21. Yüzyılın Kürdistan yüzyılı olacağı noktasında genel bir ortak düşünce var.

Kürdistan parçalarında 1.Dünya savaşı süreci ve izleyen yıllarına benzer bir tarihi fırsat ve koşulların olgunlaşması, bağımsızlık ve çeşitli statü biçimlerini yakalama fırsatları ortaya çıkmıştır.

1-Gelişmelere rağmen Kürdistan siyasi partileri, grupları, aydınları vb neden birlik için çaba göstermiyor veya söylemlere rağmen neden Kürdistan parçalarında ve genel ulusal birlik-blok ve cephe oluşturamıyorlar?

2- Birlik kurulursa birçok şeyin kazanılacağı bilinmesine rağmen birlikten neden kaçınılıyor?

3-Kürdistan siyasi partilerinin söylemi var eylemi yok veya varsa da çok zayıf ve emekleme biçiminde oluyor? Partilerin yaklaşına kısaca değerlendirir misiniz?

1-    Milletler için ulusal fırsatların oluştuğu anlarda, o millete mensup birey ve yapıların o ulusal fırsatlar için hazır olması gerekir. Hazırlık sürecinde bunu başaramamış milletlerin gelen fırsatları doğru algılaması da mümkün olamayacağından onları heba etmeleri her zaman için mümkündür.

Kürdler yüzyıllara dayanan sömürgeleştirilmiş olmanın dezavantajına sahiptirler. Süreç öncelikle farklı devletler arasında bölünmüş olmanın getirdiği bir dezavantajı görmeyi gerektirmektedir. Bu süreç zihinsel kodlar açısından farklılaşmayı beraberinde getirirken, sömürü altından kurtulmak için geliştirilen çözüm önerilerinin Sosyolojik gerçekliklerden uzak ideolojik saplantılara sahip olması da gözden kaçırılmamalıdır.

Bunlar hedefler açısından birliktelik yerine doğru yol ve yöntem benim anlayışımdır dayatmasını öne çıkartmaktadır. Dolayısıyla Dört parçada ortak anlayış ve söylemin gelişmesi ve buna uygun yapılanmaların ortaya çıkışı da zorlaşmaktadır.

2-    Birinci sorunun gerekçeleri aynı zamanda ikinci sorununda çıkmazlarını oluşturmaktadır. Farklı perspektiflerle ulusal mücadele yürütmek zorunda kalan Kürdler etkisi altında kaldıkları perspektiflerini mutlaklaştırmaktadırlar. Bu mutlaklık anlayışı asıl kurtuluş yolunun her yapının kendisince benimsediği yol ve yöntem olduğu anlayışını doğurarak Ulusal taleplerde ortaklaşmayı engellemektedir. Bunun farkında olmak alışkanlık diyebileceğimiz veya hayatının önemli bir kısmını bu algı ile yönlendirmiş olanın başka çıkışları kolay kolay benimsemesini engellemektedir.

Doğal bu durum birlikteliğin gelişmesini engelleyen en önemli veri haline dönüşüyor. Bu aynı zamanda süreç içerisinde oluşan sosyolojik gerçekliğin yansıması haline gelir. Ki Aşiretsel sistemin güncellenmesidir denilebilir. Yani alansal hakimiyet koşullarının kaybedilme korkusu da bu engellerden biridir. Dünün Aşiretsel hakimiyet alanı günümüzde siyasal hakimiyet alanı biçiminde güncellendiği için sorunun çözümü de zorlaşmaktadır.

3-    Kürdistanda etkili veya etkisiz her siyasi partinin söylemleri ile eylemleri arasında tutarsızlık olduğu kolaylıkla görülmektedir. Etkili siyasi partiler dünya konjontürü içerisinde edindikleri kazanımları korumanın yoluna bakarlarken iç ve dış kamuoyuna farklı mesajlar vermeyi yeğlemektedirler. Bunu kendi maslahatlarını koruma adına yaptıklarını ileri sürmek abartılı olmaz. Etkisiz siyasi partiler ise sömürgecinin hışmına uğramaktan kaçınmanın yolu olarak dışa farklı içe farklı mesajlar iletmektedirler. Buda tutarsız söylem ve eyleme yol açmaktadır.

KÜRDİSTAN ULUSAL KONGRESİ’NİN TOPLANMASI

Kürdistan Ulusal Kongresinin toplanmasına yönelik son yıllarda epey tartışmalar sürdürülmektedir.

Hatta KDP ve KCK eksenli Ulusal Kongre toplanma girişimleri oldu ve sonuçsuz kaldı. Değişik zamanlarda KNK vb gibi ulusal kongreler ilan edildi. Ama geldiğimiz aşamada tüm Kürdistan’ı temsilen ulusal bir kongre gerçekleşmedi ve bunun kararları bütün Kürdistan için geçerli olmadı.

1-Kürdistan Ulusal Kongresi geçmiştende dersler alınarak somut olarak nasıl toplanabilir? Ulusal birlik belli düzeyde sağlanmadan ulusal bir kongre mümkün mü?

2-Kürdistan Ulusal Kongresi herkesi bağlayacak ve herkesin katılımını sağlayacak ortak amacına kısaca değinir misiniz?

3-Kürdistan ve Kürtler için ortak bağlayıcı değerlere ve kararlara ulaşmanın pratik adımları nasıl atılabilir?

4-Partiler Kürdistan Ulusal Kongresi çağrıları yapıyorlar, sonra unutuyorlar..Bildiri ve çağrıyla sınırlı kalıyor. Neden?

Ulusal Kongre

1-    Ulusal kongre toplama talebinin altında ulusal taleplerin yer alması olmazsa olmaz koşuldur. Ulusal Kongre bu koşulun ön şartsız biçimde kabulünü gerektirir. Bu talebin gündeme gelmesinden önce ortak ulusal beklenti çerçevesinde uzlaşımın sağlanması gerekir. Ulusal uzlaşım sağlanmadan toplanması talep edilen kongrenin ne amaçlarla toplatılmaya çalışıldığı da meçhul olur. Dolayısıyla Kongre toplama talebinden önce ortak ulusal beklentiler üzerinde uzlaşım sağlanmalıdır.

2-    Dünya toplumları içerisinde yer alma koşulu ulusal birliğin sağlanmasından geçtiği dünya da yaşanan tecrübelerle sabittir. Ulusal birlik konusunda ulaşılan uzlaşım sonucu toplanan veya toplanacak kongrenin alacağı her karar bağlayıcılık niteliğine bürünür. Kongre katılımı ancak ulusal taleplerin kabulüne bağlı olduğundan, bu koşulu kabul eden her kesimin katılımına açık olmalıdır. Dolayısıyla bu biçim ve forma sahip kongre kararları da bağlayıcı nitelik kazanır.

3-    Bir ulusun homejen olması ne inanç nede düşünce bazında düşünülebilir. Ulus belli kriterler üzerinden ortaklaşmanın sonucudur. Söz konusu kriterlere bağlılık ulus olma bilincine ulaşmanın göstergesi olarak kabul edilir. Bu bilince ulaşılması halinde üzerinde ortaklaşılan kararlar bağlayıcılık niteliği kazanır. Temel pratik adım öncelikle bu bilince ulaşılması ve bu bilinç çerçevesinde adımların atılmasından geçmektedir.

4-    Partilerin çağrıları ulusal beklentiler yerine konumlanan düşünce çerçevesinde olmaktadır. Üçüncü madde de belirtilen homojenliğin olmaması dikkate alınmadan çağrıyı yapan parti veya yapının Kürd ulusunu kendi düşüncesi çerçevesinde homojen olduğu varsayımından kaynaklanmaktadır. Bu yanılgı aynı zamanda ortak ulusal taleplerin gelişmesini de engellemektedir. Sonuçta yapılan çağrı yapının düşünsel anlayışını benimsemeyen diğer yapılar tarafından ciddiye alınmamakta ve sonuçsuz kalmaktadır.