Yarbay Halit, gösterdiği bu başarıdan dolayı hızla terfi edip paşa oldu. İyiliği unutulmayıp 1. Meclise milletvekili atanarak ödüllendirildi. Fakat aksilik bu ya, İstiklal Mahkemeleri'nin ünlü Üç Ali'sinin baş Ali'si Ali Çetinkaya(yani kel Ali)

tarafından mecliste kurşunlanarak "imha" edildi.

Bu bilgiler o dönemdeki meclisin çoğunluğunun hangi kriterlere göre oluştuğunu göstermek için küçük bir örnektir.

Kılıç Ali, Kel Ali ve Necip Ali, lakaplarıyla bilinen bu cellatlar yani Üç Aliler divanı… Türkiye’yi teröre boğmuş olan bu mahkemelerin yalnızca ismi “mahkemeydi”. Önce idam edip sonra “ yargılama” yapan mahkemeler tarafından, başta “Ankara, Eskişehir, Konya, Isparta, Sivas, Kastamonu, Pozantı, Diyarbakır olmak üzere yurdun bir çok bölgelerinde sokak ve caddelerde kurulan idam sehpalarında hunharca katledilen insanların çoğu toplumun ileri gelenleri, muallimleri, düşünürleri, entelektüelleri ve âlimleriydi.

Âlemi yok etmek için âlimler yok edildi.

1928’de “milli şef” İsmet İnönü ve 120 arkadaşının teklifi üzerine “Türkiye Devletinin Dini, Din-i İslam’dır” cümlesi Anayasa metninden çıkarıldı. Mustafa Kemalin de 1 Kasım 1937 de TBMM de yaptığı konuşmada “Gökten indiği sanılan kitapların dogmaları” der ve kendi dokunulmazlığını ilan eder.

1928 Harf inkılâbıyla birlikte bir günde cahil bırakılan halkınalimlerini, önderlerini, bilge insanlarını ve halkı bilinçlendiren yani lokomotif görevini üstlenen özelikle mütedeyyin, bilinçli ve şahsiyetli insanların ya yargısız infaz ya da muhtelif zamanlarda komplo teorileri üretip kargaşa ortamı oluşturarak sudan bahanelerle hunharca astılar.

İbadet araç ve gereçlerinin suç sayıldığı, Kürtçe konuşmanın idam için yeterli delil olduğu o dönemde bu coğrafyada yaşayan halkların dini, dili, kültürü, sosyal yaşantısı ve etnik kökenleri yok sayılarak ayrıştırmaya gidildi.

Bir arada yaşamayı zorlaştıran devlet terörü ile yaklaşık bir asırdan beri İslam kardeşliğini ve ümmet bilincini ortadan kaldırmak için gerekli görülen her şey yapıldı.

 Bu günkü mel’un ve insanın içini yıldıran terörün nedenlerini ararken tarihin tozlu raflarına kaldırılmış binlerce belgeyi de karıştırmak gerekir.

Bu Din, merhamet ve şefkat dinidir. Bu Din, evrensel insan hak ve hukukunu oluşturan beş esas üzerine kurulmuştur: Can güvenliği, akıl güvenliği, nesil güvenliği, mal güvenliği ve din güvenliği…

Selam ve duaile.